The Space Between Us Novels & Stories

mataray at may pagkairitang sambit ko. Binitiwan na niya ang braso ko at umatras naman ako ng kaunti. Doon ko lang napansin na wala pala kaming space na dalawa. Masyado pala kaming malapit sa isa't isa na kaunti na lang ay magkakahalikan na kami.

"Hindi ko masasabing napatawad kita pero aaminin ko na mahal din kita. A-At ayaw ko na tapusin natin ang relasyon natin pero siguro ay kailangan muna nating lumayo sa isa't isa. Kailangan natin ng space at para makapag-isip ng maigi. Kung sa paglayo ko ay mararamdaman mong totoo ang pagmamahal ko sa'yo—" "Do we really have to break?" mahinang usal niya. His heart was stuffy and tight. Ayaw niyang maghiwalay sila ng dalaga. Pinagpantay niya ang mukha nila at pinunasan ang luha sa pisngi nito.

Tanging mga pangarap lamang ng mga batang malayang lumaki sa ilalim ng araw. Ang yugto ng The Void Between Us ay nagtatapos hindi sa kamatayan, kundi sa pagtanggap. Ang dilim nina Billie at Rafael ay naging pataba sa lupa kung saan sumibol ang kalayaan ni Mariel at ang kinabukasan ni Elara.

“I don’t know what I’m doing.” A pause. Then— “Yeah,” he said softly. “You do.” Silence. Because I did. Because every step I took— Was already a choice. “Last chance,” Adrian said. “Turn back… and this doesn’t happen.” My chest tightened. “What doesn’t happen?” I asked. He stepped closer. “This.” And suddenly— There was no space between us. My breath caught. “This feeling,” he continued quietly. “This thing between us that we keep pretending isn’t real.”