The Mansion Clark Novels & Stories

Makaraan ng ilang minuto naming byahe ay dahab dahan na ang pagtakbo ng Van hanggang sa huminto na ito sa isang napaka laki at ganda na bahay. Hindi na siguro ito bahay dahil sa sobrang laki, kung sa time namin ang tawag dito Mansion. Ewan ko lang sa kanila kung ano ito. Biglang bumukas ang gintong tarangkahan kahit na wala namang tao na nagbukas nito, isa isang pumasok sa mga sasakyan hanggang sa nakalapit na kami sa Mansion na kung saan ay straight talaga sa pintuan.

“Binobola mo pa ako. Basta ikaw na ang bahala ah? May pupuntahan pa ako.” “Pupunta ka sa old mansion ng mga De Guzman?” kuryosong tanong ni Feliz. Kita sa mga mata ni Feliz ang pag-alaala. Naiintindihan naman ni Klaire iyon dahil takot ang kaibigan niya na baka magtulungan siya sa mansion ng mga De Guzman. “Don’t worry. Hindi naman ako papayag na tapakan nila ang pagkatao ko,” ani Klaire.

Doon magsisimula ang totoong pagsubok. Ang Valdez Ancestral Mansion ay matatagpuan sa loob ng isang eksklusibong subdivision sa lungsod kung saan ang mga nakatira lamang ay ang mga pinakamayayamang pamilya sa bansa. Pagkapasok pa lang ng sasakyan ni Alex sa naglalakihang bakal na gate, sinalubong na sila ng isang malawak at perpektong naasikasong hardin. Sa dulo nito ay nakatayo ang isang modernong mansyon na gawa sa salamin, puting semento, at mamahaling kahoy. Ngunit para kay Clara, ang lugar na ito ay hindi mukhang tahanan. Mukha itong isang magarang hawla, malamig, tahimik, at walang buhay.

Gusto ko pa sanang magtanong, ngunit nawala ang pagtataka sa isip ko nang unti-unti kong makita ang papalapit na mansyon sa amin. Another mansion, of course. Hindi ata nauubusan ng mansyon ang lalaking 'to. "This is where I was born." Nakabukas na ang malaking itim na gate na dinaanan ng aming sinasakyan. The Clavecillas Residence. Habang papalapit kami ay mas lalong nagiging malinaw sa akin ang mansyon. Mukhang naalagaan ito nang maayos dahil kahit bakas na ang katandaan sa mga haligi nito ay maganda pa rin at eleganteng tignan. Ito yung type ng mansyon na mukhang ilang henerasyon na ang nasaksihan at hinubog na ng panahon ang katibayan. Halatang mayaman na noon pa man ang mga Clavecillas,

her mother asking for more money and trips. Nilingon ni Clara ang daan. Diretso agad iyon sa bahay ni Damon. His house is a mansion. The black gate opened for them at may mga kasambahay na. May bodyguard na rin na mukhang twenty-four hours na magbabantay sa kanila. "Welcome home, Madame." Bumati si Clara at isa-isang kinilala ang mga kasambahay. "Can I cook here? I mean... do my cooking lesson? Gusto ko kasi sana iyon," she gulped. "If okay lang?" Medyo nag-aalangan siyang itanong iyon dahil mukhang may tagaluto pa naman.

Sana nga. Kinabukasan. Pagdating pa lamang niya sa Clarendon Golf Club ay para siyang napunta sa ibang mundo. Napakalawak ng golf course. Napakaganda ng clubhouse. May fountain sa gitna ng entrance. At halos lahat ng sasakyan sa parking lot ay mga luxury cars. Napalunok siya. “Parang hotel ng mga bilyonaryo.” Isang babaeng nakasuot ng eleganteng dark green blazer ang lumapit sa kanya.

Pero talagang pursigido si Clark, hindi ito nahiyang dalawin si Lara sa mansion may dalang mga impressive presents para kina Lara at Nate. Dumating siya mula sa office at nadatnan niyang nag-uusap sina Lara at Clark. Tila ba masaya ang ngiti ni Lara na aliw na aliw sa kwentuhan nila ni Clark. Kumunot ang kanyang noo ngunit kalmadong lumapit sa dalawa. Hindi naman siya binigo ni Lara, masaya itong lumapit sa kanya, yumakap ng bahagya at humalik sa kanyang pisngi ngunit nakatuon naman ang kanyang paningin kay Clark na nakipagtitigan din naman sa kanya.

Kalmado ang pagkakasabi nito ngunit puno iyon ng sarkasmo. Iyon na siguro ang pinaka nakakatakot na karanasan sa buhay ni Clara. Mabuti na lang at mabilis siyang naipuslit ni Malcolm matapos ng nasabing dinner. Nagpaalam at may ibinilin pa sa kanya si Clark noon ngunit wala na siyang maintindihan. Ang nasa isip na lang niya at ang makauwi at makita ang mga magulang niya at anak.

Ani ni Blake at malawak na nangiti. Meanwhile in the Taylor Mansion iritableng nakapameywang si Clara sa harap ni Ramon na kabaligtaran nito dahil prenteng nakaupo ang binata. "What the hell Ramon, hindi pa ba tayo kikilos? Nabuburyo na ako na nakatanga lang habang ang hayop na mamamatay tao na yun ay nakakalabas pa!" Galit na singhal ng ginang habang nakaturo ang daliri sa mga babae na nasa screen ng cctv ng buong metro.

"M-Miss Crystal, sandali lang po. Siguro kailangan niyo munang maupo sa sala. Tatawagin ko lang si Sir Dwayne... sasabihin ko na nandito kayo. Masyado pong mabilis ang lahat, baka mabigla siya." "Huwag na, Mrs. Jones. Gusto ko siyang sorpresahin," sabi ko, biglang nagkaroon ng lakas ang boses ko. Kumalas ako sa pagkakahawak ni Clara. Something felt wrong. Ang hangin sa loob ng mansion ay tila mabigat at masyadong tahimik. "I’ve spent months in silence. Ayaw ko nang mag-antay pa ng kahit isang segundo."