Talumpati Sa Wikang Filipino นิยาย & เรื่องราว

"Yes mom, and you said you live in the Philippines. I also want to live there, mom. I've seen on the TV how beautiful the Philippines is. So I want to move there too." "Yes honey. The Philippines is a beautiful country. We can live there for as long as you want, okay?" "Can I also have a friends in Philippines mom? Are they also good to me?" tanong nito. "Of course, you can also make many friends there, honey, as long as you tried to speak tagalog. Kung gusto mo ng magkaroon ng maraming kaibigan sanayin mo na ang pagsasalita ng tagalog upang maiintindihan ka rin ng mga bata doon, okay?" Paliwanag niya sa anak.

“She’s already awake, moron. Lumabas ka kaya muna baka nababahuan lang sayo.” “Sakit mo naman magsalita, Arjie. Parang hindi tropa ah.” “Hindi naman talaga. Spare me to your tropa thing shitness, ang cheap ng language-” “Grabe ka naman talaga, Arjie! Parang wala kang pagmamahal sa sarili mong wika ah.” “That’s colloquial-” “Still! Filipino word pa rin ‘yon!” “Tsss…” “Will you two please stop arguing and Jos, refrain yourself from making so much noise. Or better yet, lumabas ka nalang muna-”

saad niya rito. Nakaka intindi at nakakapagsalita ang mga ito ng Tagalog. Sinanay nila ang mga ito para hindi ito mahirapan once na bumalik sila sa Pilipinas kaya lang minsan nagiging slang ang mga ito. "I'm excited na to see the Philippines. " saad nito sa kanya. Tumawa naman siya sa kadaldalan ng anak. Si Harold naman ay walang imik sa gilid niya at patuloy sa pagbabasa.

Tanging nasabi ko lang na ikinalawak pa ng ngiti niya. "Yeah yeah, my mom is a Filipina at madalas nagsasalita ng tagalog sa bahay kaya mabilis akong natuto since I was a kid. Besides, we always visited Philippines every year. At kapag tinanggap mo ang offer ko, surely kahit tumira na ako roon forever." Mahabang salaysay niya na may kasama pang panghaharot sa dulo. Tipid lang akong napangiti while listening to her. Surely, this woman is simply flirting me. Hindi na ito bago sa akin. But now, I am not comfortable with it.

sabi niya sa akin. "What is it, Camz?" I heard her gasped loudly. "Uuwi ako d'yan sa Pinas this week," imporma niya sa akin. "Oh, talaga? Uuwi ka?" hindi makapaniwalang tanong ko sa kanya. I couldn't believe that she'll be back here in the Philippines. "Yes. Uuwi ako d'yan this week," sabi pa niya. "Bakit ka uuwi this week?" tanong ko pa sa kanya.

Tumatalon na wika niya pagkatapos ay niyakap ako nang mahigpit. Ganito lagi ang eksena naming mag-iina. Kakain si Theo kapag umuuwi ako habang si Tim naman ay nagbabasa ng libro at pinapakain ko after one hour. Marunong silang makaintindi ng tagalog pero hirap sila magsalita. Madaas kasi ay kinakausap ko sila gamit ang Filipino language habang sumasagot nan sila ng wikang Ingles.

May accent pang sabi. Marunong siyang mag-tagalog pero hindi lahat. Mas okay siya sa english at spanish dahil dun siya lumaki sa spain at iyon ang kinalakihan nya. Nagtatagalog lamang kami ni Ellin at may iba pang pilipino na nakilala dun.

I have no heart to decline her request. Mommy raised us so close to each other. We're familiar with Filipino customs because of Mom. We know the Filipino language as our nannies were Filipinos. Even though Mom's been here in California for a long time, she still speaks Tagalog, and that's how she talks to Carly and me, mostly when she scolds and reprimands us. We can understand Tagalog, the leading Filipino language, but Carly and I couldn't speak it without sounding stupid because of our accents.

tanong nito. "Ha? Wala po tita, ang galing niyo nang mag salita ng wikang english." plastik na papuri ko, pero ang totoo namamatay ako sa katatawa sa loob-loob ko. Hindi man ako nakapag patuloy sa pag-a-aral ko, ngunit batid kung mas malawak ang kaalaman ko sa pagsasalita ng wikang english kumpara sa tita nitong trying hard lang naman. Akala niya yata hindi ko alam ang tunay na kwento ng buhay niya.

Kinarga ko ito at dinala sa kandungan ko. "We are in the philippines right now apollo." Ngiting sabe ko. Tiningnan ako ng anak kong naka kunot ang noo na parang iniisip pa kong saan niya narinig ang salitang philippines. I sighed! Apollo is just a 3 years old, he know how to speak now pero hindi pa naman masyado, meron pa rin siyang salita na hindi pa medjo kabisado saka alam, english man o tagalog, because he has a tutor. Apollo is smart. Nong dalawang taon palang ito ay tinuruan kaagad ito ng mga kinuha naming tutor para mas maging marunong ang anak kong magsalita, pero hindi naman namin pinipilit.