Tawagan Ng Mag Jowa の小説・ストーリー

Tawag ko rito habang nakatingin sa labas. "Yes wife?" "Bakit? Wala kang jowa?" Natawa ako sa sariling tanong. Usong-uso kasi 'yan ngayon. 'yong bigla nalang mag jo-joke or minsan sa argument at bigla nalang isisingit 'yan kapag wala ng masabi. Pffft.. "Why do I need to have a jowa- kung nandyan ka naman. You have all the rights dahil kasal tayo at asawa kita."

“Nagtu-two-timer ka?” “Hindi ah, Hindi naman ako naikakama nu’ng nasa ibang bansa noh, kaya technically hindi kami mag jowa. Syempre pag jowa mo dapat kinakama mo noh. Ikaw talaga Glay, parang hindi naka experience ng jugjug. Hahaha!” Muling hagalpak ng tawa nito. “Pasensya na. Hindi ko kasi naranasan ‘yan.”

nag pipigil ako ng tawa "What christ? Diba jowa mo nga raw si Dizon, kaya malakas ang loob mang darambong saka yung jem, p*****a ka ang dami mong jowa ah" kuya glare at barbara "Manahimik ka Barbara, baka di ko matansya ang asar ko sayo" nag asaran na sila habang si papa ay napailing nalang

Mukha ba akong tulay ng mga nag aaway na mgag jowa? "Seryoso ka Trisha? Respeto sa single! Pag ako nag abot nito kinabukasan wala ka ng jowa tigna mo," ani ko habang bakas pa rin ang kawalan ng gana sa utos niya. Hindi nagtagal at dinig ko na ang malakas na tawa ni Charmaine sa gilid.

mapang-asar na tanong ni Jossel. “Hindi, kami naman po kasi ang magbubuyow ng kandiya sa Kik ni Wowa kasi ni ni-tulog na siya sa yangit. Kaya sina Tuya Huntew, Wavi at Steya ang magbubuyow. Tuwee po kami! Tuwee! Kaya dapat tuwee ang kandiya,” sagot naman ni Ravi habang nakabusangot ang mukha.

" Wala tayong magagawa mars, that's their rule" " Magwewelga ako!", saad ni Joy at natawa siya dito. " Tatawagan kita...pasyal tayo sa Tagaytay o sa Baguio", mahinang sambit niya dito. Nanlaki naman ang mata nito at natutop pa man din ang bibig. " Ibig sabihin magpapasuspindi din ako?", ang kaibigan at natatawa niyang ginulo ang buhok nito.

wika ko. "Just be okay, 'yon lang naman ang gusto namin ng kaibigan mo para sayo. Alam kung magiging masaya si Clark kapag makikita kang masaya." "I am working on it Win, alam kung darating din ako sa bagay na 'yan. Hindi ko minamadali ang lahat kasi hindi naman gano'n ang step sa pagmomove on. Hindi ko man siya nakakasama ay alam kung mananatili siyang nandito sa puso at isip ko."

Walang halong tuwa sa boses niya. “Eh di higit pang dahilan para magdiwang! Halika na, Moises Floyd. Mag-lunch tayo magkasama,” pilit ni Molly. Napabuntong-hininga si Moises Floyd. “Pasensya ka na, Molly… may kailangan akong gawin.”

puna ko na may kasamang tawa. ​Bahagyang nagulat si James ngunit agad ding sumilay ang isang malawak na ngiti sa kaniyang mga labi. Ibinaba niya ang spatula at mabilis akong nilapitan, ikinulong ako sa kaniyang mga bisig habang iginagawad ang isang mabilis ngunit matamis na halik sa aking mga labi.

napailing nalang ako sa dalawa habang hinahalo ang niluluto kong ulam para sa gabing ito. "Uy hindi ah. Kinilig ‘yong iba sa inyo ni ate e," Para akong nasamid sa sinabi ni Cha. Ano namang nakakakilig do’n? Ewan ko ba dito sa kapatid ko at kung ano-ano ang sinasabi. "Tignan niyo ang comment, maraming nagtatanong kung magjowa ba daw kayo?" "Haha. Anong jowa? ‘Yang onggoy na ‘yan? No thanks," react ko.