The Martyr By Nick Joaquin 소설 & 이야기

mariing napakapit si Santiago sa sariling batok sa paratang sa kanya ng babae. “Aurora?” tanaw ni Joaquín nang mapansin ang komosyon sa labas ng bakuran. “Ano’ng nangyayari?” “Ser Joaquín!” patakbong lumapit si Aurora kay Joaquín sabay yakap sa hubad na katawan nito nang mahigpit. Gitlang-gitlang dinipa ni Joaquín ang kanyang mga braso at tumingin nang may pag-aalala kay Abby.

Gusto ko sana siyang sawayin nang makitang lalong nagdilim ang paningin ni Joaquin, pero hindi ko na maigalaw ang katawan ko sa takot kay Joaquin. "Kitang-kita ko ’yung panggigigil nila, Sir! Tinawag pa nilang sugar daddy si Marikit—ay, I mean, sugar daddy niyo raw si Marikit! Mali, kayo raw ang sugar daddy ni Marikit!" gulo-gulong paliwanag pa ni Jace.

saway ko rito. "Bitiwan mo nga ko isa ka pang martyr ka! Isa ka ding baliw!" sigaw niya sa'kin at tsaka nagpumiglas dahilan para mapaatras ako at muntik nang matumba dahil sa kawalan ng lakas at panghihina. Nasaktan ako sa sinabi niya..

"Gusto kong bumawi sa bawat gabing umiyak ka habang inaalagaan mo ako. Gusto kong maging asawang karapat-dapat sa'yo." "Tapos na ang pagiging martyr ko, Javi," sabi ni Ria, ang kaniyang boses ay malambot ngunit matatag. "Hindi ko na kailangan ng 'savior'. Ang kailangan ko ay katuwang. At sa ginagawa mo ngayon, pinatutunayan mo na kaya nating lumaban nang magkasama."

“Putangina ka. Putangina ka. B-bakit si Anita pa… bakit?!” Hindi ko na napigilan saka napaiyak. I was worn out. I screamed all of my struggles. Sisising-sisi ako na hindi ako naniwala sa kaniya. Gusto ko nang mamamatay. Bumalik ang lahat ng mga masasakit na salitang binitawan ko sa kaniya. For the first time in my life… Anita Diane Marrero don’t deserve me. I give up. I want to die.

“Naririnig mo ba iyon? Dumi lang kayo sa Divine Constabulary, sinasadyang ibahin ang interpretasyon ng lahat sa inyong mga sarili. Akala ninyo ba na dahil lang sa may lisensya kayong pumatay, magagawa ninyong mangbiktima at mang-api ng iba? Meron pa ring mga matuwid na babaeng miyembro sa Divine Constabulary na handang manindigan para sa tunay na hustisya! Ngayon, kayong lahat mula sa Divine Constabulary, lumayas kayo!” Pagkasabi niya noon, bumagsak ang martilyo mula sa kamay ni Alex. Tadtad! Humampas ang bakal na martilyo sa kanyang ulo. Ang tinaguriang bayani ng henerasyon, si Joshua Jones, ay namatay nang walang anumang oras upang sabihin ang kanyang mga huling salita.

Gusto ko nang makalaya sa set up na ito. Pero nung nakita kong umiiyak sya sobrang kirot ng puso ko. Niyakap ko sya pero galit sya. Pero bakit sya nagpapaka martyr? Bakit sa halip na sigawan nya ako at sabihan ng kung ano ano ay sya pa ang nagpupush sa akin? Bakit hindi na lang nya ako saktan, sigawan, bugbugin? Bakit nya tinatanggap ang lahat?

“Ay, ‘wag na. Hindi mo kailangang magpaka-martyr. Aminin mo na—napilitan ka lang kanina. Hindi mo lang ako matanggihan.” "Martyr? Aaminin ko ba? Hmm…” Napaisip kunwari si Marlon. “Slight lang naman.” “See? Sabi ko na nga ba.” Napangiti siya, kahit pagod. Si Marlon na siguro ang pinaka-loyal na kaibigan niya. Kilalang-kilala na siya nito—lahat ng kalokohang ginawa niya para kay Antoine, lahat ng selos, lahat ng pa-fall, lahat ng luha. Si Marlon ang taga-salo niya lagi.

“Halika at maupo ka na muna. Bakit hindi ka man lang nagpasabi na darating ka para naipagluto kita ng pagkain? Teka, dumalaw ka na ba sa pamilya mo?” “Ayaw ko nang makita pa ang mga kapatid ko, Tita. Remember, simula nang namatay sina Mommy at Daddy Papa ay wala nang rason para magkita pa kami dahil kapatid ko lang naman sila sa ama. Wait, siya ba ang katulong ninyo, Ttita? Pakisabi naman na kunin niya ang mga bagahe ko sa labas kasi may mga pasalubong akong dala para sa inyo ni Roland,” maarteng sabi ni Cynthia na ang tinutukoy ay si Rebecca.

Chill lang kasi si Martin at parang hindi man lang na-intimadate sa kaharap. Pumamulsa ito. "Ok, I'll just wait for your dad, Martin." Kapagkuwa'y tiningnan siya nito na may ngiti pa rin sa mga labi. "Ow! You're Naomi Alcantara, right? So, totoo ang balita na nakalaya ka na at tinutulungan ka ng mga Phantom sa kaso mo." Kumamot ito sa noo. "Sa tingin mo ba maipapanalo mo ang kaso? Well, i feel pity for you, hija dahil gusto kang ipakulong ng sarili mong asawa at mga in-laws mo. It feels like betrayal and torture."