Novel & Cerita Talumpati Tungkol Sa Buwan Ng Wika

Sa loob lang ng dalawang minuto, lumapag ang dalawa sa buwan. Ibang-iba ang kapaligiran sa buwan kumpara sa Earth. Mukhang madilim ang langit mula sa buwan at puno ng mga butas ang lapag. Maraming mga batong may kakaibang hugis ang nakikita sa lapag, pero walang ni-isang halaman roon. Pagkatapos lumapag ni Thea, tinutok niya ang long sword niya sa kalaban niya. "Kumilos ka, Divine Holy Emperor."

dagdag pa niya. Taong lobo? ang pagkagulat ng aking isipan ng marinig ko ang sinabi niya. Narinig ko ang alamat tungkol sa mga halimaw na ito mula sa mga kuwento ng aking ama. Kung ang mga bampira ay mga nilalang na isinumpa sa araw, ang mga taong lobo naman ay isinumpa sa buwan. Sa tuwing kabilugan ng buwan, magbabalatkayo ang mga nilalang ito sa isang malaki at mapanganib na lobo. Minsan, ang sa pagbabalatkayo nila sa pagiging lobo, nawawala ang kanilang likas na pag iisip at napapalitan ng pagiging isang tunay na halimaw.

Mas lalo pang naging buo ang boses niya nang kantahin ang parte ng kantang iyon. Pinakinggan ko siyang umawit at tumingala na rin sa buwan. Hindi ko inaasahan na sa kabila ng kamalasang naranasan ko ngayong araw ay mapapalitan ng ganitong kagandang mga pangyayari. The moon talked to me, The moon talked to me, I told her my sadness I told her my pain Crying in midnight,

seryosong sambit ko "Autumn." masuyo niyang wika. Muling nagtagpo ang aming mga paningin pero sa pagkakataon na ito, hindi na ako nag-iwas ng tingin sa kanya Para ano pa...siguro naman, mahaba na din ang isang buwan na pagkakakilala para ipagkatiwala ko na din ang puso ko sa kanya Sa isang buwan na nakilala ko si Prince, hindi talaga siya nagkulang para iparamdam sa akin kung gaaon ako kahalaga. At sapat na siguro sa akin iyun

Ang luluma ng karamihan sa mga tagalog at kastilang salita na ginamit pero masarap siyang basahin at maganda sa pandinig kapag sinabi. "Lubos ang aking lumbay. Nagising ako kaninang umaga na hindi binabati ng nakangiting sinag ng araw. Malakas na tikatik ng mga patak ng ulan sa bubong ang siyang nagpabatid sa akin na panibagong siphayo ang kailangan kong bunuin. Puspos ng kapighatian ang aking puso sa mga mensaheng aking nakalap mula sa aking panaginip na dapat kong itala dito sa aking tala-arawan."

Umuusok at wala silang ibang kasama kundi ang mga kulisap. "Ave, bilog na bilog ang buwan." Tumingala si Kazumi. Umakbay siya kay Cris. Tumingala din si Ave. Kitang kita niya ang malaking buwan. "Full moon." Tinitigan ni Ave ang kaniyang mga kasama isa-isa. "Alam mo Max. Kapag ganitong full moon ay lumalabas ang mga nilalang na hindi tao." Ngumisi si Ave kay Max. Ibinaling naman niya ang kaniyang paningin kay Kazumi. "Kadalasan, ang mga nagsisilabasan ay ang mga nilalang na may mga pakpak." Kay Cris naman tumingin si Ave. "Minsan yung mga may pangil."

Sa papel ang mga salitang nakasulat ay: Tulad ng mga magagaan na ulap na nagsasara ng buwan, tulad ng hangin na bumabalik sa niyebe. Tiningnan ng dalaga ang mga salita at nagtanong, "Miss, ano ang ibig sabihin ng mga salitang ito?" Matiyagang paliwanag ni Lauren, "Ang malabo niyang anyo ay parang ulap na malumanay na tumatakip sa buwan. Ito ay mali-mali na parang mga snowflake na tinatangay ng hangin. Ito ay isang tula na naglalarawan sa Diyosa ng isang ilog."

Naabutan ko si selene sa kusina na naghahanda ng gabihan namin. "Kain na." "Bakit ang aga?" "We need to sleep early?" "Why?" "Hindi tayo pwedeng abutan ng pagsikat ng buwan." "Bibilog na ba ang buwan?" "Hindi, pero kakaiba ang magiging epekto ng buwan na iyon sa atin." "Bakit?" "It will make us aggressive, and out of control." "Okay." "We called it a Vampire's moon, Dahil ang dalawang dulo nito ay sing tulis at porma ng mga pangil nang bampira at mapapansin mo rin ang bahid ng pula rito na nagmistulang dugo."

seryoso kong wika Mas lalo namang nag-uunahan sa pagpatak ng luha sa kanyang mga mata. "Hindi na kita mahal. Hindi na kita gusto...bakit napakahirap para sa iyo na maintindihan ang bagay na iyan?" umiiyak niyang wika. Ang mga katagang iyon ay parang isang matalim ng punyal na unti-unting humihiwa sa puso ko Tulala akong napatitig sa kanya

Ang wika ng haplos ay sapat na para sa gabing ito. Dahil bukas, babalik muli ang mundo. Babalik ang mga baril, ang mga traydor, at ang mga pader. Pero sa loob ng ilang oras na ito, kami ay hindi bihag at bantay. Kami ay dalawang kaluluwang nag-uusap sa gitna ng katahimikan.