Talk Back And Your Dead Novels & Stories

tanong ni Phoenix habang nakayuko. “Buhay ko ito, wala kang pakialam.” Pagkasabi ni Anton, tumayo siya at malamig na nagsalitang muli. “Bumalik ka at sabihin mo kay Uno na patay na si Death. Salamat sa kape. Paalam habangbuhay.”

“Now, keep your eyes open and don’t make a sound.” “You better not die, Heath,” sabi ko sa kaniya. “Thank you.” “No. Huwag kang mamamatay dahil ako ang papatay sa’yo mamaya.” Narinig ko ang mahinang pagtawa niya bago naramdaman ang mga daliri niyang humawak sa kamay ko. “Let’s go.” “Bakit kasi wala kang back up?” I ask him as we crouched low and walked.

Nabasa ng iyak ang kanyang mga kamay. Nakita ni Mike kung gaano kalungkot si Layla. Napagdesisyunan niyang sabihin ang totoo kay Layla. Mas mabuti na sabihin sa kanya ang buong katotohanan kaysa malaman niya pa ito nang paunti-onti “Kapag namatay ang isang tao ay hindi na siya muling babalik. Wala na siya sa buhay natin at sa mundo.”

Tugon ng kanang kamay nito mula sa ibaba. Pinaghandaan niya ang gabing ‘yon, hindi siya papayag na bumagsak! Bago pa man siya tuluyang mapabagsak ng kalaban, dadanak na ang dugo nito! Sumulyap sa pambisig na relo ang amo at humalakhak bago nagsalita. “At exact 7PM I want AKAS dead!”

“Kilala siya sa pagiging walang puso at malamig pa sa yelo. Sa tingin mo ba pagkakaabalahan niya akong iligtas? Bakit hindi mo na lang isuko ang sarili mo? Patay na ang iba mo pang kasama. It’s only a matter of time bago ikaw ang bumagsak.” “Bago mangyari yun, uunahin na kita. Hindi na rin ako makakabalik nang buhay. After this failed mission, death is waiting for me,” sagot ng lalaki, ini-release ang hammer ng baril, daliri pa rin sa gatilyo.

Deretsahang sagot ni Adrian. Naghahanap talaga ng sakit ng ulo ang baliw na lalaking ito! Jusko mas lukaret pa sa akin eh! "Then, you will pass over my dead body!" Malamig na sagot ni Zac. Pero ano daw? Tama ba ang narinig ko? Over my dead body! Hindi ako mamamatay sa baril nito kundi sa kilig! Kalma Alexis kailangan mong awatin ang dalawa! Bago sumiklab ang world war 3.

"Tha pala kuya, 'no? Kapag hindi ka na takot umalis dito. Pakiramdam ko kasi sa bawat oras na dumadating ay bigla akong mawawala, nakakatakot rin. Ngayon, ang pamilyang iiwan ko nalang ang inaalala ko, yung mga magulang ko Natahimik ako bigla at hindi ko nagawang sumingit sa kanila, bumibigat ang dibdib ko sa di malamang dahilan. Death and end, sino ang mas masasaktan? Ang nawawala o ang nawawalan? "Kailan kaya babalik sila mommy? Kapag namatay ako, o kapag nakaligtas ako?" "If you survived, they'll be back and you'll get the chance to see them again" sagot ko sa kanya. He looked at me and I just smiled. Tumunog ang cellphone ko kaya mabilis ko itong kinuha Nanlaki ang mata ko nang makita ko

" I... k - know... n - now, t - that y - you... b - believe... t - that I'm back. For.... real. Just figured out, t - that... y - you're... l - life... n - now is- " Sumuka siya ng dugo. Mula sa kanyang bibig, pababa sa kanyang baba, kasabay nito ay ang aking pagsisisi. ' B - buhay siya... P - pero, pinatay ko siya. ' Nabalik ako sa kasalukuyan ng muli siyang nagsalita. " K - kill... or... d - die... " Bago siya tuluyang natumba sa aking mga bisig, ay nasilayan ko ang matamis niyang ngiti. Ang lahat ng pagdududa ko ay nawala at napalitan ng pagsisisi.

Hindi naman noon maibabalik ang buhay n'ya. Sa halip ikinuyom ko na lamang ang kamao ko. Nang makita ko ito, mas lalo akong naging desperada na hanapin sila at patayin. I want them dead. "I'm really sorry, milady." "Tumayo ka d'yan. Kahit ilang beses ka pang magsabi n'yan. Hindi maibabalik ng salita mo ang buhay ng kakambal ko." "But, stil---"

Bago sumagot ay uminom muna ito ng tubig. "Mahirap," unang salita ni Yanna. Ilang sandali itong tumahimik bago nagpatuloy. "Pero mas okay na iyon sa akin kaysa mangyari ang gusto nila noong mga panahon na iyon. I'd rather live like a dead person than be a real dead person. Kasi naniniwala ako na habang buhay ka, may pag-asa pa rin. Something a dead person cannot have."