Novel & Cerita The Running Man

Papikit na sana siya nang biglang tumunog ang kanyang phone dahil sa isang text message 0957xxxxxxx Keep running - LunaToMySol

Thank you! Nagsigawan ang mga tao ng marinig ang aking sagot. "Whoah, panalo na 'yan! 15! 15! 15!" Sabay-sabay nilang isinisigaw. "Our 2nd runner up for Mister and Miss Sportfest are... Number 8 and number 12!" Halos hindi humihinga ang mga tao sa susunod na sasabihin ng emcee. "Mr and Miss Sportfest 2022 are number 15 and also 15! Congratulations!" sigaw ng emcee.

Nasa Xylo sila noon dahil sa pag-aaya nitong uminom. “Man, you’re crazy. The woman ran away and left you four years ago!” sabay inom nito sa sariling baso. Kaharap niya ang inuupuan nitong leather couch sa VVIP room. Umiiling-iling ito dahil sa mga sinasabi niya. “The fact that you fucked and she still left, you should get it already, man. Hindi ka gusto no’n.” “You don’t know that,” tipid na sabi ni Rence.

Kahit na may taklob ang kaniyang mata ay hindi ko maiwasang isipin na nakabaling pa rin ang mata niya sa akin. I swallowed. Inayos ko muna ang t-shirt na suot ko at saka sinabi ang mechanics ng laro. "So ang laro natin ay Running Man — one of the most popular games from the Korean variety show of the same name. Each participant will have a nameplate attached to your back. As a team, you protect each other's nametags while trying to take the ones from the other team. May limang kubo sa resort area — and each kubo has its own challenge. Important reminder: nametags can only be taken outside the hut premises. Inside the kubo, truce. If anyone grabs a nametag within the off-limits boundary, that

Pumasok sila sa isang eskinita kung saan nagkalat ang mga tambak ng basura at mga nagkalat na tao—ang ilan ay natutulog sa gilid ng kalsada, habang ang iba naman ay abala sa pagsusugal. Isang lamesa ang napansin nila sa gilid, kung saan may ilang lalaking naglalaro ng baraha at nagtatawanan habang nagsusugal. Makapal ang usok ng sigarilyo sa paligid, at ang amoy ng alak ay sumalubong agad sa pang-amoy ni Xander.

Nasa isang sulok siya, may bitbit na sketchpad, sinusubukang bumuo ng bagong disenyo — hindi lang ng damit, kundi ng kanyang bagong pagkatao. Pero sa bawat guhit, may anino sa kanyang isipan. Isang boses na hindi mapawi. “You’re my runaway obsession.” Napapikit siya. Sinubukang itulak palayo ang alaala. Ngunit bago pa siya makapagpatuloy, isang pamilyar na presensya ang gumambala sa kanyang mundo. “Hindi mo talaga planong mag-reply kahit minsan, no?”