The Broken Marriage Vow Korean Original の小説・ストーリー

habang binabasa ko yung vows ay tulo ng tulo ang luha ko pati na siya. Hindi lang kame ang nag-iiyakan pati yung mga bisita. Pati nga sila Lola, Daddy Rhory, Papa. Samantalang si Wildren pinipigilan na umiyak. “Ako si Martina Aavya Guillaume– Volcov ay habang buhay na aalagaan ka hanggat sa huling hininga ng buhay ko na ika'y aalagaan at pakakaingatan. Kahit hindi mo ako tanungin ikaw at ikaw ang palagi kong pipiliin sa araw-araw, kayo ng mga anak natin, I love you till the end, my man of God.”pagtatapos ko ng vows ko at sinuot sa kanang daliri niya yung wedding ring.

Hindi habang kinikilala nito ang lalaking nagsusuot ng mamahaling diamond ring sa babaeng nasa video. "Yes, I'll marry you! Handa na akong mahalin ka habambuhay," may galak pang sambit ng babae sa pinapanood. Bahagya siyang natulala sa suot na relos ng lalaki dahil maliban sa nagkakahalaga iyon ng milyones ay bilang lamang ang mga personalidad na nagmamay-ari nito. At sa kasamaang palad, kabilang sa kanila ang pinakamamahal niyang asawa.

Pero ngayon wala na ang pagmamahal, at wala na ring ningning na nararamdaman niya sa asawa. Tumayo siya, lumapit siya kay Kent, at malamig niya na sabi: “Give me back what’s mine, Kent. Tapos umalis ka na.” “I won’t divorce you.” mariing sagot nito. “Excuse me?” tumaas ang kilay ni Daisy. “I said, I won’t divorce you. You belong to me, Daisy.” Natawa siya sa inis. “You’ve really lost your mind.”

Ang ngiti ni Isabella ay nagdulot ng kaba kay Adam—isang pakiramdam na hindi niya maipaliwanag. Para bang may mahalagang bagay na unti-unting nawawala mula sa kanyang mga kamay. “Adam… pumayag na siya sa inyong divorce. Nakapirma na siya.” Hawak ni Bree ang divorce paper. Nagsalita siya na may pagtataka, ngunit may nakatagong ngiti—isang ngiting bumalikwas sa ulirat ni Adam.

I don't know why we need to explain, buti na lang at hindi nila nahalata ang pekeng kasalan na ‘to. May mga maid na akong ka-close at nagtatampo sa di raw nila ako nakitang naikasal sa boss nila. Ganoon rin ang napag-usapan namin ng pamilya ni Rowan, nagtampo rin sila. Rowan immediately explain that our weeding was private, and it might be a chaotic weeding when we set up it in public. I don't know what Rowan want to explain, I don't really know, I really didn't get it. But his family suddenly agreed one by one. It was unexpectedly a marriage talaga. I used to agree because of money. And Rowan also thinks the same. The marriage we never meant because of each person's desire. And our desire i

Ang mga mata ni Rohan ay puno ng kalungkutan—hindi dahil sa takot, kundi dahil sa katotohanang siya mismo ang dahilan ng sumpa. “I married you once, Ayesha,” mahinang sabi niya. “Not in this life… but in another. You promised you’d come back. And now you did.” “Then why does it feel like the mansion wants to kill me?” “Because you broke the vow. You left before the ritual was complete.” “Ritual?” Bumuntong-hininga si Rohan. “Our marriage wasn’t just a union—it was a sealing. Your soul was meant to bind the curse so it wouldn’t spread through the Villarreal bloodline. But when you died, the seal broke. Every generation since then suffered because of that broken vow.”

HinaIikan niya muna ang asawa niya sa noo bago tumayo para gumawa ng sopas. March took care of him iyong hindi niya halos maigalaw ang binti niya, right now, his wife is emotionally broken.. Hindi man nakikita ng mata ang literal na sugat, alam niyang nagsa-suffer ang asawa niya ngayon kaya it's his time para alagaan si March. Ito ang isa sa vows niya sa kasal nila at handa niyang panindigan iyon. Nang magising si March, wala na si Rod sa tabi niya.

“To have and to hold, from this day.” “For better or for worse, for richer, for poorer.” “In sickness and in health, until death do us part.” They recited the vow solemnly. Nagkasundo sila ni Allison na hindi na nila kailangan gumawa ng sarili nilang version. That classic vow summed everything they want to do their marriage life.

Ngumiti siya pero agad ding napaiyak. Ang vow na pinaghandaan niya ay naging maiksi lang, dahil hirap na siyang magsalita. "Thank you for painstakingly waiting for me... Salamat at hindi ka sumuko sa mga pagsubok na dumating sa atin. My Joshua, my husband. I promise to love you for a lifetime." Sa kaba naman, simple lang ang naging vow ko. Hindi ako mangangako dahil mas mabuting gawin ko. Words are just words. My action will speak.

, that we have worked so hard to protect, is invaluable. So, thank you. Ngumiti siya sa gitna ng kanyang paghikbi at pagluha dahil sa walang pagsidlan niyang kaligayahan. Muli siyang nagpatuloy sa kanyang vow, “I've heard it said: 'It is better to not make a vow, than to make one and not be able to keep it.' Therefore, I know what this commitment means. I promise…I promise to help shoulder our challenges and celebrate all of our little wins, to tell you every day how much I love you and appreciate all that you do. I promise to continue to learn from you and to follow the examples of patience and respect that you continuously slet. I promise to continue to build upon the trust that we have an