روايات وقصص ضمن Teacher Natasha

nagugulantang na tanong pa nito. “Hindi po iyon ang ibig kong sabihin. Nais ko lang pong ipaalam sa inyo na hindi ako gaya ng ibang babae na naghahabol sa anak ninyo. At sa tanong ninyo kung sino ako. Ako po si Natasha Dimaranan. Dating katulong sa mansyon ninyo ang aking ina na si Ophelia,” pagpapakilala ko sa kaniya. Hindi ko alam kung natatandaan pa niya ang aking ina. Baka mas lalo siyang hindi matuwa kapag nalaman niyang anak lang ako ng katulong.

pasigaw na ani nito, agad naman syang pinagalitan ng librarian pfft buti nga while walking to the cafeteria, Natasha's haste came back to my mind, hayst bakit ko ba sya naiisip. Now I'm here at school walking to the Library again, while I was teaching ace I noticed that he was improving so I secretly smiled I've been teaching him for a few days now and others have already noticed that we're getting close, it seems like before I didn't want him to be my friend but now the opposite has happened the other day clark also called me because broken hearted pala si boy pfft

Saka ko siya nilagpasan, narinig ko naman ang kaniyang bulong. "Iyan na naman po tayo sa ugali niyang malamig." Hindi ko siya pinansin, dumiretso agad ako kay Tyrone. Tamad akong tumingin dito. "Sinong may sabing puluhurin mo iyon?" "Si Natasha ang may gusto niyon. Ayaw niyang i-report siya ng dean sa kaniyang parents so mas pinili niyang ipahiya ang kaniyang sarili sa maraming tao."

Pagdating namin doon ay nagulat ako na naroon si Natasha. Palihim kong pinagmasdan si Dustin pero wala siyang reaksyon. Ako ang nailang na sinugod siya nito ng yakap. Napaiwas ako ng tingin. Mabuti na lang at nilapitan ako ni Lyka at iginaya sa branch manager. “She’s here because she’s the chief marketing officer and one of our major stockholders. She’s close to him. All the executives are here, so expect that she’s present.”

"Paanong nangyari ‘yon...?" Lumapit ang teacher kay Natasha at marahang lumuhod upang magtama ang kanilang mga mata. "Natasha dear, kung masama ang loob mo, sa susunod ay sabihin mo lang sa akin para hindi na kita piloting magsulat. Don’t ever do that again. Your safety is our top priority.” Masunurin namang tumango si Natasha. “I’m so sorry for what happened, Mr. Fuentabella.”

“You’re not allowed to do that!” “How so? This is my office. You know my rules.” “Fine! But you should know that my dad will surely know about this.” “Go ahead.” Inirapan pa ako ni Natasha bago umalis. I just smiled at her which made her more angry. She stomped out of her way to the office. Isinara ko na ang pinto at nilock ito. Si Rence naman ay umupo na sa upuan niya. “Make me some tea, please.”

"Magtalaga ka na ng taong magbabatay sa restroom. Iwasan niyong gumawa ng anumang hakbang ng hindi ko sinasabi." "Yes, boss." Ngumisi si Natasha matapos ang reply ng tauhan. Nilagay niya ang cellphone sa purse na hawak niya at tsaka huminga ng malalim. Sa kanyang pagkakatayo, hinigpitan niya ang pagkakatali ng kanyang itim na trench coat, tinernuhan ng wide-brim fascinator hat na bahagyang tumatakip sa kanyang mukha. Sa unang tingin ay para siyang karakter mula sa isang fashion magazine. Mukhang elegante, misteryosa, untouchable. Ngunit sa ilalim ng istilo ay ang pusong matagal nang tinupok ng galit at inggit.

Gusto na niyang matunaw na lang na parang kandila sa hiya at kaba. She heard Cedrick sighed. "Everyone, this is Natasha. But if you have questions, sarilinin niyo na lang ang mga iyon. Because I don't want to publicly announced my relationship to someone," he said. Napilitan siyang ngumiti at sumakay sa drama ng mag-ina. Pakiramdam niya hindi niya ma-e-enjoy ang gabing iyon. She was like a robot following every order of Cedrick and his mother. Kung hindi lang siya empleyado ng mga Thompson nag-walk out na siya kanina pa roon.

“ Tapos saan?“Lutang kong sagot habang patuloy padin sa pag titig sa kabuuan nya. “Pag nasaan ako.. tapos kana? Busog kana?“ ani nya sa nakaka insulto ngunit may bahid padin nang galit ang boses nito. Sa halip na mahiya , taas noo ko siyang hinarap at tinitigan sa mata. “Hindi pa! Bakit may angal ka? Pasalamat ka nga jan at pinag pray ko yang flappy bird mo eh! Edi san hindi na yan nakatayo-“ hindi ko na natapos ang sasabihin ko nang makita ko na talagang nanlilisik na ang mga mata nya. “NATASHA CLEMENTINE -“ nang marinig ko ang galit na boses niya habang sinasabi ang buong pangalan ko ay agad akong napalunok nang ilang beses at dahan dahang umatras para muling makatakas sa lalaking bubuga n

“Dapat si Natasha ang humalili sa ‘yo! Mas karapat-dapat siya. She even took a business course to help you manage the DV Corp.” “Yes, you’re right. Umalis siya—na siyang nagpalakas sa kaniya. Mas maraming kasanayan si Kalina. Nakuha niyang tumayo sa sariling mga paa na walang anumang tulong natin. That is why I need her. Our company needs her.” Mahinahon ang bawat salita ni Mr. Alfred. Desidido na ito. “Natasha still has a lot to learn. Bibigyan ko siya ng posisyon. Maaari niyang tulungan ang Ate niyang mamahala.”