Novel & Cerita The Phoenix Rises From The Ashes

Alam n'yang espada ang gamit ni Phoenix para walang ingay. "P*****a ka Flami, lumabas ka d'yan sa lungga mo at tumulong ka dito. Hayop ka, nagpapakasasa ka lang sa pag-upo d'yan at pag-utos sa amin dito, samantalang kami ay namamawis ang singit sa pagtugis sa mga h*******k na ito," gigil na sita ni Phoenix kay Flami.

anang Chase bago hinagod ang kamay sa likod nito. “Why Phoenix, Chase?” takang tanong ni Cora. “Phoenix represents immortality, resurrection, and renewal. They say cats have nine lives. So if this cat dies, she’ll wake up and continue living. Her life will be renewed.” Napatango si Cora. “Still not immortal,” bulong nito. “You were saying?” Bumungisngis si Cora. “Nothing, Chase,” nang-aasar niyang sagot sa kapatid.

Isang nakasisilaw na kulay emerald green na liwanag ang biglang sumasalamin mula sa sculpture patungo sa itaas, at isang dambuhalang anino ng phoenix ang lumipad sa buong kisame ng arena. Halos magdilim ang buong lugar dahil sa laki ng anino nito na nagbigay ng napakalakas na ihip ng hangin. Sa susunod na sandali, marahas na lumabas ang phoenix sa bintana ng venue, tuluyang sumaimbalod sa kalangitan, at nawala na parang bula. Habang ang sculpture na hawak ni Pierre ay unti-unting nawalan ng makulay at maningning na liwanag.

[DAMON] "This isn't enough," saad ko habang nakatitig sa bangkay ng isang batang kamamatay lang dahil sa sakit na cancer. Masyadong puro ang kanyang kaluluwa, masyadong maliwanag. Walang ni isang bahid ng kadiliman ang mahihinuha ko mula sa kanyang kaluluwa. Ikatlong kaluluwa na ito ngunit halos hindi ko pa rin maramdamang humuhupa ang gutom ko. Inis kong binalingan ng tingin si Spyru na kaswal lang na nakasandal sa may pinto ng silid.

“The Phoenix that you don’t know run away from the media, from his parents and everything. He didn’t accept the money that his parents were giving him, saying he wanted to earn his freedom. Now that Phoenix is crushing in front of you.” “Oo, bago ko lang nakilala ang Phoenix, pero may natutunan akong isang bagay.” I said. “The Phoenix I knew all along is a coward.” “I’ll help you regain that land,” I assured him. I already knew it deep down. As days passed, my mind changed. I no longer want to regain this land. “Push me away for all you want. That won’t be enough for you to make me leave this place that easily.”

Pero cannot be reach naman sila. Mukhang may meeting siguro or baka may inaasikasong importante. Naisip kong sumakay na lang ng bus para makauwi na ko. Mabuti na lang at malapit ang bus stop dito. Malapit na sana ako sa bus stop pero napatigil ako dahil sa narinig ko. "Isang malaking sunog ang naganap sa Hernandez's company. Madaming sugatan at nasawi dahil dito. Ang iba ay hindi pa nahahanap."

Inilibing ang dugo ng phoenix kasama niya. Isang libong taon ang nakaraan, pagkatapos hindi mapatay ng Prince of Orchid Mountain ang Spirit Turtle, nalaman niya ang tungkol sa Mausoleum ni King Quavon. Kasunod nito, nahanap niya ang mausoleum at kinuha ang dugo ng phoenix mula roon, kung kaya't naging imortal siya. "Ano yun?" Nagdududang tinitigan ni Thea si Tyrus. Naglabas si Tyrus ng isang bote.

At ngayon, tila isang mapaglarong siklo ang buhay; ang anak naman nila ang kailangan kong protektahan mula sa parehong uri ng kadiliman. ​"Sirius... Phoenix," pag-uulit ko sa pangalan niya. Ang Phoenix ay isang ibon na muling nabubuhay mula sa abo. Isang simbolo ng katatagan. Bagay na bagay sa kanya, base sa nakita ko kagabi.

Bilang tugon, mabilis na iniunat ng apat na tagapag-alaga ang kanilang mga palad palabas at nagtipon ng hangin upang Bumuo ng isang hadlang sa hangin upang hadlangan ang apoy. Pagkatapos niyon, agad na tumalon ang apat at nagpaputok ng hangin mula sa kanilang mga palad. Ang banggaan Sa pagitan ng mga pagsabog ay nabuo ang ilang buhawi na nakapalibot sa Fire Phoenix. Ang apoy ng apoy na phoenix ay sinipsip sa mga buhawi, at ang apoy na phoenix ay nawala nang walang bakas. Sa mga sandaling iyon, ang mukha ni Jasmine ay naging maputla na parang papel. Hinawakan niya ang kanyang mga ngipin at naglabas ng apoy mula sa ang kanyang katawan muli.

Gusto na niya matulog. Mabilis na hinubad ni Louise ang suot-suot na heels at hiniklas ang Rosemary sa kaliwang dibdib na nakadikit doon. Rosemary is an emblem of remembrance. It is traditional on Anzac Day to wear a sprig of rosemary pinned to a coat lapel or to the breast, or held in place by medals. Also, Rosemary has particular significance for Australians on Anzac Day as it grows wild on the Gallipoli Peninsula. Iyon ang sabi ni Yasmin sa kanya kanina. Hindi pala madali ang maging Prinsesa katulad ng iniisip niya. Mas madali pa mag-assemble ng mga baril at ipinutok iyon sa ulo ng mga target niya.