Novel & Cerita Talumpati Tungkol Sa Wikang Filipino

“Sabihin mo nga iyan sa wikang Tagalog. Hindi kita maintindihan.” “Ang sabi ko magandang umaga. Ilang beses ko na yatang ginamit ‘yan pambati sa iyon pero hanggang ngayon hindi mo pa rin naiintindihan. Alam mo, need mo na mag-aral ng English language kasi ‘yon ang universal language in the future, Estados Unidos naman ang sunod na sasakop sa Pilipinas. Ewan ko lang kung maabutan mo pa ang time na iyon.” “Ano? Tinanong ko lamang ang ibig sabihin ng iyong sinabi kanina, ang dami mo na kaagad nasabi.”

Nevermind! “Putangina! Ang daming puwedeng subject ang ibigay sa’kin. Bakit ang English pa talaga?” bulong ko sabay basa ulit ng dictionary habang tinatranslate ang libro na nakasulat sa English to Filipino para mas maintindihan ko ang kahulugan ng mga ito. “Tang*na talaga...nakakatang*na talaga” marunong naman talaga ako mag english pero pansin ko… nakakapag english ako kapag nagagalit ako hayy.

“It feels like I’m still fucking your damn pussy, Solana. Sobrang sikip din kasi.” Mas uminit pa ngayon lalo rito sa loob ng bathroom, dahil sa kaniyang mga pinagsasabi. I don’t know. Ibang-iba pala talaga kasi yata ang dating kung ang ginagamit niyang salita sa tuwing nagdi-dirty talk siya ay Filipino. Sexy naman na kung English, eh. Pero mas malala pala kapag Filipino, ‘no? Ilang saglit pa ay naramdaman ko na lamang ang panginginig niya. Napatingala pa nga siya, habang ako naman ay nanatiling nanonood sa kaniya.

ngiting nagsasabing ako iyon. "Tama iyan, sir. Hindi pa naman huli ang lahat para yakapin ang sariling atin. Dahil sa pamamagitan niyan ay parang niyayakap mo na rin ang sarili mo. Ikaw at ang wika natin ay iisa. Wika natin ang magpapakilala sa iyo na ikaw ay isang Pilipino. Isa ito sa pagkakakilanlan natin bilang isang Pilipino." Nakikinig lang ako sa kanilang dalawa. Napapahanga ako ni Mang Driel. Para akong nakikinig sa Filipino teacher ko. Nang tumapak ako sa bangkang ito, ni minsan ay hindi ko naisip na mapag-uusapan ito. "Tama ho. Magsisikap pa ho ako lalo na laging gamitin ang wikang atin."

sabi niya. “And if you want to say you’re okay, you can say ‘Okay lang ako.’” “O-kay lang a-ko,” ulit ko. Parang bata akong natututo ulit magsalita. “This is fun!” sabi ko. “Filipino language very warm.” “Yes,” sagot niya. “Because Filipinos are warm.” Tumango ako habang nakatingin sa paligid. May staff na dumaan at ngumiti sa akin.

"Uuwi na tayo." Tandaan: Sinubukan kong panatilihing tumpak ang kahulugan habang ginagamit ang karaniwang bokabularyo sa wikang Filipino. May ilang bahagi na binago ng kaunti para mas natural ang pagpapahayag, ngunit nanatili pa rin ang orihinal na mensahe ng teksto. WAG NA PO KAYONG MAGTANONG PA NG MGA TULAD NITO.

Marunong na itong kumain mag-isa. Sa mahigit isang buwan nilang paninirahan sa Pilipinas ay unti-unti nang nakakasanayan ng mga anak niya ang magsalita ng wikang Filipino. Hindi na ang mga ito bulol magsalita ng Tagalog, pero naroon pa rin ang French accent na hindi matanggal-tanggal sa mga ito lalo na si Kenjie na bihira lang makipag-usap.

"Well, that's one thing na dapat isinasaalang alang ng mga corporate jobs. Is to start learning filipino...na hindi dapat ikahiya ang wikang atin...na ang lenggwahe natin ay hindi nangangahulugang mababa ang tingin lalo na sa edukasyon. Hindi mo ba alam na kaunti lang ang kumukuha ng major in filipino sa program ng mga educ? Kasi sa tingin nila mababa ang liliparin ng gano'ng major. Ayon na ang tinanim ng mga tao sa isipan natin...na ang katalinuhan ay nababase kung gaano ka kagaling mag salita ng ingles." "Oh, come on! I hate it when people confuse education with intelligence. I mean, you can have a bachelor's degree and still be an idiot! In fact, any bachelor's degree, not just what you m

tanong nito. "Ha? Wala po tita, ang galing niyo nang mag salita ng wikang english." plastik na papuri ko, pero ang totoo namamatay ako sa katatawa sa loob-loob ko. Hindi man ako nakapag patuloy sa pag-a-aral ko, ngunit batid kung mas malawak ang kaalaman ko sa pagsasalita ng wikang english kumpara sa tita nitong trying hard lang naman. Akala niya yata hindi ko alam ang tunay na kwento ng buhay niya.

I convinced him with all my might. He irritatingly scratched his head. "Turuan na lang kitang makipagsuntukan, gusto mo ba?" "I don't want that as of this moment," I laughed. "Kasi naman! Bakit ako? Madali lang namang matutong mag-Fililino or Tagalog to be exact. Kailangan mo lang makinig at makipag-usap in Tagalog sa mga tao." "I don't have mga tao to talk with except you and well, my parents, but they often talk to me in English! It feels awkward to suddenly change my language."