The Idea Of You Release Date の小説・ストーリー

Napahinto naman kami at napaisip. Today is September 12 then Jane Birthday is on September 18. Umay malapit na nga tas debut pa 'yan Yiieee. Within a week na lang pero wala pang plano. Patay add to do list na naman! "OMGG OO NGA UWAHHHH!" "WE'RE SO EXCITED!" "TAS DEBUT PA NA 'YAN GIRL OMO! WITH 18 FLOWERS AND 18 CANDLES NA 'YAN KYAAAAHHHHH!"

"Really?" "Oo naman. Do I look like joking?" "Gosh!" patadyak itong tumili, hinawi niya na rin ang imaginary niyang bangs. "I can't wait for that day, Sappy! May plano na ba for his celebration?" "Wala pa, but I'll update you when he made up his mind."

Eh kaso-shoot lang namin kanina. “Oh, in case you’re curious kung saan namin nalaman, nag-post sa social media ang isang sikat na photographer. A photo of you wearing one of the dresses owned by Dress Republic. And do you know, na hindi pa man released ang items, ang dami na agad na nagpapa-reserved ng kanilang item sa DR?” Umiling ako.

ARAW NG HUWEBES, supposed to be ay may business trip si Roman sa HongKong pero dahil birthday ng kinakapatid niyang si Patricia ay ipinasya niyang ipagpaliban na lang muna ang paglipad. May ilang investors siyang kakausapin na kailangan pa niyang sadyain pero dahil sa susunod na araw pa naman sila nakatakdang magkita ay ayos lang na ipagbukas niya ang kanyang pag-alis.

Tumatawang saad ko para matakpan ang kilig. Kahit kailan talaga 'tong lalaking 'to. "What do you want for your birthday?" Agad akong natigilan at tumingin sa cellphone para tignan ang date ngayon. March 24 na? "Sa isang linggo na pala birthday ko?" Normal kong saad at ipinagpatuloy ang pag kain ko. "Do you have plans?" Tumingin ako kay Rhael at umiling.

Pansin kong bahagya itong yumuko upang silipin ang aking bahagi ng aking daliri sa paa na may band aid. "Narinig kong day-off mo ngayon? Wala ka bang planong lumabas?" Doon ako tumuwid ng tayo at tiningala ito ng tingin. "Ah, wala ho, senyorito. Tatawag lang ho ako sa amin mamaya kapag natapos ako sa trabaho ngayong araw."

Dahil sooner or later ay kailangan din niyang humakbang sa public view, marahil ito na ang tamang oras. Bilang Isla man o Mist, hindi na siya maaaring magtago habambuhay sa likod ng screen, sa likod ng drafts, o sa likod ng assumptions ng ibang tao. May ilang identities na kailangang angkinin nang hayagan. May ilang laban na kailangang harapin nang personal. *** Release day. Sa breakfast, hindi pangkaraniwang lively ang dining room ng pamilya Montenegro.

Napatahimik ako at nag-iiisp kung anong maaaring isolusyon doon pero wala talaga akong maisip hanggang sa mapatingin muli ako kay Klein na para bang sinusuri nang dahan-dahan ang buong pagkatao ko. "Can I have a suggestion?" putol niya sa pag-iisip ko nang solusyon. Sinabi ni Klein ang ideya niya sa akin at sobrang against ako doon pero wala akong choice dahil nakasalalay ang Autumn Project dito. At katulad nga ng sabi ni Klein, hindi na niya pwede pa baguhin ang mga date nang submission at release dahil last month pa na-finalize iyon... bago pa mangyari ang lahat nang 'to.

Please… please… please release me— “Please release me, let me go. For I don’t love you, anymore… To waste our lives would be a sin. Release me and let me love again…” Naalimpungatan ako, when I heard that song again –it feels like a lullaby but instead to make me sleep, it makes me sober. It's like a wake up call for me. And I remembered everything –the boy, the boy that singing the song that is playing in my head. “Please release me, let me go.” “What are you singing?” “A song that could save us!” “Really?” “Yeah. Don't worry, Pierre will come to save me.”

Dumulog din sila sa mesa na kinaroroonan ko. "Let's eat! Baka huling kain na lang natin ito since magiging dieters na naman us para sa promotion ng album natin," may halong maktol na saad ni Yejin. "Korak ka diyan." "Kailan ang release ng album ninyo?" usisa ni Eionn. "There's no exact date yet but probably 3 to 4 months from now." "Oh, 6 months from now din ang estimated release date ng album ko."