Telepathy In Love นิยาย & เรื่องราว

I asked, though I was more curious than I cared to admit. He leaned in closer, lowering his voice like he was about to reveal a secret. “You’re planning to propose to Poppy and get married for real this time. I mean, in a church.” For a second, I felt my heart skip a beat, and my eyes widened before I quickly tried to cover my surprise. I hadn’t expected him to see right through me like that. “Paano mo nalaman?” tanong ko, trying to sound casual but failing miserably. Ngumisi siya, tapping his temple with a wink. “Telepathy. It’s a twin thing. You can’t hide anything from me. So, kailan ka mag-p-propose? Kailangan mo ba ng tulong namin?”

saad ko at ngumiwi naman siya. “Ang boring niyong mag-asawa! Tumibok ng mabilis ang puso mo? Hindi pa ’yan love, hiningal ka lang dahil sa agawan scenario ninyo, tsh!” Tinalikuran ako nito at bumalik sa pagkakahiga. Habang tahimik akong nagrerelax dito ay biglang tumunog ang telepono ko kaya agad ko naman itong sinagot, tumatawag si mommy. Baka namimiss na niya ako.

May panlalaking mata kong nilingon si Andreas nang marinig ko ang boses nito sa aking isip. Pero gaya kanina'y nanatili itong nakatititig sa akin ng walang buhay. Paanong.... "I have this special ability to hear things inside a human mind, the one you called telepathy sa mundo ninyo. Kaya ko ring pagalawin ang mga bagay na malalayo sa akin. But I can't use this power to its full extent yet. Kaya kung nagaalala ka kung kaya ko ba talagang basahin ang isip mo, then you're wrong. Iyong mga malalakas lang na boses ang kaya kong marinig, not all things running on your mind."

Ang unang halik na ito pagkatapos ng limang taon ay hindi lang basta pagbabayad ng utang sa limang daang piso—ito ang simula ng isang kasunduan na hinding-hindi ko na hahayaang mabura pa. Nang dahan-dahan kaming kumalas para huminga, nakasandal pa rin si Celestia sa aking dibdib habang hingal na hingal, habang ako naman ay may malawak na ngiti sa aking mga labi. Mula sa loob ng kwarto ni Basti, isang napakahina ngunit masayang bulong ng telepathy ang muling pumasok sa aming utak:

biglang sulpot ni Lilith sa may tabi ko habang naka cross leg at cross arm Tangina andito nanaman tong bwisit na to para inisin ako "Try mo telepathy baka sakaling magkaintindihan na kayo" sabi nito saakin habang binubuksan ang tv "Ulul di mo ako maloloko" "Bahala ka pero ayun ginawa ko" "Ha! Hindi mo ako mauuto!" "Bahala ka sa buhay mo" sabi niya habang seryosong namimili ng mapapanood sa netflix

dugtong niya, diretsahan at walang pakundangan bago tinalikuran ang dalawa. “Let’s go home, baby,” aya niya sa akin sabay lahad ng kanyang kamay. Saglit akong napatitig sa kamay niyang nakabukas. Hindi pa rin kasi ako makapaniwala sa mga binitawan niyang salita. Ba’t parang nagka-telepathy na kami sa pagbanat ng linya at pag-apak sa ego ni Henry? Soulmate connection na ba ’to o sadyang perfect combo lang kami para durugin ang yabang at pang-iinsulto niya?

Hindi ito naka-lock kaya tinuloy ko na ang pagbukas. Agad na sumalubong sa ‘kin ang tunog ng piano at ang isang malamig na boses na kumakanta. ♪“Ain't it funny how love hits when you least expect it to? Any time, any place, it can come out of the blue.” ♪

At minsan pa, si Sophie ang bumasag ng katahimikang iyon. “Kung wala ka ng sasabihin pa, gusto ko nang magpahinga, Victor.” Pagpapaalam niya. “No, Sophie,” pagpigil ni Victor sa nagpapaalam, “I love you!” Nayanig ang puso ni Sophie sa narinig. Natuliro ang kanyang utak. Subalit nagpumilit na maging matatag. Pinatay na niya ang telepono ng kanyang komunikasyon sa kausap. Iniabot iyon kay Ella.

Xienna's POV Napa-irap na lang ako. Bwisit. Pa'no ba naman kanina pa 'tong dalawa. Titig na titig sa isa't-isa. Na in-love ata. Jeez, kangalay tumayo. Wala ding ingay ang nabubuo sa samin. Parang telepathy silang dalawa eh. Tss.

Hindi maramdaman ni Felicity ang paa niya na sumasayad sa lupa. Napakabilis ng pangyayari, bigla niya na lamang nadama ang pagbilis nang tibok ng kaniyang puso. Punong-puno siya ng adrenalin, matapos n matikman ang dugo ng kaniyang mga kaibigan ay para ba siyang nabuhayan. Tuluyan nang naintindihan ni Felicity kung ano ang mga kakatwang tunog na naririnig niya. Naging klarado ang mga bagay na 'yon sa babae. Sa kaunting panahon ay natutunan niya ang teleportation, bumilis din ang kilos niya, specifically, sa pagtakbo.