Teenager Novels & Stories

Hinakbang ang mga paa palabas na rito sa loob ng kuwarto. Gusto niya magprotesta, ano siya lola? Sa noo halikan? Gusto niya batukan ang kanyang sarili nang hindi siya agad nakahuma. Animo’y katulad siya sa teenagers na first time nagkaroon ng crush at binigyan ng first kiss. Kung hindi pa gumalaw si Baby Yuna, nagpeling-pelingan teenager pa rin siya. Naiiling na lamang siya sa sariling kagagahan.

Minor lang naman pero still kakabili lang niya ng kotse na ito kagabi at wala pang 24 hours nabangasan agad. "Inis niyang kinatok ang bintana ng kotse. DAhan-dahan naman itong bumakas at tumampad sa paningin niya ang mukha ng isang teenager. Shit mukhang minor pa yata ang kanyang nakabanggaan. KInunutan niya ito ng noo bago nagsalita.

Kaagad naman nagtawanan ang iba pa nilang kasama. That li'l kiddo is teasing his friend without knowing na mas katawa-tawa ang itsura n'ya. "I-I'm 15. Ikaw?" I grinned to them. Not because nautal s'ya kundi dahil sa edad n'ya. Crazy kiddo. 'Minor things' nga naman.

May mga bata rin na naglalaro sa paligid kasi may playground na rin dito. Napabaling ang tingin ko sa nakalatag na mat kung saan meron mag-bebe na mukang nagpipicnic. Mukang masayang masaya ang dalawa at akala mo e silang dalawa lang ang nasa paligid. Sa di kalayuan ay may mga teenager na lalaki, siguro nasa edad kinse hanggang disi-sais, nagpapatugtog sila sa pamamagitan ng nasa tabi nilang speaker. Narinig ko bigla ang pinakapaborito kong kantang Tagalog, yung 'walang ganon.' Hindi ko maiwasang isipina ng lyrics non. Akala mo bitter pero kung iisiping mabuti, may point nga naman ang kanta.

singhal ko. "Hays, punta ako diyan ipag paalam kita? payag naman siguro silang mag sleep over ka muna sa bahay? mag 20 ka na girl! ano ka? teenager?" natatawang sabi ni Trixie kaya bahagya rin akong natawa kahit pa napaisip rin ako na tama naman si Trixie, i'm turning 20 this year, pero feeling ko highschool pa lang ako.

Lisa isn't interested in this game at all, she hates it. Saka maraming Lisa dito sa Pilipinas at isa pa hindi lahat ng player totoong pangalan ang nilalagay, wala naman talagang totoong identity sa 'In game' pwedeng-pwede kang mag sinungaling about sa age or gender mo.

Pilyong wika nito at kumindat pa. Hindi niya alam kung gaano katindi ang kilig na kanyang nararamdaman ng sandaling iyon. Tila isa siyang teenager na lumalablayf pa lang. Pakiramdam niya ilang beses ring nahulog ang puso niya at paulit-ulit niya ring pinupulot. Tumigil ka self, nakakahiya ka, para ka teenager na nangingisay sa kilig," kastigo niya sa sarili. Lihim na lamang siyang napapangiti.

Bakit pakiramdam ko ay madali lang naman, pero hinahadlangan lang talaga ako ng tadhana at pagkakataon? Doon ko naisip ilagay ang pangalang Teen Delgado sa search engine, pero sa kasamaang palad, wala rin siyang account. Wala akong account sa CG or Chinstagram so matatagalan pa kung gagawa pa ako ng account. Hindi ko alam kung bakit ganito na lang ang pagmamadali ko na akala mo’y mauubusan na ako ng oras! “Brad, ‘yong contact number na lang…” pagmamadali kong hingi kay Chad.

Muli niyang saad kaya tumango ako "Sixteen years old, Grade 11 student ako ng lumipat kami dito sa pilipinas mula sa japan at pumasok ako sa SIN UNIVERSITY Kung saan nag-aaral ang mga bully, spoiled brat at mga Gangster. Doon rin nag-aaral si Winston at kilala siya sa school na 'yon dahil sa edad na 16 ay isa na siyang gang leader ng malakas na Gang na ang pangalan ay BULLMONSTER. Mayaman ang pamilya ni Winston at isa rin siyang gangster pero ganon pa man ay ayaw niyang inaapi ang mas mahina sa kanya o dinaraya, Hindi siya nambubully dahil ang totoo ay pinagtatanggol niya pa ang mga nabu-bully." Panimula ko kaya napatango tango siya

At ang pagkawala ng ama nito at ang kawalan ng katiyakan kung buhay pa iyon o hindi na ay tila asidong ngumangatngat sa puso nito. Pero teenager na ito. At ang mga teenager ay gustong umaktong animo mas matatanda na kaysa tunay na edad nila. Lalo na sa kaso nito na lalaki pa man din. Peer pressure and ego was pushing the boy to show everybody that he was not affected by his loss anymore. That he was tougher.