There's A Time For Everything Novels & Stories

Mas ok nang saktan n'ya ito para layuan s'ya, kaysa madamay pa ito sa mga problema nila. There's always a perfect time for everything at naniniwala s'ya na kung sila, tadhana mismo ang maghahanap ng paraan para sa kanilang dalawa.

Maniwala ka na ang iyong napalampas ay magdudulot ng karunungan at mahahalagang aral para sa iyong buhay sa hinaharap. Sa isang araw ay binibigyan tayo ng 24 na oras upang isagawa ang lahat ng gawain sa buhay. Ang bilang ng oras ay patuloy na iikot bawat segundo at minuto. Para sa ilang mga tao, ang oras ay napakahalaga. Dahil ang oras na iyon ay hindi maghihintay, hindi maaaring tumigil, at hindi na mauulit. Minsan ang oras ay inilalarawan bilang isang espada. Kung sino ang mag-aaksaya ng oras ay mawawalan siya.

Never will be. Sa iba madali ang sabihing wag mo patawarin dahil malaki ang naging kasalanan nya sa’yo at ilang beses kang umiyak ng dahil sakanya. Pero bakit ganito, parang ang dali lang naman sakin at kung iisipin ay sinubukan ko naman talagang labanan ang pagiging mahina ko sakanya. Sigurado akong magagalit ang mga kaibigan ko sa naging desisyon ko pero pwede rin namang suportahan nila ako, ang tanong nga lang kung kaya rin ba nilang ulit tanggapin si Kurt. Siguro kaya naman nila kung sasabihin kong gusto ko na ulit maging totoong masaya at maramdaman na punong puno ng pag-ibig ang mundo, wag na tayo maging bitter. “If you have a chance to take the moment that you know will be memorable,

But time always plays a funny trick. But even though I’m right here having no idea what may come in the future for the both of us, I still continue to pour every little ounce of energy I have. Every effort, every time, every day, every… affection. Although there’s no assurance that things will work out just like we had planned, I still choose to give it my all.

Naging napakabilis ng pangyayari sa buhay ni Pris. Naniniwala sya na ito na ang oras para sa kanya, sabi nga nila 'in God's perfect time '. Baka ito na yon, nahihiya nyang inabot ang kanyang mga gamit sa driver na pinadala ng kanyang amo.

sabi ni Rafael na dinadama ang malamig na hampas ng hangin sa kanyang mukha. Maya maya nag-iba ang paligid biglang bumalik ito sa normal, nawala na ang kakaiba at malamig na malakas na hangin na humampas sa kanyang mukha, ang pakiusap niya na magpakita sa kanya si Angela at yakapin siya nito ay hindi na kailanman mangyayari dahil ang buhay ni Angela ay nagwakas na, binawi na ng Diyos sa kanila, ipinahiram lang ito kay Rafael para matutunan ni Rafael ang kahalagahan ng oras, ng panahon at ng buhay na dapat noon pa man ay pinahalagahan na niya.

I gritted my teeth when I saw few minutes left and the news will be all over social medias. Kating-kati na 'kong umalis at tapusin na ang diskusyon. Time is running and I need to go to Amorah now. She needs to hear what I'm going to say bago maunahan ng pekeng balita kaya kailangan ko na itong madaliin sa kahit ano'ng paraan!

Pero dahil iba ngayon, gusto ko nang umuwi at itulog lahat ng gumugulo sa isipan ko. Kung pwede ko lang sanang itigil ang oras, gagawin ko. Huwag lang magbago ang lahat. Dito ako masaya, eh. Kaso hindi naman pwedeng puro sarili ko lang ang iisipin ko. "When there's an opportunity to grow, grab it. You'll never know how valuable it is, until you let it slip in your hands," huli kong sabi bago tumakbo papunta sa jeep na nakahinto sa kanto.

I wonder what happen if he finally meets his love of his life? Can't wait for that to happen. "Aayain lang kitang mag bar you know. Lagi ka kasing abala sa trabaho at kinalimutan mo na ang salitang Break Time o tamang sabihin time for yourself." Time for my self? Tss i don't need that. I rather than busy myself with the ton of papers than to enjoy and have fun. "No time for that."

Ang daming nangyayari sa pagitan namin, mga nasabi, at mas maraming hindi pa. “Time,” bulong ko. Pero sa isip ko, alam kong wala kaming kasiguraduhan. May expiration date ang deal namin. Parang nabasa niya ang iniisip ko. “Time is what we make of it. Walang fixed rules dito… sa atin.” Napatango ako. “I guess so.” Ngumiti siya, parang satisfied. Hinila niya ako para sa isang mas malalim na halik. Pagkatapos, bumulong siya: