Tattered Clothes Novels & Stories

At doon, tuluyan nang nawala ang natitirang antok sa aking sistema. Suot ko pa rin ang aking asul na haute couture gown—o kung ano man ang natira rito. Ang mamahaling tela at ang French lace na nagkakahalaga ng milyun-milyon ay lapit-lapit, wasak, at halos lantad na ang itaas na bahagi ng aking katawan kung hindi lang dahil sa makapal na comforter na nakabalot sa akin. The front part of the bodice had a sharp rip, proof of a violent force.

Kahit ang sulyapan siya ay grabeng pagpipigil din. Ilang mura ang nabanggit ko nang makita siya na suot ang damit na iyon or matatawag pa iyon na damit cause in my stand, that is not a cloth. What kind of piece did she wear? It's evil! Damn! I’m sure it’s a work of evil. Hindi ako maka concentrate sa ginagawa ko kanina. Kahit ‘yong pagbasa sa sales ng na harvest sa farm ay hindi ko kayang e analyze. At dahil lang sa nakita ko siya suot ang bagay na ‘yon.

Ramdam ko din na unti unti na akong nababasa. Saglit akong napatigil at halos lumuwa na ang mga mata nang may marinig akong napunit. What the hell?! “Rocco! Bakit mo naman pinunit?!” Tanong ko patungkol sa t shirt niyang suot suot ko kanina. It was tore in half at halatang hindi ko na magagamit pa. Sayang naman at favorite ko pa naman yun pantulog. “Sagabal eh.”

Pinatay nito ang kalan at tinanggal ang apron na suot. Isa isang nilapitan nito ang aming mga anak kahit abala sa harap ng kalan. He was with his white t-shirt na humakab sa matipino niyang pangangatawan kaya humulma ang kayang mga masel. At isang cotton gray loose pants naman ang suot pangbaba. Napakaaliwalas niyang tingnan. Lalo siyang gumawapo sa paningin ko. Isa isa niyang hinalikan sa ulo ang mga anak.

Mas lalong umiwas ang kanyang paningin, naging mailap at namumula ang pisngi maging ang tenga at leeg n'ya ay namumula din. Nagbaba ako ng paningin sa aking suot, natatakpan ang upper body ko pero namula ng sobra ang aking mukha nang makitang dahil nabasa ako ng ulan ay bumabakat na ang lower undies ko. Black ang undies ko while white naman ang dress na suot ko kung kaya naman ay halatang-halata ito. "Pasensya ka na, that's all I have in my bag that I can offer to you.." He sounded like he is explaining after I get the clothes that he offer to me.

Mabuti na lamang at may underwear pa siyang natira. Nakagat ni Raine ang kanyang labi. Napaisip siya kung ano ang susuotin. Sa kakamadali niya kahapon ay nakalimutan niyang bumalik sa apartment para kumuha ng damit. Simula kasi noong napapadalas ang pag - aaway nila ni Crassus ay nadala niya ang kanyang damit pang tulog sa apartment. Sa tuwing pumupunta siya roon ay may bitbit siya na damit. Ngayon niya pa lang namalayan na halos nandoon na pala lahat ang damit pang - tulog niya. Ang natira na lang dito ay ang damit pang - okasyon at pang - lakad. Kaunti lang naman kasi ang damit pang - tulog niya. Muli siyang naghanap ng masusuot. Kahit na simpleng pajama lang pero wala siyang nakikita. Pur

Pagkatapos, biglang sumiklab ang galit sa kanyang dibdib. Humakbang siya nang mabilis, isa-isang hinablot ang mga coat mula sa mga rack at marahas na hinila. Bumagsak ang mga ito sa sahig na parang tumpok ng basura—at walang pag-aalinlangan niya itong tinapakan. Sinasadya ba ito ni Lucien para inisin siya? Ang mga damit ay pwedeng palitan kapag nasira. Pero paano ang kanyang puso—na nadurog, itinapon, at hindi na kailanman maaayos?

Broken, pained and miserable. Wala itong sinabi, nakatayo lang ito sa harapan ko. Nakapagpalit na ito ng damit pero magulo ang buhok at parang wala sa sarili. Ang damit na binili ko ay basta niya na lang sinuot. Ni hindi man lang tiningnan kung maayos ba ang pagkakasuot niya. Baliktad pa ang tsinelas, parang batang nawawala.

Siguro ay talagang sadyang kuripot lang ito kaya pagtitiyaga sa luma ng mga damit. Sa paningin ni Graciella nakita ni Menard na nadismaya ito sa luma na niyang damit. Halata naman sa disgusto na nakikita sa pagmumukha ni Menard. May pambili naman siya ng disenteng damit pantulog pero wala lang siyang time para ipamili ang sarili ng mga bagong damit. Nakakahiya lalo at ang ganda na ng kanilang tinitirhan pero nagtitiyaga pa rin siya sa damit na may mga butas.

Tinanggap niya, sa ngayon, na hanggang doon lang muna. Halos wala nang natitirang maayos na suot si Cassie. Ang damit niya’y punit-punit, halos balot na lamang sa katawan niya. Lantad ang mapuputi niyang balikat, ang hubog ng collarbone, at ang mahahaba niyang binti na nanginginig sa lamig at takot. Pakiramdam niya’y hinubaran siya hindi lang ng damit, kundi pati ng dignidad.