The Intruders Novels & Stories

Humalakhak lang ang hayop sa sinabi niya at ang iba naman ang inaya nito habang siya naman ay pasalampak na umupo sa couch malapit sa full glass window at dumundungaw mula roon. “Damn, man!” dinig niyang ani sa ibang kaibigan. Maybe, nauto na naman ni Ryder ang mga iyon. His eyes were like a hawk staring at the people downstairs, especially at the entrance nang may tumapik sa likod niya at naupo katabi niya roon sabay wagayway noong dalang envelope sa pagmumukha niya. Antonios snapped at the intruder at palarong sinuntok sa hita nito na umani lang ng igik at sipa sa paa niya.

Sa mga oras na iyon ay humihingi na ako ng tulong kay Adrien sa isip ko pero alam kong impossible na he’ll come to my rescue dahil inasawa niya ako para maging alipin niya at hindi para maging damsel in distress niya. I closed my eyes while crying, accepting my fate. Unexpectedly, I heard gunshots at may humablot sa lalaki na puma-ibabaw sa akin at narinig ko ang malakas na pagsuntok sa kanya. I slowly opened my eyes and looked around while still lying on the ground, I saw the 4 intruders agonizing in pain and the other one was trying to get up after getting a very powerful blow, and there’s someone pointing a gun in him. “Putting dirt on my property is simply unacceptable.” My tears flowed

Nagpatuloy ang countdown. Five... Seven... Nine... Sampung segundo pa sana... Makakapasok na kami nang hindi napapansin. Ngunit biglang... "INTRUDERS!!" Isang bantay ang nakakita sa isa sa aming operatiba. Sunod-sunod ang putok ng baril. Ratatatatat! Ratatat! Biglang nagliyab ang buong kampo. "Operation compromised!" Sigaw ng isa sa communication line.

sigaw ko habang nakaturo sakanya habang naglalakad palapit sakanya Sakin napunta ang nagtataka nilang tingin lalo na ang headmistress. Pinanliitan niya ako ng mata "At sino ka naman?"taas kilay niyang tanong "Hindi na mahalaga yun.."matigas kong sagot saka tumingin sa madla "Itong taong toh ay mandaraya!"sigaw ko upang madinig nilang lahat habang nakaturo sa headmistress. Namayani ang bulong-bulungan dahil sa pangyayaring iyon "Nakita ko mismo sa loob ng building of power, konektado sila sa mga killers na nilagay nila dito sa siyudad na toh!"tumingin ako sa headmistress na may halong galit sa mga mata "Hindi ka patas samin kaya hindi din kami magiging patas sayo!"

Tumakbo siya papunta sa bakod, mabilis na umakyat, at tahimik na bumaba sa kabilang side. Isang guard ang agad na napansin ang galaw. Guard: “Hey—” Hindi na natapos ang salita. Isang suntok ang bumagsak sa mukha niya bago pa siya makasigaw. Bumagsak ang katawan sa lupa. Alexander: “One down.” Dalawa pang guard ang papalapit. Guard: “What the—” Guard: “Intruder!” Isang mabilis na galaw. Isang matinding suntok. Isang matalim na sipa.

biglang sabi nito kaya naman kumunot ang noo ko. "Bakit?" naguguluhang tanong ko. Lumapit naman siya ng bahagya sa akin kaya naman tumingin ako sa likod ko upang makita kung nasa sala na ba si Mazy. Nagulat naman ako nang biglang may inilagay si Everett na maliit na baril sa kamay ko. "There are intruders outside. I could hear them," sabi nito. Mabilis namang kumabog ng mabilis ang dibdib ko sa narinig ko.

Naririnig ko pa itong nagsasalita ngunit pinatay ko na agad ang tawag at saka tumayo mula sa aking kinauupuan at binitawan ang phone. “What's wrong?” Panimula ko na naging dahilan upang tumingin si Gauche sa akin. “May pumasok na intruder sa beach house.” Sagot nito. “Killing Lucio, Lucius, Arwin and Greg.” “And how did that intruder break in?” Tanong ko muli, at sinubukang itago ang galit na nararamdaman ko. “I suspect he blended in, and I happened to not be there at that time.” Sagot niya. “If only I was there, buhay-”

Nagsigawan ang mga tao, nagkandarapa ang mga bodyguard. “Sir! Intruders at the north gate!” sigaw ng isa. Agad na hinila ni Liam si Celine papasok. “Stay with me!” Takbo sila papunta sa safe room sa loob ng mansion. Habang bumubukas ang pinto ng steel chamber, naririnig nila ang putukan sa labas. Tumitili ang ilang staff, nagkakagulo. “Sh*t, Liam!” halos mangiyak-ngiyak si Celine. “They’re really here!”

Pakiramdam niya ay napasok siya sa isang yungib na sa sobrang katahimikan ay halos maririnig na niya ang bulungan ng mga butiki sa kisame. Nag-aalangan na tuloy siyang humakbang at baka maglilikha iyon ng nakabibinging ingay na magpapasabog sa mga eardrums nila. Ano bang nangyayari? Lahat ay nakatingin sa kanya na para siyang isang unidentified object na lumitaw galing sa kungsaan. Is this how they treat an intruder? Halos mapalundag siya ng tumikhim si Athrun.

Pero ang tensyon sa tinig ko, ramdam na ramdam. Napalingon si Mommy sa akin, hawak ang tasa ng tsaa na bahagyang nanginginig. Si Claudette naman ay biglang lumapit sa sofa, bakas sa mukha ang kaba. The camera shifted to a clip of the prison—bent gates, broken security locks, and... blood. May bakas ng dugo sa lupa. “Authorities confirm that a group of heavily armed men infiltrated the facility. Four guards were critically wounded. No confirmation yet if the fugitives had outside help, but a nationwide manhunt is currently ongoing…”