The Martyr By Nick Joaquin Novels & Stories

saway ko rito. "Bitiwan mo nga ko isa ka pang martyr ka! Isa ka ding baliw!" sigaw niya sa'kin at tsaka nagpumiglas dahilan para mapaatras ako at muntik nang matumba dahil sa kawalan ng lakas at panghihina. Nasaktan ako sa sinabi niya..

"Gusto kong bumawi sa bawat gabing umiyak ka habang inaalagaan mo ako. Gusto kong maging asawang karapat-dapat sa'yo." "Tapos na ang pagiging martyr ko, Javi," sabi ni Ria, ang kaniyang boses ay malambot ngunit matatag. "Hindi ko na kailangan ng 'savior'. Ang kailangan ko ay katuwang. At sa ginagawa mo ngayon, pinatutunayan mo na kaya nating lumaban nang magkasama."

“Putangina ka. Putangina ka. B-bakit si Anita pa… bakit?!” Hindi ko na napigilan saka napaiyak. I was worn out. I screamed all of my struggles. Sisising-sisi ako na hindi ako naniwala sa kaniya. Gusto ko nang mamamatay. Bumalik ang lahat ng mga masasakit na salitang binitawan ko sa kaniya. For the first time in my life… Anita Diane Marrero don’t deserve me. I give up. I want to die.

“Naririnig mo ba iyon? Dumi lang kayo sa Divine Constabulary, sinasadyang ibahin ang interpretasyon ng lahat sa inyong mga sarili. Akala ninyo ba na dahil lang sa may lisensya kayong pumatay, magagawa ninyong mangbiktima at mang-api ng iba? Meron pa ring mga matuwid na babaeng miyembro sa Divine Constabulary na handang manindigan para sa tunay na hustisya! Ngayon, kayong lahat mula sa Divine Constabulary, lumayas kayo!” Pagkasabi niya noon, bumagsak ang martilyo mula sa kamay ni Alex. Tadtad! Humampas ang bakal na martilyo sa kanyang ulo. Ang tinaguriang bayani ng henerasyon, si Joshua Jones, ay namatay nang walang anumang oras upang sabihin ang kanyang mga huling salita.

“Halika at maupo ka na muna. Bakit hindi ka man lang nagpasabi na darating ka para naipagluto kita ng pagkain? Teka, dumalaw ka na ba sa pamilya mo?” “Ayaw ko nang makita pa ang mga kapatid ko, Tita. Remember, simula nang namatay sina Mommy at Daddy Papa ay wala nang rason para magkita pa kami dahil kapatid ko lang naman sila sa ama. Wait, siya ba ang katulong ninyo, Ttita? Pakisabi naman na kunin niya ang mga bagahe ko sa labas kasi may mga pasalubong akong dala para sa inyo ni Roland,” maarteng sabi ni Cynthia na ang tinutukoy ay si Rebecca.

Chill lang kasi si Martin at parang hindi man lang na-intimadate sa kaharap. Pumamulsa ito. "Ok, I'll just wait for your dad, Martin." Kapagkuwa'y tiningnan siya nito na may ngiti pa rin sa mga labi. "Ow! You're Naomi Alcantara, right? So, totoo ang balita na nakalaya ka na at tinutulungan ka ng mga Phantom sa kaso mo." Kumamot ito sa noo. "Sa tingin mo ba maipapanalo mo ang kaso? Well, i feel pity for you, hija dahil gusto kang ipakulong ng sarili mong asawa at mga in-laws mo. It feels like betrayal and torture."

'Yung kanina. Natatawa ako sa sarili ko. Ako na yata 'yung pinaka dakilang martyr at masokista sa buong mundo. Pero maisip ko palang na iwanan s'ya at magpakalayo-layo ay hindi na kaya ng sistema ko, hindi ko siya kayang hindi makita. Kaya kahit nasasaktan man ay hindi ko magawang tumakas. Basta makasama ko lang s'ya. Ewan ko kung 'san ako kumukuha ng lakas para kayanin lahat ng pahirap niya. Siguro ay gan'yan talaga pag mahal mo ang isang tao. Lahat titiisin mo para sa taong 'yun.

Ako dapat ang may pinakamalaking sama ng loob sa kwartong ito. Oh, buweno. Palagi akong mahiyain. Dahil ako ay namatay sa nakakatakot na paraan, natagpuan ko ang aking sarili na likas na natatakot sa aking sariling patay na katawan. Pumunta si Xander sa gitna ng kwarto at tumayo sa harap ng maleta ko. Lumutang ako sa paligid niya at napansin kong nanginginig ang mga paa niya.

Hinawakan niya ang mukha ni Aria, isang haplos na tila puno ng pagmamahal pero may halong pananakop. “Demetrio Rivera was the architect this family destroyed, Aria. He didn't just die in an accident. He was buried alive under the very foundation he designed because he refused to let the Valderamas cut corners. He was a man of integrity, and they killed him for it.” Ang boses ni Mariana ay nanginig sa galit. “And I am the daughter they tried to hide. The child of his secret marriage that the Valderamas paid to keep silent.”

Siya ay natalo nang malungkot at nahiga sa lupa. Humakbang si Marco sa kanyang dibdib, marahas, ang kanyang mga mata ay tulad ng mga ice pick na sinaksak siya ng mabangis, "Naglakas ka na mag-isip, sa palagay mo marami kang buhay." Si Liam Shan De Leon ay binugbog upang hindi siya magkaroon ng lakas na magsalita, at nahiga siya roon gamit ang kanyang mukha na natatakpan ng dugo at hindi gumagalaw.