The Time I Got Reincarnated Mga Nobela at Kwento

Ceelin Pagkatapos kong pagnilay-nilayan ang mga nangyari ay naging malinaw na rin sa akin sa wakas ang lahat. Habang comatose ako ay naglakbay ang aking diwa. Hindi totoong na-reborn ako. Iyong naranasan ko ay dahil iyon ang gusto kong mangyari. Para lamang akong nanaginip ng napakatagal. Lahat ng nangyari magmula nang isipin kong na-reborn ako ay hindi pala totoo. Maging ang walang hanggang pag-ibig ni Phil sa akin au pawang likha lamang ng aking matinding pagnanais na mahalin niya ako.

I couldn’t blame him—finding out that you are the reincarnation of the men a vampire once loved, men you couldn’t even remember, was truly astonishing. Before, I was certain that Reiner and Rei were one and the same. But when he mentioned the name Rowan, that’s when I began a new search—and I was right. I took a deep breath once more before meeting his eyes again. "Before you say anything… there's one more thing I need to tell you. I once told you that Fana's child was stolen from her. That happened a hundred years ago. And that child… was me." "Fana is my mother. And you—you are my father. Yes, Rei died. But because you are his reincarnation… that makes you my real father."

“'Eto na 'yon, Ruan. Nakita ko na 'yung perfect vessel. Kaya finally, magkakasama na tayo ulit.” A chill snaked down my spine. The image of Thea, vibrant and full of life just weeks ago, now reduced to an empty shell. I struggled to reconcile the cheerful, mischievous girl I knew with this… macabre description. “And that’s when… I came,” Ariadne said, her voice gaining a strange strength "No'ng humiwalay 'yung kaluluwa ni Thea sa katawan n'ya, nakahanap agad ako ng paraan para mapasok 'yung katawan n'ya. It was as if… I was reborn.”

Samantalang hindi namin nakita ni-minsan ang paglubog nito sa Kanluran dahil sa mga kakahuyan na nakaharang sa likod ng summer house. Kaya nga lang, kapag ganitong oras, ang makulay na langit ang laging nagsasabi sa amin kung malapit na bang lumubog ang araw. Seeing this beautiful chaos of colors made my heart ached. Para bang nag-iiwan sila ng magandang alaala sa panahon na magpapaalam na ang liwanag. "E, sa reincarnation?" Muli kong tanong. "Iyong nabubuhay ulit pagkatapos mamatay pero ibang tao ka na. Sa ibang katawan na. Naniniwala ka ba sa mga ganoong bagay?"

Pagkatapos ng reincarnation, palagi kong nararamdaman na nawala ang ilang bahagi ng aking memorya. Gayunpaman, ang mga nakakainsultong salita ni Kelly ay hindi direktang nagpabalik sa aking mga alaala. Noong nakaraan kong buhay, pagkatapos naming makulong ng aking anak na babae sa bahay, nagmakaawa ako kay Justin. Ipinaalala ko sa kanya na kami ay kanyang asawa at anak at tinanong siya kung paano niya matiis na tratuhin kami sa ganoong paraan.

Sinasabi ko lang kung ano ang nababasa ko sa iyong mga baraha" "Totoo ang reincarnation? "Oo,at isa kang reincarnated soul" Isang malalim na buntong hininga ang aking binitiwan matapos mag flashback ang nangyari kanina.Maliligo muna ako bago matulog kasi ang lagkit na ng pakiramdam ko.Tinungo ko ang Banyo at saka binuksan ang Shower.Napatingin ako sa salamin at pinagmasdan ang sarili.

Sagot niya sa akin. Napakurap naman ako. Ibig bang sabihin ay tatanda ako kapag bumalik ako ng Pilipinas? Malamang, I was an immortal, but that was because of Elijah's blood. I was turned into human after rebirth but I reversed back again into being an immortal. "Lolo, alam niyo na ba na bumalik na ako sa pagiging imortal?" Tanong ko ulit sa kanya. Hindi ko alam kung alam ba niya o hindi.

Puro dugo sa katawan, pero walang kahit na anong galos o saksak sa tiyan ko. What's going on? Posible bang magkaroon ng dalawang pagkakataong mabuhay sa panahong ito? Hindi ko maintindihan. And I am not reincarnated, right? I am still me. I stood up to get away from that filthy place. I panicked when I heard the screech of a car getting away from me. Hold on. That car was familiar. It is the same car we used at our wedding.

“Maging ako ay nagulat din no’ng nalaman ko na anak ko ang kambal at naging asawa ko si Psyleb. Hindi ko rin alam kung paano iyon nangyari. Hindi kami close ni Psyleb at wala akong nagawa kun’di takasan ito.” “Kaya pala ang laki ng pagkakahawig ninyo ni Twain.” Napatango-tango lang ako. “Maari ko bang itanong kung kailan ka babalik sa panahon ninyo?” mapait na napangiti ako. “In 20 days, malalaman ko kung makakabalik pa ba ako o dito na ako mamamatay.” “What?” Napatango ako. “Nakadepende sa akin kung makakabalik ako o hindi. Sa loob ng 20 days, kailangan kong baguhin ang pag-uugaling mayroon ako at matutunan ang mga maling nagawa ko.”

Sa ugali at personalidad niya ngayon… parang imposibleng mangyari iyon. “Hey best, are you there? Hello…?” Napabalik ako sa reyalidad. “Ah… oo. Wait lang, magbibihis lang ako. Kita na lang tayo sa mall,” sagot ko. “Okay! See you! Mwuah!” Napangiti ako. She’s really sweet. Sana… Mabago ko ang kapalaran niya. No. Kailangan kong baguhin. Gagawin ko ang lahat para hindi na maulit ang nangyari sa kanya sa previous life ko.