The S Class That I Raised Novels & Stories

tawag niya sa ‘kin nang may pagbabanta. Napapikit ako dahil sa presyo at malamig na hanging humampas sa balat ko. Napamulat na lamang ako nang may makasalubong kaming malaking truck. Muntik na akong mahagip nito pero agad na iniwas ng butler ko ang kotse. Napamura na lamang siya. Ni isang pintig ng kaba wala akong naramdam. May tiwala ako sa kanya. He always brought me home breathing, in one piece, and unscratched. He’s that good in his job. “Now tell me how’s my wife or else–” lalo pa akong lumiyad “–his only heir, the only heir of Mont de Corp, of Monteverde clan will die–”

Mabilis na tinapos ng driver ang iniinom na kape saka lumapit sakaniya. Magalang niya namang sinabi sa matanda kung nasaan ang eksaktong kinaroroonan ng sasakyan ni Monique at kung anong klaseng sasakyan iyon, sa nakita niya kahapon at ayon na rin sa logo na nakatatak sa susi ng sasakyan ay isa iyong kulay itim na Mercedes C- class.

"I'll use your car this week. I don't have one." Anong I don't have one? Ang isang Samuel Dela Vega pa ba ang mawawalan ng sasakyan? May Porsche, Safari, Tesla, Bentley at Rolls Royce pa nga dun sa garahe tapos itong Audi ko pa talaga ang pinagti-tripan niya? "I think I'm spoiling you too much kaya naging matigas ang ulo mo, Joe." dagdag niya. "Now, go. No car for you unless you'll start taking your classes seriously."

Kailangan maging classy pa rin ang dating ko kahit pa dancer ako ng club dahil isa iyon sa itinuro ni Mama Estella sa akin. Sa labas ay nakaparada ang high end nitong sasakyan na bagong model pa ng Ferrari! Mukhang bagong bago pa at napakakintab. Just wow! Sabagay, bilyonaryo ito kaya ano pa ba ang aasahan ko?

Naitanim sa kaniyang pagkatao ang mga salitang awa at respeto. "Kung si papa ay napaluhod mo, Ako hindi. Mayaman kami. Hawak namin ang batas. Hindi mo ba alam? Ilan sa aking mga kaklase ang lumuhod kapag parating na ako. Mayroon kaming Sedan, Lamborghini, Maclaren at marami pa kaming mamahaling sasakyan. Kahit pa buong buhay kang magtrabaho ay hindi ka makakabili ng kahit isang sasakyan man lang.

ngumiti ako rito. "Salamat po, mana lang sainyo." lalo tuloy itong napangiti. "Let's go, anak." Muntik ng tumulo ang laway ko ng bumungad sa amin ang kulay white na kotse. "M-Mommy kanino po ito?" tulala kong tanong. "Kay Alex anak, ang sabi ko nga ay 'wag na tayong sunduin eh." 'WTF! Mercedes-Benz c-class c180 avantgarde. Iyan lang naman ang kotse na nasa harapan namin.'

“Ito po, 'yung bago—Burgundy S Class Sedan.” Agad kong kinuha sa kaniya ‘yon at in-unlock ko ang kotseng iyon. “Thanks.” Matunog sa bawat sulok ng basement ang mga pagyapak ko gamit ang suot kong burgundy stilletos habang pinapaikot ko sa hintuturo ang susi. “W-Wait, Madam!” Huminto ako sa paglalakad nang hindi lumilingon sa kaniya. “Hmm?”

Tantiya niya'y isa itong Maybach S Class limousine, this must be the latest most luxurious limousine. "Dad, I want to ride a wild twister, arctic blast, balloons up, bouncer house, and bumper bluster," bulalas agad ni Lance sa ama. Ngumiti si Hercules sa itsura ni Lance. Nakatitig lang si Hera sa kanyang kakambal, tila pansin nitong hindi pamilyar sa kanya ang sinasabi ng kapatid.

Sa awa ng Diyos, unti-unti na akong nakakakuha ng malalaking projects. Pareho lang kaming nasa middle class ni Mark, hirap kumita ng pera, kaya nang makuha ko ang unang malaking sahod ko mula sa modeling, todo suporta siya. “Kumuha na tayo ng kotse, love,” sabi niya noon, hawak ang mga kamay ko habang nagpapa-cute. “Para hindi ka na nahihirapan mag-commute sa mga shoots mo. Ako na ang magiging personal driver mo, iseservice kita araw-araw. Hulugan lang, kaya natin ‘yan.”

Naka-wheelchair na kasi ito. "I'm desperate, Ms. Rodriguez. I don't have much time. Noong nakita kita sa bahay ng anak ko, I'm certain na mapagkakatiwalaan kita. Nakita ko sa mga mata mo ang kabutihan ng loob mo. Now, don't think na sinasabi ko ito nang walang basehan. I had you background checked, hija."