The Mermaid Prince Mga Nobela at Kwento

napabuntong hininga ito. Napapikit ako ng mariin dahil nararamdaman kong nagtutubig na ang mga mata ko. Alam ko ang ibig niyang iparating. "Si Prince, kailangan ko na siya Shenna. Kailangan na siya ni King. Matagal ng graduate si Prince sa magandang school sa America dahil advanced ang talino niya, kung tutuusin ay hindi na niya kailangan mag-aral sa FU. Siya na lang ang hinihintay namin Shenna. Pero ayaw niya pang tumulong samin dahil ikaw ang iniisip niya. His world revolves around you Shenna, no, you're his world. Sayo nakasalalay ang lahat Shenna. Ako na ang nagmamakaawa sayo, please let him go Shenna. Please."

gush ni Madame Elara habang ipinapakita sa akin ang sketch na mukhang masterpiece. "It’s the merger, Madame. Success is a great highlighter," biro ko habang humahakbang sa velvet-covered pedestal. Si Ezekiel naman, naupo lang sa armchair sa gilid. He was watching every single move. Ang mga mata niya ay focused, sharp—yung look na ibinibigay niya kapag nag-a-analyze siya ng isang hostile takeover. "The concept is 'Modern Royalty,'" paliwanag ni Madame Elara habang sinisimulan nilang i-fit ang base ng mermaid-style gown. "French lace woven with gold threads, a structured bodice to emphasize your silhouette, and a 12-foot cathedral train."

Nagtataka siya kung bakit tinatawag siya nitong little mermaid. “Ba-bakit?” “Serena. Sera… Sirena. Mas unique na tawagin kitang my little mermaid.” “So, ikaw gusto mong tawagin kitang prince charming?” “At bakit hindi? Dagdagan mo rin ng prince.” “Alam mo hindi sa akin bagay ang mga Disney princess. Di ako naniniwala sa fairytales.” “Still, you are my little mermaid. That’s all.” “Talagang tatawagin mo ako ng ganyan?”

Kumikinang ang bawat detalye nito sa ilalim ng ilaw. Maingat na inayos ng makeup artist ang huling hibla ng buhok ko. "Perfect." Ngumiti siya. "Para po kayong prinsesa." Ngumiti rin ako. Ngunit hindi umabot ang ngiting iyon sa mga mata ko. Napakaraming nangyari nitong mga nakaraang araw. Ang kidnapping. Ang anonymous threats. Ang lumang kuwintas. At ang rebelasyong maaaring may koneksyon ako sa Alejandro family.

wika ni Prinsesa Urduja. “Oo naman kaibigan. Kaya nga ako na ang umiiwas sa gulo.” sagot naman ni Prinsesa Manorah. “Teka, sino ba ang prinsesang kasintahan ni Prinsipe Simon na sinasabi niyo?” “Hays ate di ako makapaniwalang 'di mo siya kilala. Ayun siya oh!” usal ni Prinsesa Mirathea sabay turo sa isang babae. "Pero hindi siya isang prinsesa. Siya si Opelia, isang manghuhula, manggagamot at kanang-kamay ng hari ng Ethero.” dagdag pa nito.

dagdag pa ni Nell. "Siya nga..." wala sa sariling sabi ko. At nang mapagtanto ay napakurap-kurap ako sa sinabi ko. Nakatingin na kasi sila ni Mama at Nell sa akin. Habang si Merien naman ay pinanliitan ako ng mata, "I-ibig kong sabihin, kahit siya ang anak ng may-ari ng university na iyon ay hindi rin tama na umasta na lang siya ng ganoon,” saad ko at inisip naman nila iyong sinabi ko, “Hindi ba? Bilang isang anak sana ng may-ari, dapat siya iyong gumagawa ng mabuti bilang role model man lang," dagdag ko. Sinabi ko na talaga na siya anak ng university na iyon, sana man iba iyong pagkaintindi nila. "Oo nga," sang-ayon ni Merien. Napatango-tango naman si Mama. Yes, nadala siya!

Pero sinawata agad ng dalaga ang nasa isip. "Huwag kang managinip ng gising Sophia! Napaka-imposibleng mangyari ng naiisip mo! Tingnan mo nga, sa itsura pa lang ng pisikal napakalayo niyo na. Napaka-guwapo ni Jamir, masasabi ngang siya yung Prince Charming na napapanood sa mga palabas sa t.v. Ikaw tipikal ang itsura na probinsiyana.

Naikuyom ko ang aking isang kamao na ngayo’y nakapatong na sa aking hita. “Hindi pa ako handang magpakasal, ina,” sabi ko kay ina, at tumingin ako kay ama, “ama,” dagdag ko. “Masyado pa akong bata para magpakasal.” Huminga nang malalim si ama. “Prinsesa, ang tanging gagawin mo lamang ay ang magpakasal sa prinsipe ng Karan. Kung iniisip mo na kailangan mo nang ibigay ang sarili mo sa prinsipe, hindi iyon gano’n. Nasa ‘yo iyon. Desesyon mo iyon. Pero ang kasal, napakaimportante no’n para sa dalawang kaharian.”

Nang umalis nga ang lalaki ay tuwang-tuwa niyang ikinuwento ang lahat kay Minerva. "Alam mo, Mine, nagtapat sa akin ng pag-ibig si prince charming!" excited niyang balita. "Ay, talaga?" hindi makapaniwalang tanong ni Minerva. "Sabi ko na, e, at fastforwarder iyon!" pabuntot pa nito. "Anong fastforwarder ka d'yan?" medyo biglang napakunot ng noong tanong niya. Ang excitement niyang magkuwento ay medyo nabawasan.

Marami akong dapat gawin pero kailangan ko pa ring hanapin ang anak ko dahil nag-iisa lamang iyon. "I saw Princess Aziria at Inria International School." Nabuhayan ako sa kaniyang balita kaya inangat ko ang aking ulo. "Where's my daughter?" "We didn't get her." "What? Didn't you get her? My daughter is only a girl!" Napahampas ako sa lamesa. Ang tagal na nilang hinahanap ang anak ko tapos hanggang ngayon, palpak pa rin? "There were three men who helped her, Master Morris. We tried to follow Princess Aziria's car but two cars stopped us."