Novel & Cerita Third Time's The Charm

Napasinghap ako ng may inilabas siyang singsing sa kaniyang bulsa at lumuhod sa aking harapan. Pulang pula na rin ang kaniyang mata at nanginginig ang mga kamay na inilahad sa harapan ko ang singsing na galing pa sa kaniyang ina, ang singsing na ibinigay niya sa akin tatlong taon na ang nakararaan. “I love you so much and I can't live without you by my side. Three years without you was so black–my whole world automatically became so dark because you are my sunshine and my light. Now with bending knee..”

Ngunit mas higit itong nagdiwang nang tanggalin ng lalaki ang kanyang sunglasses at tuluyan na ngang tumambad saakin ang tunay niyang kaguwapuhan. "My god! Thank you so much Mr. Massimo!" namimilog ang matang naibulalas ko. "Ma-Massimo?" natatawang pag-ulit niya sa pangalan'g binaggit ko. "Ah, eh ka-kasi...kamukha mo kasi si Michelle Morrone. 'Yong gumanap na Massimo sa 365-" "Yeah, i know him. Infairness huh, nanonood ka pala ng gano'ng movie."

Pakiramdam ko ay para na akong nanalo ng award. Mabilis kong pinigilan ang ngiti ko. Ayokong makita niyang masyado akong masaya. Pero sa loob-loob ko... Ito ang unang beses na hindi niya ako tinawag na careless. At sa unang pagkakataon mula nang pumasok ako sa Devon Group... Pakiramdam ko ay may chance pala akong manatili rito.

Naka-nguso nitong wika. Lumamig ang mga mata ni chardon at dahil hindi naman nakikita ni Charmaine ang kanyang reaksyon ay hindi niya pinigilan ang sarili'ng mapangiwi. "Third...." Natigilan si chardon nang bigla na lang siyang halikan ni Charmaine.

Kung matututuhan ko ang alindog na ito at gagamitin ko ito para ipatawag ang ilang tao, Hindi ba ako makakakuha ng karagdagang mga katulong? Tila nahulaan ni Flaxseed ang iniisip ni James, kaya nakangiti niyang sinabi, "Mayroon ding isang limitasyon sa Manifestor charm. Kahit na iguguhit mo ang iyong sarili dito, ang doppelganger na nabuo ay hindi mabubuhay para sa higit sa tatlong araw. Bukod dito, ang doppelganger ay magkakaroon lamang ng kalahati ng iyong lakas. Kaya, tumigil I-idealize ang kanyang kapangyarihan. Ang maganda ay kung talagang pinagkadalubhasaan mo ang Manifestor charm, magagamit mo ito para lumipad sa mga kritikal na sandali!"

My eyebrows wrinkle. "Oo. Sila iyong stick to one man no matter what. Iyong alam nila ang gusto nila sa simula pa lang at hindi sila sumusuko ng basta-basta. They will dig you deeper, get into you to get your attention, and if not…" I lick my lips as I listen to Atasha. Charmie is a strong woman. She's a fighter and a good decision-maker. Pretty clever in many ways, but not so good when it comes to the heart.

“S-sorry nagka-problem lang, we’ll check lang muna!” Si Amara ay sumabay din, pero may halong panunukso ang kanyang tono. “Oh yes, let’s do it again! Baka third time’s your charm, Ysabel.” Halos manigas ang katawan ni Ysabel. Kahit ang pangalan niya, sa paraan ng pagkakasabi ni Amara, ay parang sampal sa kanya sa harap ng lahat. Pinilit niyang ngumiti, pero sa loob-loob niya, gusto na niyang lamunin ng lupa.

"Ikaw na lang kaya gumawa nito?" "Alam mo –” "Ano?" "Maganda ka, pero 'di mo ako madadaan sa ganda mo." 'Yon lang at iniwan na siya nito. Kumunot ang noo niya sa sinabi nito. Alam niyang maganda siya pero, hello? Hindi kaya siya nagpapa-cute rito. Why would he say that she's using her charm to bargain? She can't help but made a face.

Malawak ang ngiti sa labi ko habang hawak-hawak ang ultrasound result. Hindi ko din maiwasang mapahawak sa tyan ko sa sobrang sayang nararamdaman ngayon. Pakiramdam ko ay sasabog ang puso. I've been thank God from here to there for the blessing he gave me, us—For me and my husband. Mommy na ako! Hindi lang isa, hindi lang dalawa, kundi tatlo! I'm carrying triplets!

Nang makahiga ako sa kama ay itinaklob ko ang kumot sa aking katawan. Maybe what happened last night was a lesson for the both of us. Keeping our boundaries seen will make this three-year mariage contract work. It was an early reminder for us that we are not married for love, for business rather. Mikhail was right earlier. We should really keep our boundaries intact.