The Martyr By Nick Joaquin の小説・ストーリー

I don't want to resign but I need to. Kung hindi ako aalis sa lugar na iyon, baka mas lalo I'm not a martyr. Hindi ko kayang makita ang pagmumukha nila, lalo na ang pagmumukha ng Poncio Pilato na iyon dahil mas lalo lang akong masasaktan. Sa tuwing naaalala ko ang mga kaganapan kanina, hindi ko pa rin maiwasang makaramdam ng pait.

I am Margo Valderama, the girl who died in the fire. I am Eris, the weapon of the Sanctum. At ngayon, ako ang babaeng nagmamahal sa lalaking dapat ay kaaway ko. Hindi ko na alam kung sino ang multo sa ospital na iyon. Si Leo ba na hindi magising, o ako na gising nga pero hindi na alam kung paano mabuhay nang walang galit? I squeezed the keycard in my hand until it cut into my palm. I need to make a choice.

Hindi na siya papayag na muling bumagsak, at alilain ng mga kalaban nilang organisasyon. He's now the Mafia Lord, ang kung sino mang humarang ay tiyak na mamamatay. Ang bata namang si Misha ay hindi naman talaga pumasok sa loob ng kwarto niya. Nagpunta lamang siya sa harap ng pinto, kaya naman rinig na rinig niya ang lahat. Mula sa iyak at sigaw ng Mommy niya hanggang sa sinundan niya ang mga ito sa kusina. Sa takot ay mabilis siyang lumabas at hinanap ang kotse ng Tita Siena niya ngunit wala na ito doon.

napaluhod siya at namilipit sa sakit ng kaniyang braso. Tumayo ako sa harapan niya at malamig siyang pinagmasdan habang namamaluktot siya sa sakit ng kaniyang baraso. "Ako naman ang magpapakilala sayo. Ako nga pala si Lyn Fuentes. I was convicted because of the crimes murder and attempted murder. I am also known as Black, The Mafia Queen, in the underground society." Walang emosyon kong pakilala sakanila.

Tumango naman ito na parang isang maamong tupa. "Wala pa DYAN sa kalingkingan mo ang paghihirap ko. Ni Hindi mo maranasang mangapa sa dilim mahanap mo lang ang kailangan mo. Araw-araw kang nakakulong sa loob ng bahay para Hindi ka mapahamak. Ni hindi mo makita ang papalubong na araw nang dahil sa bulag ako! ALAM MO BA YON AH? HINDI KASI HINDI MO ALAM KUNG ANONG HIRAP ANG PAGDAAN ANG LAHAT NG YON! GUSTO KUNG ISISI SA INYO ANG LAHAT NG NANGYARI SAKIN NOON. PERO ALAM KUNG PAGSUBOK LANG YON SA BUHAY KO AT KAILANGAN KUNG HARAPIN AT MAGING KAHIHINATNAN NON. TINIIS KO ANG LAHAT NG YON. PERO NAGPAPASALAMAT PARIN AKO DAHIL MERONG NAGMAMAHAL SAKIN. HINDI NILA AKO INIWAN AT LAGING GINAGABAYAN. IPINAP

Dagdag niya. Ang mga salitang iyon ay tila ba tumusok nang direkta sa kanyang puso. HIndi makapaniwala si Xoe na siya pa mismo ang nagbitiw ng mga salitang iyon. ‘Martir na ba kung ako’y tawagin? O masukista… Iyon ang mga taong kahit nasasaktan, kumakapit pa rin.’

mahabang paliwanag ni Javier, kasabay ng pagpatay sa upos ng kanyang sigarilyo. Nanatili akong tahimik, pinapakinggan ang bagsak ng ulan. Si Gia Geronimo, ang reyna ng takilya, ay isa palang bilanggo sa sarili niyang buhay. Tumingin ako sa kisame, kung saan sa itaas na silid ay natutulog ang babaeng naging mitsa ng malaking gulo. Isang mapanganib na ngiti ang sumilay sa aking mga labi. "Anthony De Vera..." pag-uulit ko sa pangalan ng lalaki. "Akala mo ay nakuha mo na ang lahat. Ngunit mukhang nagkamali ka ng sasakyang hinarangan ngayong gabi."

Trigger Warning: What you will read contains scenarios involving violence, such as bloody battles or killings. If you have trauma related to these kinds of situations, you may scroll past them. Martina’s POV MATULIN ang pagtakbo ko habang hinahabol ako ng mga tauhan ng mafia na misyon kong patayin. Isang most wanted mafia kasi ang kliyente ko na kailangan mapatay ngayon. Tutal kasama ko si Sir Arnold sa misyon ay siya na ang bahala sa big boss at akong bahala sa mga tauhan.

He's still alive. Nalingat ang atensyon namin kay Joaquin nang biglang tumawa si Mariano kaya't mabilis na lumapit sa kaniya si Leo at itinutok ang baril dito. Gayunpaman, nanatiling naka ngiti si Mariano. "Do you think I'll go down like this? I am Mariano Alvarez. My name is above all yours." Sambit niya. Napa ismid kaming lahat sa tinuran niya.

May mga katulong namang lumapit sa'kin para alalayan akong tumayo at binigyan ako ng tuwalya upang hindi ako lamigin. “What the fuck did you do to my Woman?! I am the only man who are allowed to fucking touch my woman and whoever touch her will die.” madiin at mas lalong nakakatakot na sambit ni Joaquin. Ibang-iba ang aura ni Joaquin ngayon, mas mukha siyang nakakatakot kesa kapag nagagalit siya sa'kin.