The Two Brothers By Leo Tolstoy Summary Mga Nobela at Kwento

Ako ang umunawa, umintindi, at nagbigay ng tsansa para sa Steffano brothers pero nauulit na naman ang takot at kabang nararamdaman ko sa mga kaya pa nilang gawin sa akin sa susunod. Hindi sila normal na mga lalaki lang, kayang-kaya nila akong saktan at pahirapan dahil ang gusto nila ay sa kanila lang umikot ang buhay ko. Gusto nila na sa kanila lang ang atensyon at pagmamahal ko, pero paano mangyayari iyon kung may pamilya, mga kaibigan, at nobyo pa akong naghihintay sa pagbabalik ko? Hanggang kailan ko ba sila iintindihin? Hanggang kailan ba nila ako ilalayo sa mga mahal ko sa buhay?

I couldn’t help but smile a little and shake my head, too. Of all Hope’s siblings, Love Andrei was the one who seemed most like me. Quiet, but when he spoke, his words carried weight. He seemed to dislike these overly sweet moments just as much as I did. Pero dahil magkaugali kami, sure na hindi rin kami magkakasundo dahil wala isa man sa amin ang gugustuhing magpatalo panigurado.

narinig kong may tumawag sa pangalan ng binata kaya naman agad ko iyong tinignan at nakita ko nga ang nakangiting mukha ni Henry Cervantes one of the richest businessmen and happened to be his brother in law. "Good evening Henry." ang bati nito sa bilyonaryo ng makalapit na ito, noon pa man alam ko nang kapatid nito si Atilla ng nasa US pa lang kami pero since hindi ko naman business iyon ay hindi ko na masyado iyong binigyan atensyon. "Don't be like that masyado kang stiff Ram, we're family now." ang nakangiti nitong sinabi sa binata at ilang sandali lang ay agad na nito akong napansin.

Inis na sabi nito. Natawa si Brooks doon. "Kilala mo naman pala ako. Huwag mong galawin ang mga hawak ko." Hinawakan ni Brooks ang aking pulsuhan at ginaya paalis doon. Tumalikod na kami pero biglang sumigaw 'tong si Cide. "You rejected me because you're still in love with your brother named Thrale!"

I asked confusingly. "Because he's my brother, Lal." Sagot niya. "My only brother in our household." "Bakit? Kapatid mo rin-" Naputol ang aking sasabihin nang sumagot siya muli. "Step. Step brother kita, hindi kita tunay na kapatid, Gelal." Giit nito at saka siya tumayo sa kanyang kinauupuan. "Sana mabulok ka sa kulungan." Sagot niya sa akin. "Dahil hinding hindi kita ilalabas dito."

*** Please do read the Special Chapter of Seventh Castillion's story para malaman niyo ang konting pasilip sa mga naging anak ng Castillion Brothers. Ang kwento nila ay unsystematic in order to avoid confusion.

Nanginginig ang tuhod ko, pero alam kong ito na ang pagkakataon ko para ipaglaban ang kapatid ko. “Ms. Cassandra Dela Vega,” panimula ng prosecutor, “can you tell the court what your relationship is to the victim?” “He’s my half-brother,” sagot ko. “He was kind, responsible, and didn’t deserve what happened to him.” “Can you tell us what you found suspicious about his death?” “Daniel was never the type to give up. He loved life. He had plans—he was even preparing to start a new business with Sebastian. When they told me it was suicide, I knew something was wrong.”

Tumawa naman ang dalawang kaibigan pa nila. "Shut up you b@stards!" Madiing usal ni Shintaro na kina takot ko. "I'm not done with you yet." walang paalam itong umalis sa harapan ko kasama ang mga kaibigan nito, agad akong na taranta ng hindi nito isina uli ang bracelet ko, sh*t wag sana nitong sirain.

Nang magsasalita na sana ako ng may sumingit sa usapan namin. "Hoy! Ano yan? Kayo hah nagsusulo kayo jan!" Saad ni Alex sabay siksik sa amin na ikinasimangot ko, kaagad rin naman siyang binatukan ni kuya Jun. "Hmp. sinusulo mo lang si Leevi eh." Saad pa nito. "Gago ka talaga, ang kulit mo masyado." Saad ni kuya na nagpatawa sa amin.