The Spy Who Loved Me นิยาย & เรื่องราว

“Bilib na talaga ako sa’yo. Para kang si Flash. Palitan na kaya natin ang codename mo?” Hindi niya ito tinugon dahil alam niyang may halong pambobola ang sinabi nito. Sa tatlong taon ba naman taon ba naman niyang pagiging special agent ng Task Force Dragons ay hindi pa niya makakabisa ang ugali nito. Kahit na sinong tauhan nito ay sinasabihan nitong ‘paborito ko’ kapag may hinihiling itong pabor at iyon ang ginagawa nito sa kanya ngayon..

“Eh, ewan. Malay niyo, ako pala ang susunod na leading lady sa teleserye niya.” Nagtawanan silang dalawa, at habang busy pa kami sa tawanan, biglang bumukas ang pinto ng library. At doon, lumabas ang tao na ayaw kong makita habang pawisan at nakataas ang buhok ko na parang pineapple, si Sir Gabe. Shet.

Hinawakan nito ang kanyang mga kamay at bahagyang pinisil. "Tama nga si Ma'am Erlinda. Mau amnesia ka nga yata, Gwen," naiiling na sabi nito sa kanya. "Para makatulong sa'yo sakaling muli mong makausap ang mga tao rito sa bahay ay makinig sa mga detalye na sasabihin ko sa'yo. Una, ako si Nana Delia. Ako ang iyong yaya at ako ang nag-alaga sa'yo mula pa pagkabata. Ikaw naman si Gwen Del Rio at isinilang noong taong two thousand and two. Kaya sa ngayon ay twenty years old ka pa lamang. Ang mukhang masungit na matandang dragon na nakausap mo ay ang stepmother mong si Erlinda. Iyong dalawang dalaga naman ay ang mga stepsister mo at iyong isang babae naman na kasama nila ay ang iyong Tita Rebecca

“Kung?” “Kung sa kanya ka ba o espiya ka” Saglit silang nagkatitigan. Nag-iwas ito ng tingin sabay hithit ng yosi. “Alam mo?” tanong niya. Umiling ito sabay buga ng usok. “Sina Geronimo at Egan lang ang may alam” “Kaya sila nando’n n’ong unang araw na sundan natin si Scarlet?”

Nagbuntong-hininga silang tatlo at magkakasabay na tumayo at tumalikod sa’kin. Of course, it’s a complete lie. Hindi ako manhid para hindi makaramdam ng pagmamahal. Ara isn’t hard to love. Matagal ko na siyang gusto, pero bawal. Hindi ko siya p’weding mahalin ng mas malalim. I’m not the right man for her. Ilang minuto lang ang lumipas ay tumunog ang telepono. Ito ang inaasahan ko. It’s not Ara calling. It’s master Lou. Siguro nalaman na niyang nasakin na ang files.

tanong ng isang babaeng reporter. Napatingin si Rhodly sa camera saka siya nagsalita, "Daph, I'm so sorry. I just want to be honest with you and with my own heart. I don't want to hurt you and I don't to fool myself. I love you. Yes, I do but as my younger sister and not as my woman," madamdaming pagtatapat ng binata.

Nalilitong tanong ko. "Aleyha, hindi naman totally magiging espiya ka. Ang gagawin mo lang naman kakabisaduhin mo ang mga galaw at kilos ni Ivo sa madaling salita kikilalanin mo lang siyang mabuti ganu'n lang.. Pero s'yempre irereport mo sa akin kung sakali mang may malalaman ka tungkol sa kanya malinaw ba 'yun?" Simple nga naman pero ang sumatotal espiya pa rin ang ganap ko.

"Inumin mo na ang tsaa mo o ibubuhos ko ito sa mamahaling sapatos mo, Mr. Voltaire." Ibinagsak niya ang tsaa sa ibabaw ng mesa ko nang may kasamang malakas na tunog na nagpatigil sa akin sa pagpipirma ng mga dokumento. Si Ciara Montez. Ang babaeng suot ang kulay dilaw na damit sa madilim kong opisina para lang sirain ang araw ko. Nakapamaywang siya sa harap ko habang matalim akong tinitigan na parang siya ang may-ari ng kumpanya. Inabot ko ang tasa na may halong inis dahil sa wakas ay nakita ko ang unang bahagi ng trabaho niya. Wala pang naglakas-loob na magbanta sa akin nang ganito kalapit mula nang maging bilyonaryo ako. Hinigop ko ang tsaa habang nanatiling nakatitig sa mga mata niyang wa

nag-aalalang tanong ko. "Kaya nga! Hihiram ako kay Love o kaya, yayakapin ko na lang siya!" halata ang pagbibiro sa boses niya at humalakhak pa bago kami niyaya na sa loob na maghintay. Naroon na sina Rave at Zai nang magkita kami. Si Love Joshua na lang talaga. Ewan ko kung pupunta ang isang 'yon dahil hindi naman nag-confirm o nag-decline sa GC namin. Nag-seen lang siya kaya kampante si Scarlet na alam niyang may lakad kami ngayon.

"You shouldn't have been snooping." Not "I'm sorry." Not "Let's talk." Not "I made a mistake." That. That was what he had said. Sophia had stared at him. Unable to believe what she was hearing. And then she broke. "I loved you." The memory nearly shattered him because he remembered her voice. "I loved you so much, Adrian." His chest tightened painfully. "I stood by you when nobody else did." Tears had been falling nonstop from her eyes. "And this is what I get?"