This Is Not Goodbye Novels & Stories

Hinaplos niya ang maamong ng dalaga. "I wish you always be mine" sambit nito kahit hindi siya marinig ng babae. "Just m- mine..." Napaiyak na lamang ang binata dahil sa pag- inaalala niya. 'I promise not to say goodbye even it hurts me so much' huli niyang sabi sa kanyang sarili at umalis sa tabi ng babae. ************************************ Yayyy ganda ng motto ah! 'I PROMISE NOT TO SAY GOODBYE EVEN IT HURTS ME SO MUCH'

"Goodbye, Vladimir!" Bigla akong nanghina matapos niyang magpaalam. i hate seeing this, it's fucking kills me. "where is the Good in goodbye? you think na papayag ako ng gano'n-gano'n na lang?" coldly as ice i said. "a-anong ibig mong sabihin?"

Dahan-dahan niyang kinuha ang phone at nag-type. “Please stop. I’m married. I won’t meet you.” Nag-send siya ng message. Nanginginig ang daliri. Ilang minuto. Walang reply. Akala niya tapos na. Pero biglang nag-vibrate ulit ang screen. Isang line lang. “You owe me one goodbye.” Parang may humawak sa lalamunan niya. At naalala na iniligtas siya nito sa sunog. One goodbye. A closure. Iyon ang kailangan nila.

Hindi ko hinawakan ang kandila, pero inilapit ko ang kamay ko enough para maramdaman ang init. “He’s already gone,” bulong ko. “In your time, yes.” Napatingala ako agad. “What does that mean?” “It means endings are not always as final as people think.” Tumayo ako nang mabilis, muntik pang mawalan ng balanse. “Don’t do that. Don’t talk in riddles. Sabihin mo nang diretso.” “I can send you back,” sabi niya. “Sa mga araw bago mamatay ang kandilang ito.”

Lalo pa akong naiyak sa sumunod na awitin na talagang nagdulot ng pighati sa puso't isipan ko. We choose it, win or lose it Love is never quite the same I love you, now I've lost you Don't feel bad, you're not to blame So kiss me goodbye and I'll try not to cry All the tears in the world won't change your mind There's someone new and she's waiting for you Soon your heart will be leaving me behind Linger awhile, then I'll go with a smile Like a friend who just happened to call For the last time pretend you are mine

Isang huling selyo ng lahat ng alaala. Because deep inside, she knew, this is goodbye. Buo na ang pasya niya, she wanted to leave alone. Hindi dahil hindi na niya mahal si Aiden, kundi dahil mahal na mahal niya ito kaya niya gustong umalis.

“Payakap ulit sa huling sandali.” Wala siyang lakas para tumutol. Humarap siya at niyakap ito ng mahigpit. Matapos ang ilang minuto ay kumawala siya sa pagkakayakap mula sa lalaki. It’s time to say goodbye. Hindi lang ngayong araw kundi habangbuhay. Nangangako siyang magiging mabuting asawa kay Caleb at pipiliting ibaling dito ang kanyang pagmamahal. “Goodbye, Noah. I wish you happiness.”

Halos mabitawan ko ang phone nang nakita ko ang limang missed calls galing kay Liam, isang missed call at tatlong mensahe galing sa unknown number. Binuksan ko agad ang mensahe dahil baka isa ito sa mga paaralang ininquire ko noong nakaraan. From: Unknown number Enjoy the remaining days. The game will end soon. Well, thank you for taking care of my man while I'm busy with our businesses. I enjoy playing this game with him. See you around, Francine. I was shaking after reading this. My head was starting to hurt from overthinking. This just added to it. I hate playing this game if it is indeed a game. I am clueless about what's happening around me.

Pitong Araw: Ang Huling Umaga Nakatingin kami sa bintana habang hawak ang isa’t isa. Malapit na matapos ang linggo, malapit na siyang umuwi. Pero hindi malungkot ang pakiramdam—puno ito ng pag-asa. “This isn’t goodbye,” sabi ko habang hinihimas ang buhok niya. “This is just the start. We’ll find a way to be together for good. I promise you that.”

**OUR REAL DAD** Tahimik silang tatlo na tumingin sa mga salitang iyon. Walang nagsalita ng ilang segundo. Dahil kahit bata pa sila… alam nilang hindi ito simpleng laro. Hindi ito tulad ng paghahanap ng nawawalang laruan. Hindi ito isang adventure na matatapos pagkatapos ng ilang oras. Ito ay tungkol sa kanila.