Novel & Cerita Tattoo In Tagalog

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Ibinaling ko ang tingin ko kay Teedy at nakita kong may lumandan na luha sa pisngi niya agad ko siyang dinaluha. "Teedy, why are you crying?" "Si Mama, hindi po siya 'yan?" tanong niya at sasagot na sana ako ang bigla siyang umiling. "Pero hindi naman artista si Mama," sabi niya. Pinunasan niya ang luha niya at humarap sa akin. "Ate, kamukha niya lang ba si Mama?" Tiningnan ko yung poster. "Oo, gusto mo bang panoorin?"

sagot ni Art para sa kaibigan. Sinamaan siya ng tingin Ysa. "Hindi basta-basta ng tattoo, 'noh! Habang-buhay iyon sa balat. Ayoko namang magsisi sa kung ano mang ipapalagay ko, ano," depensa ni Ysa sa sarili.

So tinitignan niya ako? The following page was, Bruno Mars? Napangiti ako na naaalala niya din ‘yung sinigaw kong yon. I laughed softly and read the caption: You are beautiful. Not In looks. Not in what other people say. But just the way you are. Shit! Please, magpapakababae lang ako ngayon ha? Puwedeng tumili sa kilig?! Oh my gosh!

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Dahan-dahan ko pang hinaplos ang tattoo niya na sakop ang itaas na parte ng biceps niya. Naalala ko na unang beses ko ‘tong nakita no’ng nasa yate kami na papunta sa Cambodia. Huminga siya ng malalim. “It means power, strength, and courage,” sabi niya. “Behind that tattoo is a scar.” Kumunot ang noo ko at bahagyang tumingala. “Scar? What do you mean?”

“May isang bagay lang akong natatandaan tungkol sa kanya.” Napatingin ako sa kanya. “Ano iyon?” Ilang segundo siyang tahimik. Para bang iniisip niya kung dapat ba niyang sabihin iyon. Pagkatapos ay dahan-dahan siyang nagsalita. “May tattoo siya.” Bahagya akong napakunot ng noo. “Anong tattoo?” “Isang simbolo. Isang ahas. Na nakapulupot sa isang korona.”

Sining—maganda at mukhang masakit na sining. "Gusto ko laging magpa-tattoo pero sobrang indecisive ko," sabi ko at hinaplos ang leeg niya gamit ang mga daliri. Umusog ako palapit hanggang sa dumikit ang harap ko sa tagiliran niya.

mariin niyang utos bago nagtalukbong ng kumot. "Gusto ko rin ng ganyang tattoo. Arrow and a bow," malambing ang boses nito. Napailing siya at gustong magmura. Matagal na ang tattoo niya. Simbolismo iyon ng pangalan niyang Archer at ayaw niyang may kagaya. "No way in hell. Leave, Divine."

Iritable kong tugon sa kanya. “No, I mean, ‘yong itsura ng pangangatawan.” “Malaki ‘yong katawan niya. Matangkad. Nakasuot siya ng sandong itim tapos puno ng tattoo ‘yong kaliwang braso niya.” Turan ko habang bahagya pa akong kinikilabutan ng maalala ko ‘yong eksenang nasaksihan ko. “Sa tingin mo nakilala ka niya?”