Novel & Cerita Talumpati Tungkol Sa Wika

sagot nito “May tama ka! Si Vernice nga lang pala ang pinagsasabihan noon ng mga kanyang lakad. Malabo na ipaalam niya sa atin. Suntok na yon sa buwan dahil si Vernice lang ata ang pinagkakatiwalaan niya sa ating lahat. Sayang nga lang yung ganda ni Vernice. Hindi napapansin ni Sir Raffy."

(Queen, don't worry, we will guide you to the exploitative people, and I myself will tell you who they are. "Mayroon pa rin? Hindi ba nawawala ang ganyang tao lalo sa business nila grandma at grandpa?" aniko nagbago ang language na ginagamit ko. "Kahit kailan yata hindi nawawala worldwide ang ganitong nangyayari sa iba't-ibang panig ng bansa culture lang ang pinagkaiba, queen." wika sa akin ng pinsan ko tumango na lang ako bago ito iwanan para bumalik sa pwesto ko.

hinihingal na wika ng matanda. “Do something!” natatarantang wika ni Raphael. “H’wag mo akong tinataranta!” saway ni Tati. “Don’t talk to me!” hirap na wika ng matanda. “K-kapag di pa kayo pumayag, hanggang sa mamatay ako. Hindi ko kayo kakausapin!” “Fuck!” Raphael cursed. Napahilamos siya sa mukha sa inis saka bumaling sa kanyang Lolo. “Fine! We are staying here…” he sighed. “Makinig ka kay Athalia, Lo. Kumalma ka, please?”

natawang muli Aking ama dahil sa pag-amin Kong hindi ako marunong manligaw. "mana ka talaga sa akin anak.Hindi rin ako marunong manligaw sa babae.Ang mommy mo nuon ,Ang gusto rin nito ay ligawan ko pero sinabe Kong kinabukasan ay aalis ako pupunta ng ibang bansa,na totoong aalis ako.Halos umabot ako Ng Isang lingo ruon.Pagbalik ko ayon sinagot rin ako ng mommy at pumayag agad itong magpakasal kami kinabukasan.Takot lang niyang muli Akong aalis baka makakahanap ako ng iba."natatawang wika ng aking ama. Tumango -tango ako sa aking ama.Hanggang sa magpaalam na ito.Marahas Akong Napahinga ng malalim.nisang lagok ko Ang laman ng kopita na aking hawak hanggang sa maubos.Basta ko na lang nilagay sa

masungit na lamang na wika ni Taurus na mapansin na hindi ako naging komportable sa mga taong nandon sa Cafeteria. Tumango na lamang ako at sabay na kaming kumain na dalawa at napapansin ko ang panaka-naka na pag sulyap na lamang n Taurus sa kaliwa't-kanan at masungit na tinignan ang mga estudyante na naroon. "Fuck! I want to poke their eyeballs off, tangina! Hindi pa ba sila tapos, nakaka-irita lang talaga!" himutok na lamang na wika ni Taurus na alam kong naririndi na rin siya sa mga nangyari na kami na lang ang laman ng usap-usapan ng mga tao. "Hayaan muna, kusa din silang mapapagod," sagot ko na lamang na mahinang wika na uyam naman na pinagalaw ng binata ang kanyang panga, tinatapos ang

“She’s already awake, moron. Lumabas ka kaya muna baka nababahuan lang sayo.” “Sakit mo naman magsalita, Arjie. Parang hindi tropa ah.” “Hindi naman talaga. Spare me to your tropa thing shitness, ang cheap ng language-” “Grabe ka naman talaga, Arjie! Parang wala kang pagmamahal sa sarili mong wika ah.” “That’s colloquial-” “Still! Filipino word pa rin ‘yon!” “Tsss…” “Will you two please stop arguing and Jos, refrain yourself from making so much noise. Or better yet, lumabas ka nalang muna-”

I debated. "No," at iyon na naman si sining. "...dapat panatiliin natin buhay ang ating sariling wika. Sabi nga ni Rizal, ang sinong hindi magmahal sa sariling wika ay mas masahol pa sa hayop at malansang isda. Let the tourist and guests learn our language. Sila ang dayuhan dito sa bansa kaya dapat sila ang matuto. Likewise dapat tayo rin kung magtatravel. It will be a sign of respect sa kultura natin at kultura nila. Lalo na sa mga college students na kagaya namin na hindi na rin masyadong alam ang ilang mga tagalog na salita...nagiging banyaga na rin tayo sa ating sariling wika." "Fyi, learning English makes more sense in college. It will help you pass any interviews when applying for corp

sagot ko na lang. "Alam mo matalino ka kasi hindi mo nakakalimutan gumamit ng mga language tulad ng iba mula bata pa dito na sila sinilang pero nagpunta sa ibang bansa at nagpunta dito hindi na sila sanay magsalita ng tagalog," puna sa akin ng assistant director ngumiti na lang ako.

seryoso kong wika HIndi naman nakaimik si Lolo Santiago pero kitang kita ang lungkot sa mga mata nito "I have to go na po pala! By the way po, bukas, aalis na kami. Dadalhin ko sa Manila si Valeria kasama ang kambal para sa isang DNA test! 100% na sure ako na anak namin ni Valeria ang mga bata pero gusto kong may dokumento na maipakita kay Valeria para mas lalo siyang magtiwala sa akin. Lalo na at wala siyang maalala." seryosong muling wika ko

natatawa nitong wika Kaagad din naman akong napakalas sa pagkakayakap dito. "Ma...tumangap na naman kayo ng project? So ibig sabihin, mas magiging abala pa po kayo?" naluluha kong wika