Novel & Cerita Tawagan Ng Magkasintahan

Mayabang naman na patutsada ng kaibigan. “Nako kayong dalawa, ngayon na nga lang ulit kayo nagkasama ay nag aaway pa kayo, hala sige kumain na muna kayo bago nyo pag awayan ang tungkol diyan. Pareho naman sana kayong walang kasintahan.” Kunwaring bumulong ang Ina pero pinarinig niya talaga iyon sa dalawa para parehong mapakunot ang noo ng mga ito.

Sumingaw na ang baho mo nakakahiya ka naman. Tapos kana? Yon lang ba ang pasabog mo Smart? Nakakaawa ka naman sa puntong yan. Alam mo bang walang pakialam ang mga taong yan sa tulad naming mga bayaran? Dahil kami hindi namin tinatalo ang kaibigan oh kapit bahay man namin. Di tulad mo? Gindi ba? Ano ibig mong sabihin? Akala mo talaga may laban ka sa'kin?

paliwanag niya sa akin. Naintindihan ko naman kaagad ang sinasabi niyang 'yon sa akin. Tumango-tango ako pagkasabi niya. Gusto niya na magkaroon kaming dalawa ng tawagan bilang magkasintahan. Ganoon naman kasi ang mga magkasintahan. E, kahit na nga mag-asawa ay may tawagan pa rin, 'di ba? I cleared my throat first before I speak to him.

sabi n'ya rito sabay kindat na ikinabunghalit ng tawa ng kasintahan. Masaya n'ya itong pinagmamasdan habang tumatawa. Kapag masaya si Kianna ay masaya na din s'ya. Hindi n'ya akalain na magiging ganito na lang kababaw ang kan'yang kasiyahan ngayon. Ang makita si Kianna na masaya ay kuntento na s'ya sa buhay. Parang wala na s'yang mahihiling pa kundi ang manatili ang kasiyahan sa puso ng kan'yang mahal na si Kianna.

sabi ko sakanya "Tawa ka pa" "HHAHAHAHAHAHHAHAHAHA" "EWAN KO SAYO"sabi nya saakin at umalis na sya sa harapan ko. Lakas ng trip,sya tong nag tanong sinagot ko lang eh.HAHAHAHA

pagtataboy nito sa dalawa pero sinenyasan ito ng kasamahan nito. "Hindi ka ba nababagot? Maghapon tayong nakatayo rito kaya kailangan din nating mag-relax saglit," makahulugan nitong wika sabay tapik sa dibdib ng kasama. "Hindi mo ba naiisip ang mangyayari kapag pinapunta natin dito si Jovert?"

“ATE, Ate” tawag sa kanya ng bunsong kapatid habang tumatalon pa sa higaan nya. “Ano ba Marga, ang aga-aga” pupungas-pungas syang tumingin sa kapatid. “Ate, tanghali na at kanina pa naghihintay sayo ang mga kaibigan mo!” “W-WHAT!” dali-dali syang bumangon at tumingin sa orasan

Ito ang tawag ng mga tao dito sa kasayahan o pagtitipon-tipon. Masaya iyon dahil may mga sayawan, tugtogan at maraming katutubong pagkain. Bagay na namiss n'ya sa lahat kaya magpahinga muna s'ya para mamayang gabi ay may lakas s'ya para sumali sa mga ito.

Tuluyan na siyang itinakwil ng lahat. Ang mga taong minsan siyang tinatawag na kaibigan, minamahal o kaya business partner ay iniiwasan na siya ngayon na parang sakit, natatakot sila na madamay. Dahil wala na siyang tirahan at pera ngayon, wala na siyang matakbuhan.

tukso nito sa kan'ya. "Ikaw naman mine hindi ka na mabiro, syempre joke lang yon. Alam mo naman na patay na patay ako sa p****k este sayo," mabilis na sagot n'ya na may nagmamakaawang mukha, na ikinahagalpak ng tawa ng dalaga. And by that, inumpisahan nila ang araw na iyon ng tawanan, tuksohan , kulitan at pagmamahalan.