Telepono Malalim Na Tagalog Novelas e Histórias

Sige, ikaw ang bahala, tawagan mo rin ang mamang para alam niya.” 'yon lang at binaba na ni Limuel ang cellphone. “Si Nimuel?” tanong ni Tala, nasa dining table sila at nagrereview para sa finals. As usual Tala is having a hard time reviewing her Math lessons.

singhal nito. I'm in deep shit, I thought as I toyed my shirt. "Where's your phone?" "S-sorry?" "Phone." Mula sa madilim nitong mukha bumaba ang mga mata ko sa maugat nitong mga kamay na nakalahad sa harapan ko. I blinked several times then absentmindedly gave him the business phone. "Not this one, Genessia.Your phone," galit na anito emphasizing the word 'your' at ibinalik sa kin ang iPhone 11.

Kumunot ang noo ko ng maalala ang sinabi ni General Gaell kanina. Sino kaya ang tinutukoy niya? Ako ba? Kasi ako lang naman na agent ng BlueEye na galing sa rehab. Napapitlag ako ng biglang tumunog ang telepono ko. Nagtataka kong kinuha ang telepono ko na nag-i-ingay. Unknown ang nakalagay. Sinagot ko ang tawag ng pamilyar ang numero na tumatawag. "Hello?" Sagot ko.

In Hollywood movies, the characters can always recall the contact number of their loved ones. But because most cellphone accounts are prepaid in the Philippines and SIM cards are nearly disposable, a Filipino changes phone numbers faster than they change phone cases. When Kate still had her smartphone, for instance, Lor had several entries on her Contacts list: | Lor Lor2 Lorfinal Lorultimate Lorultimateult etc. | Kate remembers her parents’ cell number; only that one and only because her ma forced her to memorize it before her banishment. Mrs. Lapuz also wrote it down on a page torn from a spiral notebook. From memory, Kate dials the number now.

Hindi niya malaman kung bakit ngunit isang tao lang ang naiisip niya at ang dahilan nang kanyang pagkalungkot. Habang nagmamaneho pauwi, biglang tumunog ang kanyang cellphone. Kaya inilagay niya ang kanyang bluetooth earphone at sinagot ang tawag. "Sir Ronald, napatawag po kayo? May problema po ba?" Tanong niya sa kausap. "Yes, uuwi kami ngayon nang argentina. Kasama ko si joan pati si mark at ang agents niya." Saad ng kausap.

Sinagot lang naman nila ako pareho ng, sunod na ako. Dumaan muna ako ng aking kwarto. Sa 'di kalayuan tanaw kong naka-ilaw ang cellphone ko, ibig sabihin may nag message sa akin. From: +6391206***** Hi Inis kong binaba ang cellphone ko, akala ko importante na ang message. Hindi pala! Hinayaan ko na, hindi naman ako nagrereply sa mga ganoong message. Wala man lang pakilala, kaya dedma!

Babae “Nahulog ako sa mga bulaklaking mga bigkas, mala-langit na pangako na hindi ko napansin sa huli ay inuuod na tangkay at nabubulok na petalya na siya nang kumanlong sa akin habang buhay." HINDI na naman ako mapakali, ramdam ko ang takot sa aking katawan, nanginginig pa ako habang di alam ang gagawin. Nakatingin sa pintuan at balisa sa bawat tunog na naririnig ko. Kahit napakalakas na ng ikot ng bintilador, tagagtag ang aking pawis sa kung anong pwedeng mangyari pagdating niya. Ilang oras palang nakalilipas mula ng bagsakan niya ako ng telepono, pinagtatalunan namin ang aking pag-alis saglit upang mamalengke at inakusahang pinuntahan ko daw ang tindero ng karne na si Pareng Kudo na gust

Habang yung ibang mga tao at sina Kuya Rex, Arvie, Arnie, Gary, Kaloy at Mang Tonyo ay tagalaog niya naman kinakausap. “Sorry na, Belle. Hindi na ako mag-eenglish. Nasanay lang ako na english ka kausapin, at sanay akong mag-tagalog kapag sina Mang Tonyo,” pagpapaliwanag niya at inabot muling nilagay sa kamay ko ang medicine kit. “Akala mo ba hindi ako nakakaintindi ng tagalog?” hindi makapaniwalang tanong ko sa kanya na mabilis niya lang na inilingan.

Nasa gitna siya ng paghahalungkat ng mga dokumento nang may tumawag sa kanya. “Nag-send ako ng picture sa cellphone mo,” pahayag ng tao sa kabilang linya. Sandali niyang tinanggal sa tainga ang cellphone at tiningnan ang mensahe sa kanya. Isang litratong napakapamilyar sa kanya ang laman ng message. “Yes sir. Ito ang unang kasong nahawakan ko noong nandiyan pa ‘ko sa Bulacan,” sagot niya.

Lumabas ka! (Emilio exits. Mayor sits fuming.) Mayor: (Slams fist on the desk, breathing heavily) Anak ko mismo lumalaban na sa akin! Assistant: Sir… baka po kailangan lang talaga nating pakinggan- Mayor: Pakinggan? Hindi! Kung hayaan ko sila, lalaki lang ang gulo! Dapat silang patahimikin! Labas! (He grabs the phone, dials angrily. Assistant exits and listens by the door.)