Novel & Cerita Teacher Day Quotes

“Wala po Ma’am.” Saka napa-peace sign ako sa kanya. Bati na tayo Ma’am, sadyang ikaw lang talaga ang may nararamdamang inis sa akin. Sensya na kung wala talaga akong naibibigay na chocolate kapag teacher’s day. Mahirap lang ako. Napabuntong hininga ito. “Magsi-upo na kayo.” Sabay-sabay naming upo. Ang sungit talaga nitong si Mrs. Fabricio. Yung tipong laging dinaratnan ng kabuwanan niya. Sa dami ng studyante ako pa talaga ang na-special mention kaagad.

Pero sa dulo ng paningin niya, may isang papel na iniwan sa mesa niya. “They judged you before they understood. Keep teaching, Ma’am. We need more like you.” – Anonymous Hindi niya alam kung sinadya ba ‘yon o napadaan lang. Pero kahit isang maliit na piraso ng papel, parang nagdulot ito ng bigat na gumaan. Sa dami ng bumabatikos, sapat na minsan ang isang paalala na hindi siya nag-iisa.

Kaya napatingin siya kay Anne: "Hindi mo naman ako niloloko, ‘di ba?" "Naisip mo pa talagang niloloko kita ngayon?!” seryosong tanong ni Anne. "Isa akong teacher! At hindi basta teacher , dati akong outstanding teacher sa pinakamahalagang experimental elementary school sa lungsod. Bilang teacher ng bayan, dapat akong maging mabuting halimbawa sa mga estudyante. Kung magsisinungaling ako, paano ko haharapin ang mga estudyante ko?"

They drain not just my money, but also my mind and my soul. "I hope your research for this school year is better than your former research. Remember that you are all graduating students." She lectured as if we are too forgetful to not remember about our research last year. "That's all for today, dismissed." Our subject teacher stood up then she walked out of the room which made everyone loud again. "Goodbye ma'am!" Pahabol na bati ng mga kaklase ko but they did not even receive any response from the teacher.

She seems so happy with her choice of profession. Nakikinikinita niya na magiging best mommy rin ito sa mga magiging anak nila. Ngiting-ngiti siya habang pinagmamasdan ang dalaga. “Pangarap ko talaga maging elementary teacher, ayaw ko ng high school at college teacher. Wala namang teacher sa family namin, and I have no one to look up to kasi more on businesses both parents ko. Para kasing kapag teacher ka, you are not just sharing your knowledge to the kids, but also the fun. Nakakapawi rin ng pagod kapag pinupuri mo sila for their small achievements tapos magtatatalon na sila sa tuwa, ang bright ng mga smile nila—“ Tumigil ito sa pagsasalita at pinanlisikan siya ng mata. “Bakit todo ngiti k

Tanong ko pa rito. "Terror home room teacher namin yun sa education. Akala mo laging mag dalaw araw-araw eh ang alam namin menopause na yun." Sagot naman nito sa akin na ikinatawa ko naman. Alam ko na meron talagang mga ganun na teacher na hindi mo maintindihan ang ugali. May terror na ewan dahil ganun din naman sa dating pinapasukan ko. "Ganyan talaga, may teacher din ako dati na konting pagkakamali lang eh drop out kaagad ang sinasabi." Saad ko naman rito.

"LUMAYAS KA AT HUMANAP NG TRABAHO PARA MAY PAGKAIN KAMI! WALA KANG PAKINABANG!" Kailan pa nga ba ako nagkaroon ng pakinabang sa inyo? Wala naman diba? Kailan pa kaya darating yung araw na mamahalin nila ako? Kelan pa kaya yun? Kapag tumanda na ako? Kapag namatay na ako o kapag mayaman na ako dun niyo palang ako mamahalin? Sabi ng teacher namin "dapat ang pagmamahal ng isang magulang ay hindi ipinagkakait sa anak." siguro nga talaga ampon ako. Tama si angelo na ampon lang ako. /////////

I'll drive slowly. Ibinalik niya ang atensiyon kay Snow saka niyakap din ito at masuyong hinalikan sa noo. "Alam mo, Mommy, sinabi ko na kay Teacher na a-attend ka sa family day. Na gulat siya kasi first time yon mangyayari. Kuwento nito sa kanya. "And Teacher was happy for me. Pero mas happy ako keysa kay teacher." Napangiti siya. "I'm glad. Just be happy. Always, okay? You're so lucky to have a very bright childhood."

masayang bati niya, habang may nakapaskil na ngiti sa kanyang labi. She need to pretend that everything is okay. Ayaw ni Hadassa na maapektuhan no’n ang pagtuturo niya, isa pa ayaw niya ring idamay ang nga estudyante sa personal niyang buhay. “Good morning, teacher! We missed you!” sabay-sabay na bati ng mga ito. “Aba naman, at talagang na-miss ako ng mga batang ang gugwapo at ang gaganda!” papuri niya.

“Kahit hindi pa ganoon katagal mula noong nagsimula kang magturo dito, malinaw na makikita ko na ang lahat ng ibang guro at mag‑aaral ay lubos na nagmamahal at gumagalang sa iyo. Napakaganda ng iyong pangalan at reputasyon sa loob ng pamantasan na ‘to!” Dahan‑dahang umiling nang bahagya si Theodore habang nakangiti rin, walang kahit katiting na pagmamalaki o pagyayabang sa kanyang kilos at itsura. Ang kanyang boses ay nanatiling malambot, mapagkumbaba, at puno ng paggalang habang siya ay sumasagot. "Thank you so much for your kind words… I’m simply doing what I should, and what is my duty as a teacher.” mahinahon niyang ipinaliwanag.