The Martyr By Nick Joaquin Mga Nobela at Kwento

Alam naman nila kung gaano kaayaw ni Joaquin kay Luke, kaya ikinatataka nalang nila kung anong meron at bigla nalang atang nagbago ang ihip ng hangin matapos ng marathon. "Iniligtas niya kami sa gubat na iyon kasabay ng pagprotekta niya kay Kina. There's no reason to hate him now. Without him ay baka hindi na kami nakalabas pa ng buhay sa gubat." nakangiting wika ni Joaquin na lalo lang ikinataka nina Dominica.

Seryoso at mukhang papuputokan ka ng baril na dala niya kapag kinausap mo. “Crush ko rin yan, ma'am. Huwag mo 'kong agawan.” Napalingon ako kay Maribel. “Crush ka rin ba?” Bumusangot siya. “Ang sama mo.” Napapailing ako. “Tauhan ba ni Hades iyan?” “Hindi, po tauhan ni Sir Hades si Ashton, ma'am. Assassin po iyan. Loyal na tauhan ng ama niyang mafia ang lalaking iyan.”

Yumakap ako nang mahigpit kay Maximus habang magaan niyang hinaplos ang braso ko. Kita ko ang dilim sa kanyang mata ngunit nagawa niyang halikan ang sentido ko. Para bang nakikita rin niya ang mga demonyong nakapaligid sa amin na nagtatangkang hilahin ako pabalik sa bangungot na 'yon. Nararamdaman ko ang galit na nag-aalab sa loob niya, pero pinilit niyang magpakahinahon. “Don’t let them win inside your mind. That’s what your mother said,” he whispered fiercely. “Nakaligtas ka ng gabi na iyon at pinagbabayaran nila ang ginawa nila sa ‘yo.”

Hanggang sa bumukas ang pintuan ay iniluwa niyon si Mayor Rafael at ang isang lalaki na halos ka-edad nila, may kasama rin itong babaeng nurse. Hindi ko na nagawang takpan ang maselang bahagi ng katawan ni Padre Tiago kaya't siya na mismo ang kumuha ng towel na mayroong bakas ng dugo at itinakip sa parte na iyon. "Santiago, ano bang nangyari sa'yo?" tanong ng doctor. Kilala rin nito si Padre Tiago? "Gaspar, gamutin mo na lang ako. Hindi pa ako pwedeng mamatay." Ani Padre Tiago saka pilit na bumangon.

I understand some basic or common words of Spanish ngunit hindi ko na siya maunawaan, basta ang alam ko galit ito habang nag sasalita. Umiling lamang ako, I must thankful that Joaquin is no longer here, I can't just drag the innocent child into another fight. Baka ma trauma na ang bata at ayaw kong mangyari iyon, I can't afford to contaminate his innocent mind and pure heart. Kahut isa pa siyang Alfaro na kakamuhian ko sa hinaharap. "(¡Aunque te mates y llores sangre no te lo perdonaré! Sigma está en camino, tarde o temprano se irá a casa y te enfrentarás a su ira puta!)

At matatawag lang na rally, kapag marami kami. Alam kong wala naman sa akin makikijoin. Kaya hopeless parin ang pagka- martyr ko. @Death Wish

sambit naman ni Marcelo na siyang ipinagtaka nila. "What are you saying Marcelo?" Pagtatakang tanong naman ni Senyora sa kanya. "Um, nothing Mom," pagkukunwari pa niya sabay lunok ng laway habang hindi mapakali sa sarili. "By the way boys I would like you to meet Mariposa Sandoval, the girl who save my life. And Mariposa meet my husband Arevalo and my only unico ijo Marcelo," wika pa ni Senyora.

Next Joanne La Senza “Anong karapatan mo para saktan sa Tiffany, Joanne?” Napasiksik ako sa pader sa lakas ng boses ng asawa ko at ang patuloy nitong paghampas sa latigo. Hindi pa man iyon lumalapat sa katawan ko ay ramdam ko na ang hapdi at sakit. Nanginig ang katawan ko dahil sa takot. Patuloy sa pag-agos aking luha at kahit nagmamakaawa ako ay wal itong pakiramdam. Matalim pa rin ang tingin niya sa akin.

wika ng Reyna, “ang ating pagkakaisa ay hindi nasusukat sa dugo ng ating kaaway. Ang tunay na hustisya ay ang pagpapakita na kahit ang pinakamadilim na nilalang ay walang lugar sa ating liwanag. Hindi siya mamamatay bilang bayani sa kanyang sariling isip—mamamatay siya nang unti-unti, kinakalawang sa piitan, habang pinapanood tayong yumayabong.” Isang malakas na sigawan ang sumalubong sa kanya. Ang mga tao’y nagkaisa sa kanyang sinabi, at ang ilan ay napaiyak. Si Marco, sa kabila ng lahat, ay ngumisi pa rin. Ngunit ang ngising iyon ay may bahid na ng takot. “Hindi niyo ako kayang ikulong nang habambuhay… hahanapin ko pa rin siya… si Cassandra…”

Ba't ba ako nagpapakamartyr? Dahil magkakaanak na kami? Oo, at dahil mahal ko siya. Mahal ko siya to the point na kaya kong tiisin lahat ng sakit na dulot ng bweset at putanginang komplekadong sitwasyon namin. Humugot ako ng malalim na buntong hininga upang ikalma ang sarili ko at ipahiwatig sa kanya na nandito na ako.