Novel & Cerita The Next Three Days

He's the best brother in the world! Three days, three days akong absent sa school hanggang sa sumapit na ang araw ng sabado.Hindi ko makakayang pumasok at harapin si Ava at Clara na parang walang nangyari at wala akong nakita sa office.Na parang hindi ko nakita ang pag haplos ng palad ni Clara sa pisngi ni Rafael.

Bumuntong hininga ako. Matapos kong gawin ’yon ay muli akong humigop ng hangin at marahas na pinakawalan iyon. I kept on sighing since earlier as if it would speed the days for me. Dinampot ko ang pulang pentelpen at ginuhitan ang kalendaryong hawak ko. It has been three days since I was left here. Maybe Cadrus have lost interest in Mortishia because of me.

Aniya at tumayo saka tinalikuran ako. Ngunit bago pa man siyang makalalayo ay narinig kong, "three days. I will give you three days to come back here or else, you won't be able to see her ever again." Tuluyan na akong napaupo dahil sa sinabi niya. Nakagat ko ang aking kuko sa kawalan ng magagawa.

Maya-maya ay alas singko na ng hapon Lumapit ako sa bintana at sinilip ang driveway. Wala pa si Grant. Alas sais. Alas siyete. Alas otso. Wala pa rin ni anino nito. Napakunot-noo ako at kinuha ang phone ko para tawagan siya. Pero bago ko pa magawa iyon, may text siyang dumating. “I won’t be home for three days. Business trip.” Napataas ang kilay ko. Business trip? Biglaan? Tatlong araw? Something's off.

Sumakay na ako agad sa kotse ko at mabilis ko 'yong pinasibad palayo. Three days. Three f*cking days. Kinuha ko ang cell phone ko. Katangahan siguro, oo. Pero naisip kong subukan na contact-in si Thea. Baka sakaling kapag sa akin, sumagot s'ya. Maybe, she just needed some break kaya umalis s'ya. Pero baka kapag ako 'yung tumawag sa kanya, baka sumagot s'ya. Baka bumalik na s'ya.

Bumuntong hininga ako. “Haysst sige na nga. Ilang days ba tayo rito?” “For the rest of our lives.” “Zane?” “Joke lang naman.” “Hanggang kailan mo gusto.” “Ewan ko sa’yo.” “Sige three days, give me three days.” “Three days talaga? Pa’no na pag-aaral ko? Pagtuturo mo?” “As what I said earlier, let’s forget everything in reality kahit ngayon lang.”

Ramdam ko pang hinalikan ako sa pisnge, nung tignan ko kung sino ay nakita ko si Cooper na naka-ngiti sa akin. “Morning.” Inaantok kong saad sa kanya. “Good morning! Bangon na, madami tayong activity ngayon tsaka sulitin na natin to. Uuwi na tayo in 3 days. Kaya halika na, bangon na. Please?” Tinulongan ako ni Cooper na bumangon at kinusot ko pa ang mata ko. “Ay wow! Sa susunod hindi na kami sasama sa inyo, oo, kaka-asar kayo! Bakit may paganyan pa?” Natawa pa si Cooper sa sinabi ni Cleona.

"We won't see each other for the next three days. That's why I want to spend a night with you because I know I'll miss you so damn much." My forehead creased. "Wait, what? May pupuntahan ka?" "Yes. May kailangan akong gawin. It's about business. Kaya hindi kita mapupuntahan sa susunod na tatlong araw." Bumuntong hininga ako. Of course he has many responsibilities to do aside from doing nonsense things like making out with me. I don't even have the right to object or demand. Dahil wala namang kami.

“Stay behind me.” At just as we stepped out, may bumagsak na papel mula sa kisame. Napadampot si Maxine. "Uh… guys?" sabay taas niya ng papel. Nakasulat sa scratchy penmanship: “You have three days. Or the truth comes out.” Nakatitig lang kami sa papel na hawak ni Maxine. Three days. Or the truth comes out. “Teka lang... parang exam lang ah,” bulong ni Maxine, pilit tumatawa pero nanginginig ang kamay.

Humiga ako sa kama, nakatingin sa kisame. “Please… kausapin mo ako,” bulong ko. Pero walang sagot. Wala na akong nagawa kundi ipikit ang mga mata ko, kahit hindi naman ako makatulog agad. *** Kinabukasan, paggising ko, automatic kong hinanap ang cellphone ko. Walang message. Walang tawag. Wala. “Three days,” bulong ko. “Seryoso ba siya?”