Teacher Day Quotes Mga Nobela at Kwento

Napatingin ako sa lalaking nakatayo sa harapan namin ngayon. "Hello, ikaw siguro ang mom ni Elizabeth? By the way, gusto ko lang sana i-remind na sa friday na yong parents day at isa sainyong dalawa o pwede din na kayong dalawa ang dumalo sa friday." Wika nito. Mukhang teacher yata sya sa school. Subject teacher? Uhm... "Hello po, teacher heheh thank you po sa pag remind. Muntikan ko na rin makalimutan yon hehe." Saad nitong anak ko.

Some of the elementary teachers want to come here dahil sulit na sulit ang bayad. “Hi, Ma’am,” bati ni Sir Deo, isa sa mga co-teachers ko rito. Tipid ko lang siyang nginitian at hindi na rin nilapitan pa dahil alam ko namang bandang huli’y wala rin itong importanteng sasabihin. “May kasabay ka bang umuwi, Ma’am?” tanong pa niya sa akin.

"Last day mo na today sa school, Teacher Leslie. Nakakalungkot naman na iiwan mo na talaga kami ng mga estudyante mo. Mag iingat ka Leslie ha, kapag may kailangan ka ay tawagan mo lang ako okay, mamimiss kita ng sobra." naiiyak na sabi ni Teacher Melody sa kanya.

O hindi lang talaga siya magaling na teacher? "Ayaw mong magseryoso sa pag-aaral," nakasimangot niyang sabi. "Kung ano-ano ang iniisip mo." Pinaglaruan ko ang mga daliri ko. Tinablan tuloy ako ng hiya. "Ganito na lang. Sa bawat maling sagot mo, may matatanggap kang parusa." "Craig!" Nakakatakot talaga siyang teacher. "Magseryoso ka kasi..."

Nasa harap ako ng paaralan kung saan siya nagtuturo, ayokong pumasok sa loob ng kusa para hanapin siya kasi nahihiya ako, lalo na 'pag pinag-titinginan ako ng mga estudyante. Ibinaba ko saglit ang cellphone ko at tinignan ang screen. Hindi niya kasi sinasagot. Ang alam ko lunch time nila ngayon and he promised me na he'd take me out for lunch kasi sa hindi niyo na itatanong ay anniversary namin ngayon. Zane is retiring from teaching soon so busy na busy siya to make the most out of it at naiintindihan ko 'yun. Dinial ko ulit ang number niya at nang sagutin niya 'yun after four rings ay agad na lumiwanag ang mukha ko at napalundag ang katawan ko sa saya.

"Ate Margaret, hindi pa naman huli ang lahat para sa pangarap mo. Katulad ko, patuloy ko pa ring tinutupad ang pangarap kong makapagtapos ng pag-aaral. Iyon ang bagay na hindi p'wedeng manakaw ng kahit sinuman." "Tama ka, Karadine, hindi pa nga siguro huli ang lahat para sa akin. Dahil magiging magaling na teacher pa ako balang araw!" malakas na paninindigan nito sa sarili na hindi niya naman naiwasang mapangiti.

Last year lang din na-annulled and kasal namin kaya gamit ko na ulit ang apleyido ko sa pagkadalaga. I work as a Junior High School teacher in one of the public schools in our province and I'm currently an adviser in Grade 10. At first, I don't want to be a teacher because it's something that does not exist in my vocabulary. But maybe, I am destined to be in this field and it's God's will, so I have gradually learned to love this job especially that I need to suffice my daughter's needs. The days fly so fast, that I haven't enjoyed my vacation. And here again! The beginning of a new school year.

Tanong ko pa rito. "Terror home room teacher namin yun sa education. Akala mo laging mag dalaw araw-araw eh ang alam namin menopause na yun." Sagot naman nito sa akin na ikinatawa ko naman. Alam ko na meron talagang mga ganun na teacher na hindi mo maintindihan ang ugali. May terror na ewan dahil ganun din naman sa dating pinapasukan ko. "Ganyan talaga, may teacher din ako dati na konting pagkakamali lang eh drop out kaagad ang sinasabi." Saad ko naman rito.

Kasi kaming mga teacher ay pangalawa na nilang magulang dito sa eskwelahan, iyon ang laging itinatatak sa’min ng mga profs namin kung sakaling magiging teacher talaga kami. “Thank you Ms. Rachel sana ikaw na lang po ang naging adviser namin baka matuwa pa po kami kasi sobrang husay niyo po,” Lyria said. I was flattered on that compliment, lahat ng mga naturuan ko ay ganoon ang compliment sa’kin. Nakakatuwa lang isipin na kahit mapaos ka kakasalita it was all worth it because may mga natutunan sila.

Sinusubok talaga ang pagiging ulirang guro niya. Ilang araw nang absent ang isa sa kaniyang estudyante. Hindi sumasagot sa tawag at hindi rin nagre-reply sa messages niya. At bilang adviser ay hindi siya mapakali. Kilala niya ang mga estudyante niya at ramdam niyang may problema ang bata. Kaya heto siya ngayon, tinutupad ang saying na “My Teacher, My Hero”. Kahit sinusubok ng panahon ay pinilit pa rin niyang puntahan ang address na nasa student records.