The Only Permanent Thing In This World Is Change Novels & Stories

Hindi na ako nagbanyo o nag-ayos ng aking sarili ako lang naman mag-isa rito sa napakagarang mansiyon. Hanggang ngayon hindi pa rin nagsisink- in lahat ng pangyayari at pagbabago sa buhay ko. Pero sadyang ganito lang talaga siguro ang buhay walang permanente, ang tanging constant lang ay change.

Palibhasa’y hopeless romantic ang bruha. Naniniwala naman si Vanessa sa pag-ibig, pero sa salitang “forever”? Nada. There is no forever in this world because even the word forever has an over. Nothing in this world is permanent. Everything has its own ending. “Really?” mabilis na sulyap ni Anya sa kanya. “Really,” paniniguro niya. “Still the old Vanessa. Kaya hindi ka nagkaka-boyfriend dahil ganyan ka mag-isip. Life is beautiful, Vanny. Especially when there is someone special in your life. It brings color to your dull and boring world.”

At kahit hindi pa namin binabanggit ang salitang kasal, alam kong may isang bagay na hindi nagbago— Sa gitna ng pagkawala ng buong mundo ko, may isang taong piniling manatili. At sa ngayon, iyon muna ang kailangan kong panghawakan.

EPILOGUE LEIGHTON WAJEEH CHANGE REALLY is the only thing that remains constant in this world. Even though how tough the world throws at you, let's just all remember that everything will change. From tough, everything will be just alright. From sorrow, it will turn into joy. From cry to laughter. And from worst, chaotic, and messy situation changed into peaceful and back to the usual one. "Leigh, let's go." I am in front of the mirror, fixing the collar of my jacket when I heard a voice in front of the door of my bedroom.

Para kasing gusto niyang manapak. “The only permanent thing in this world is change. Pati ang damdamin ay nababago lalo na't hindi mo pinahalagahan,” mariing sabi ng kanyang lolo bago inihagis sa kanyang harapan ang isang magazine. "At bukod pa roon, sinaktan mo ng husto ang damdamin ni Katrina kaya huwag kang mangarap na hanggang ngayon ay mahal ka pa rin niya. Ang tanong nga lang, papayag ka ba talagang magpakasal si Katrina sa ibang lalaki?"

He was determined. “Ni hindi mo nga magawa-gawa ang bagay na i'yan noong nagsasama pa tayo," dumulas nang kusa sa bibig niya sa hindi sinasadyang mapait na boses. Alam niya, isang sentence lang pero magiging mitsa iyon ng mas malalim at mahabang pag-uusap. “Noon ‘yon, Mere. People do change.” Oo nga naman. Nagbabago ang lahat ng bagay at tao maliban dito.

Sana ganito na lang palagi, tahimik, at maganda ang paligid. Napatingin ako sa kalangitan. Napangiti ako ng mapait nang makitang makulimlim ang langit. Walang nagbago simula noong magsimulang kumalat ang virus. Pati kalangitan ay nadamay na rin. Unti-unti na itong dumidilim. Maybe we can't really avoid the changes in this world, it is part of humanity. The only thing we can do is accept those changes.

“Sigurado ka? Mabobored ka lang doon, isa pa baka mawala ako sa focus. Alam mo naman kahit wala kang ginagawa eh nadidistract ako sa iyo.” “Hindi ka naman ganyan nong Dean ka pa ah. Sobrang hirap kaya agawin ng atensyon mo kapag nagtatrabaho ka.” “People change, liah. Walang permanente sa mundo,” aniya sabay lapag ng kanin at honey beef steak. “Basically, pwedeng magbago ang feelings mo? Sabi mo walang permanente diba?” “Oo. Dati mahal lang kita ngayon mahal na mahal na kita.”

“If anything changes, let me know. Let’s not wait for things to fall apart. – S” Pinagmasdan niya ito ng matagal. Tapos, dahan-dahan siyang ngumiti. Sa isang mundong tila hindi na niya maintindihan, may isang taong naniniwala na hindi niya kailangang buhatin ang lahat mag-isa. At ang sarap pala sa pakiramdam.

“People like to imagine that removing one person changes everything.” Huminto siya. “It rarely does.” Tahimik. “The structure survives.” “The need survives.” “The cycle survives.” At pagkatapos ng ilang segundo— idinagdag niya ang pinakanakakatakot na bahagi. “The only thing that changes…” Lumingon siya kay Yuhei. “…is who sits at the top.” Tahimik. Napakatahimik. At sa unang pagkakataon sa matagal na panahon—