The Merciless Novels & Stories

May iilang tao ang nakiusyoso at napahinto sa kanilang paghakbang nang makita ang komosyon sa direksyon ko. Galit kong tinitigan ang mga guwardiya. "Please don't block my way dahil hindi ako si Martelle! Now, let me pass." halos nakabulyaw ko rito. Napapakamot sa ulo na umalis ang mga ito sa daraanan ko. "Kindly tell your boss, Alexander Montecillo, that he can go to hell!" bulyaw ko sa mga ito saka taas noong nag martsya palabas ng building na iyon.

dagdag niya nagtitimpi ko siyang hinarap. "No," I firmly answered. Sa akin lang may kasalanan si Scarlet, ako lang dapat ang gagamit sa kanya. "I'll search for Serenity. And for a month, I'll give it to you as free. Just let me fucking taste your slut." My mind went blank after hearing Serenity's name. Pumayag na lang ako basta dahil hirap na rin akong tustusan si Scarlet sa pagiging spoiled niya. "Fine," I answered to the agreement he proposed about playing chess.

Malayo man ang lalaki ay ramdam nya pa rin ang pagmamahal nito sa kanya. "Nag order kana ba?" Nag lakad sya palapit kay Mercy. "Yes ma'am parating na po ata. Pwede po bang kayo muna ang mag abang. Mag lilinis pa po kase ako ng kwarto ni Aden" Tinanguan nya lang si Mercy at tumungo na sa kanyang kwarto upang mag palit ng komportableng damit.

Should I accept it? It was not a bad idea. We had an ugly start. Hindi naman siguro masama na maging open ako sa pagkakaibigan sa kahit na sino. He was good, I could tell that. He's just strict, authorative, and vulgar. Normal na lang siguro iyon sa isang Troupe Commander na katulad niya. Sino naman kasi ang matatakot kung lalamya-lamya siya di'ba? Yes, he did me wrong. All of those that he did, hindi ko makakalimutan. But then, hindi naman siguro masamang i-accept ko siya. Buti nga at siya lang at hindi marami.

Bumalik ito sa pagkakaupo kaya sumunod ako at umupo rin sa katapat na upuan. "Gusto mo bang malaman kung anong klase akong tao?" Out of nowhere nitong tanong kaya tumango na lang ako. "I kill people who dare fight me. I kill them without mercy and I dismembered their body parts as one of my way punishing them. Are you not afraid?”

Danger are the one who will come and find us. END OF CHAPTER 23

natigilan naman ako sa sinabi nito. si shin? nakayang pumatay ng napakadaming tao? pinasadahan ko muli sila ng tingin. basa pa ang mga dugo sa damit nila kaya halatang ngayon lang nangyare yun. pero hindi pa den magsink in sa utak ko na si shin ang tumapos sa mga lalaking yon. " she's ruthless! she has no mercy when it comes to killing" naiiling na kwento pa nung lalaking payat na naka cap. " sya yung tipo na hindi mo gugustuhing makaaway" dugtong pa nito.

Kahit maganda ang sinag ng araw at buhay na buhay ang paligid ay napakadilim nito para sa kan’ya na animo’y wala siyang ibang kulay na nakikita dahil mas nananaig ang kalungkutan doon. Huminga siya nang malalim at pilit na winawaksi sa isipan ang miserableng memorya sa lugar na iyon. Matagal din niya iyong binaon sa limot dahil nawalan na s’ya ng pag-asa na makamtan ang hustisya, ngunit sa pagbabalik sa lugar na iyon hindi niya inaasahan na naroon pa din ang sakit at hindi siya nilulubayan.

At ang pangalan ng lahat ng iyon— Trenton Maxime Aldridge. Ang lalaking tinawag ng mundo na Heartless Mafia Lord. Pero ngayon… hindi ko na alam kung tama pa ba ang tawag na iyon. “Where were you?” Malamig ang boses niya. Pero ang lamig na iyon… hindi na parang dati. Mas mabigat. Mas may laman. Mas… nakakakulong. Nakatayo siya sa tapat ng p***o ng silid ko. Suot niya ang itim na suit na laging parang sumisigaw ng kapangyarihan. Ngunit ang mga mata niya… hindi na simpleng malamig.

Muntik na akong matawa pero kailangan kong e maintain ang poker face ko. Hinawakan ko sa braso si Blake. Akala ko tapos na siya sa sasabihin niya pero may kasunod pa pala. "If you don't want to get fired, shut your filthy mouth..." Napasinghap ang mga empleyado at nag bulong bulongan pa. "Walang respetong bata." "Wala rin sigurong respeto ang ama kaya ayan nag mana."