The Miracle Of Teddy Bear นิยาย & เรื่องราว

Kasi parang binalewala niya lang ang bagay na 'yon. Napatingin ako sa mga malaking Teddy bear, na nasa isang booth Bigla akong napangiti. Ang cute kasi nila. Nilapitan ko ang booth at kinuha ang teddy at saka niyakap. "Iihhh... ang cute naman nito. I'm gonna buy this." I said habang yakap-yakap ko ang teddy bear. "Ahm, kuya magkano po ito?" "Ahm, hindi po 'yan for sale."

It's a paper bag. "Ano 'to?" Napapantastikohan kong tanong sa sarili ko at kinuha ko at binuksan ko 'yong paper bag na nasa tabi ko. Nanlaki ang mata ko ng makita ko ang laman. Isang teddy bear? Nilabas ko sa paper bag ang isang teddy bear na kulay blue na may pink sa edges ng ear foot and hands—ang cute! Tapos ang lambot lambot! Ang sarap yakap-yakapin!

Nasa bisig niya ang isang teddy bear—halatang medyo luma na. Sa unang tingin, nakakaaliw ang teddy bear. Ngunit nang lumapit ang ilang waiter para silipin ito, napanganga sila sa gulat. Naku po! Nasaan ang mga mata ng teddy bear? Uso ba ito ngayon? Mahilig ba talaga ang mga bata ngayon sa teddy bear na walang mata?

Kung hindi ko pa nakita sa drawer niya 'yung pregnancy tests niya ay 'di ko malalaman at aakalaing tumataba lang tiyan niya. Napatingin ako doon sa kulay asul na human-sized teddy bear sa kama ko. Oo, tinuloy ko ang pagbili ng teddy bear na 'yan, hindi ko maibigay kay Bleu dahil sa pag-aaway namin.

“I'LL try to swing by the mall in the next couple of days para makahanap ng gift. Pag may nakita akong bagay, I’ll let you know,” sabi ni Felicity habang nakasandal sa sofa. Just then, a TV commercial played—isang oversized stuffed teddy bear na halos kasing-taas ng tao ang lumitaw sa screen. “1.8 meters tall,” basa ni Thorin habang nakaturo sa TV. “I heard kids love this kind of big bear. Bibilhin ko para kay Chase.”

Bakit ba lagi kong nakakalimutan na sobra pala sa yaman ang lalaking 'to? “No thanks. I have something for you by the way.” umalis ito sa kusina at bumalik din agad. May bitbit na siyang isang malaking teddy bear na kulay white. Agad niya itong inabot sakin. Nag-aalagang kinuha ko naman iyon. “Ano 'to?” tanong ko habang nakatingin sa kanya. “Teddy bear.” simpleng sagot nito. Napairap naman ako.

Kung saan may isang batang nakatayo at tinitingala ang malaking Teddy bear. Hindi niya makita ang mukha dahil may suot itong kulay pulang hood. Tantsa niya hanggang hita niya lang ito. Hindi niya alam if bakit. But weird feeling occurred on him. Bigla siyang kinabahan at nanlamig. Parang gustong kumawala ng puso niya. Lalo na nang mapagtanto niya na sa batang iyon nanggaling ang amoy na naaamoy niya.

Nakalunok na lang ako ng sariling lamay sa kakaibang nararamdaman ko, I think, I have a butterfly now in my stomach that feel me sick. Marahang gumalaw ang crane ganon rin ang kamay namin ni Denver. Hindi ako maka-concentrate sa teddy bear na kinukuha namin ni Denver, dahil sa subrang lapit namin at ramdam ko ang init ng katawan niya ganon na rin ang hininga niya. “We got it!,” ani niya kaya nabalik ang tingin ko sa teddy bear. “Wow, ang galing!” nakangiting ani ko habang kinukuha ni Denver ang teddy bear.

“Zion,” bulong ni Cassandra, natatawa na. “Huwag mong ubusin.” “You wanted it.” “Kahit isa lang! Baka malugi si ate.” Pagkalipas ng ilang minuto, bitbit na niya ang pinakamalaking teddy bear sa booth. Halos kasing laki ng kalahati ng katawan niya. Ipinamigay na niya sa mga bata ang iba pang napanalunan ni Zion.

Nanghihinayang man sa ibinayad niya'y hiniling ko nalang na sana ay makuha niya ang teddy bear. Halos hindi ako kumurap nang sunod-sunod pumutok ang lobo. Sa isang saglit lang ay naubos niya ang lobo na naka display doon. "Ah, Ellwood.." Tila hindi ako makapaniwala dahil Inabot na dito ng bantay ang teddy bear na tinuro ko kanina. Humarap ito sa'kin matapos ay inabot ang kulay pink na teddy bear.