The Intruders Novels & Stories

Sa pangalawang pagkakataon ay iniligtas na naman siya nito. "At...sino ka naman?" nagawang itanong ni Hannah kahit pa may bakas ng takot ang tinig nito. "Bakit ka nangingialam? Liz, call the security..." nagawa pa nitong iutos sa kasama. Intruder ang lalaking iyon. Unang beses niya itong makita sa loob ng gusali. Natawa lamang si Alfred. Nagkibit balikat.

Hindi ako nakasagot kaagad sapagkat nagulat ako sa pagdaop ng mga palad namin. Ilang minuto akong tulala hanggang sa muling nakarinig kami ng sunod sunod na putok pa lalo ng baril. Kaya pati ang mga taong naroroon ay nagugulat sa pangyayari. Walang nakaka alam kong bakit nagkaroon ng barilan mula sa mga body guard at sa mga intruder na balak mang gulo sa party.

Ang iba naman ay bumagsak habang nagpapatrolya. Sa loob lamang ng ilang segundo... Mahigit kalahati ng depensa ng safehouse ang nalinis. Ngunit hindi nagtagal... May isang nakakita. "INTRUDERS!" Biglang umugong ang buong compound. Nagsimula ang walang tigil na putukan. Ratatatat! Ratatatat! Nagliyab ang paligid sa dami ng bala. Agad sumugod ang assault team.

Dumiretso siya sa bahay nila at kumuha ng damit dahil gusto muna niyang makalayo at napagdesisyunan niyang pumunta muna sa isang resort para doon na tumira kahit ilang araw lang. Pagdating niya sa resort, nag-check-in muna siya sa isang suite para ilagay ang mga gamit niya, pero nagulat siya nang malaman niyang magkakaroon ng party ang resort at imbitado ang lahat ng nando'n. Napangiti na lang siya ng maisip na swerte siya dahil mukhang 'yon ang kailangan niya. Hindi niya akalain na sa isang gabi lang masisira ang mahabang relasyon nila ni Hari.

At paglingon ko sa paligid namin, maraming tao na may parehong suot na damit ang nakatingin sa amin at may mga dala na sibat. "Intruders! Sabihin mo ang pangalan mo at ang pakay mo, kung hindi, huhulihin ka namin." Nang sabihin iyon ng malaking lalaki at tinutok malapit sa aking mukha ang s*****a niya, agad kong hinawakan ang kanang braso ni Sander at ang ulo niya, at saka nag-teleport kami sa isang lugar na malayo sa mga guwardiya.

Isa sa kanila, nagsalita sa radio, mabilis, garalgal. “Southwest perimeter, movement spotted. Possible breach.” Napatakip ng bibig si Solenne. Hindi siya makagalaw. Hindi niya alam kung tatakbo ba siya palabas ng kwarto o magkukulong nang mas mahigpit. Pero bago siya makapagdesisyon, nakita niyang may tatlong aninong tumalon mula sa bakod. Mabilis. Parang mga aninong nilamon ng dilim. Mga intruders.

Sa gitna ng kaguluhan, naririnig ko ang tunog ng mga kamao at barilan. Nakita ko si Kalix na parang anino sa gitna ng usok. Bawat suntok niya ay tila sumasabay sa pintig ng puso ko. At si Donatella? Ayun, nakatago sa ilalim ng mesa, ang "iron" niya ay tila naging "plastic" sa takot. Nang mawala ang usok, ang mga intruders ay nakahandusay na sa sahig, lahat sila ay puti ang mukha dahil sa harina.

“Hindi ako aalis hangga’t hindi ko nakikita kung sino ang nagpadala sa kanila.” The garden was chaos — bodies, smoke, shattered glass. My men were still firing, but the intruders were trained. Hindi ito basta-bastang ambush. May nag-traydor. I could feel it. The way they moved — precise, organized — they knew the layout of my estate. I clenched my jaw. “Find the leak. Now.” Habang sumisigaw ako ng utos, bumalik sa isip ko ang mukha ni Eliara kanina.

“Wala silang makukuha. Lalaban tayo.” Narinig namin ang mga putok ng baril mula sa labas. Ang seguridad ng mansion ay hindi nagpapatalo, ngunit kitang-kita na handang magsakripisyo ang mga intruder upang pasukin ang loob. Sa kalagitnaan ng tensyon, dumating ang mga patrol car na may kasamang SWAT team. Agad nilang nilusob ang mga intruder. Ang tunog ng mga sirena at sigaw ng mga tao ay nagbigay ng kaunting pag-asa, ngunit alam kong hindi ito ang huling pagtatangka ng sindikato laban sa amin.

Nakikita nila kung paano kumilos ang mga gumagawa. Natigilan ang mga gumagawa. "Intruders." Isa isa ng nagsilabasan mula sa iba't ibang sulok ang mga kalalakihan. Mga kutsilyo, itak at mga pamalo ang kanilang mga sandata.