The Mansion Clark Novels & Stories

Gusto niya tuloy ibalik ang panahon at piliing maging mabait at maging loyal secretary ng boss niya. "Again, thank you Wommie. But kailangan ko ng umalis kasi iyong anak ko, hinahanap na ako." Sabi ni Clarissa at lumapit kay Clark na hinihintay siya. Kumaway si Clark kay Wommie at inakbayan si Clarissa. Kitang kita ni Wommie ang pagmamahalan ni Clark at Clarissa. Alam niya ang issue ng dalawa. Lumaki si Clark at Clarissa na magkapatid ang turingan pero hindi naman talaga sila magkadugo dahil no'ng baby pa si Aru, pinalit ito kay Clark.

Laking pasasalamat ko na mayroon paring magandang tambayan sa Mansion at dito nga sa terrace ng kuwarto. Nakita ko ang sasakyan na gamit nga ni Senyor at isa pang sasakyan na siguradong si Clarisse ang nasa loob. She can say no to her father that he doesn't want to marry her fiancee because she has boyfriend. Pinapalala niya lang ang sitwasyon, hindi ko alam kung anong malalim niyang dahilan kung bakit, pero alam ko na oras na matapos 'to hindi na ako mangingielam sakanila dahil susunduin ko ang mama ko at aalis kami agad dito sa Cebu upang mamuhay sa Manila.

Mismong mga magulang niya ang naglagay sa kaniya sa sitwasyon na ito, at wala siyang mapagpipilian kun’di yakapin na lang ang sitwasyong kinalalagyan niya. “Welcome to our mansion, Clarisse,” sambit ni Keanne sa kaniya. Tumingin lang siya sa labas at lubos na namangha sa kaniyang nakita. The mansion was beautifully painted with a dirty white color. The terrace was gigantic and wide. At the same time it was accommodating and lovely. Parang alam na niya kung saan siya tatambay kapag binalot na naman siya ng lungkot dahil sa kinalalagyan niya ngayon.

Kaya lahat ng katulong sa mansion ay kailangan matatanda na para hanggang kamatayan ang kanilang pagsisilbi sa mansion . ''anong misteryo ang nandito sa mansion na ito '' bulong ng kanyang isip .Hindi naman siya natatakot dahil hindi naman aswang o bampira ang mga Clarkson pero natatakot siya sa magiging kalagayan nila ng magiging anak niya . Tinignan niya ang oras at wala parin si Dreymond nag aalala na siya dahil baka kung ano ang nangyari dito .

"BOGSHH!* And with that last shoot,lahat nang tauhan nila ay walang buhay nang nakahilata sa labas ng mansion at naliligo ng sarili nilang mga dugo. Tinapon ni Clark ang dalawang baril na nauubusan na nang bala at humugot ng panibagong dalawang baril sa likod niya. Pinaputukan niya ang lock ng malaking pinto ng mansion at saka malakas ito sinipa sabay paputok ng baril niya sa mga natirang tauhan na nakaabang sa loob. He was born here. He was raised here. Abused! And hurt! He know this mansion like the back of his hands. After killing all the people in the first floor,Clark whistled melodically as if they are playing hide and seek.

Ilang saglit lang ay nakaramdam ako ng pagod kaya isinandal ko ang ulo sa sandalan ng passenger. NANG marating namin ang mansion ay agad niyang itinigil ang sasakyan,bumaba rin siya ng walang kahit anong binitiwang salita.. Hindi niya rin ako hinintay na makababa bago man lang pumasok sa loob ng bahay.. What would I expect? Na pagbubuksan niya ako,na magho-holding hands kami habang papasok ng bahay niya.. WTH Klare, you're crazy if your thinking he will do that!

“He said he wants to get back to his younger brother. Inaagaw raw nito lahat ng sa kan’ya and wants to prove to him that he can’t steal everything from him.” Saglit na nasira ang pagmumukha ni Klare sa narinig. “Wealthy people dramas,” anito at inikot ang mga mata. “So, saan kayo pumunta kahapon at ba’t magdamag kayong magkasama?” “We went to the Foreman estate... and we stayed the night.” Klare raised her eyebrow. “Pero ‘di lang ‘yon ang nangyari, obviously.”

Napa yes, ako sa aking isipan ng may biglang tumawag sa kanya. Hinawakan ko ng mahigpit ang clutch ko. Inilibot ko ang paningin sa labas ng mansion, hindi naman siya masiyado madilim dahil merong mga poste na may mga ilaw at matataas pa. This village is creepy as fvck.

Pero ilang segundo lang, ibinaba ko rin iyon. “Clarisse, kailangan nating mag-usap.” Napatingin siya sa akin, kumunot ang noo. “About what?” “About leaving the mansion.” Agad siyang napataas ng kilay, at kitang-kita ang gulat sa mukha niya. “What do you mean, leaving? Gabe, are you serious?” “Yes. Binilhan na kita ng condo. Fully furnished, ligtas, maganda ang location. Mas bagay sa’yo roon.”

Makaraan ng ilang minuto naming byahe ay dahab dahan na ang pagtakbo ng Van hanggang sa huminto na ito sa isang napaka laki at ganda na bahay. Hindi na siguro ito bahay dahil sa sobrang laki, kung sa time namin ang tawag dito Mansion. Ewan ko lang sa kanila kung ano ito. Biglang bumukas ang gintong tarangkahan kahit na wala namang tao na nagbukas nito, isa isang pumasok sa mga sasakyan hanggang sa nakalapit na kami sa Mansion na kung saan ay straight talaga sa pintuan.