Thorn 소설 & 이야기

Isinuot ko ang kuwintas at pinakatitigan ko ang pendant na may nakaukit na letter S. Scarlet ang ibig sabihin ng letrang iyon. Pangalan na magsisilbing s*****a ko laban sa sarili kong ama. Muli akong naupo sa kama at nakapangalumbaba na inisip ko kung ano kaya'ng binili ni Alas para saakin. Maya-maya pa'y nakasimangot na tinawagan kong muli si Stacey.

Naririnig niya ang sinasabi nito. The woman was wearing an old hoodie. Hindi niya malaman kung yellow o brown ang kulay nito. Bagong labas siguro ito na design, isip-isip niya. Hindi sumagi sa isip niya na sa kalumaan at ilang wisik ng zonrox ay kumupas na ang kulay ng dating orange na hoodie. May mga maliliit na nga din itong butas, dahil sa kagat ng ipis. "Penthouse... Penthouse..."

creatures resembling thorny shrubs, capable of launching their spines like arrows. “Get ready!” Tiera shouted. “The Thorn Stalkers are dangerous from a distance. Iron Fang, take the front! Karma, Mirai, guard the flanks!” Iron Fang charged, her claws slicing through the flying spines. Her speed was breathtaking, her movements those of a predatory wolf unfazed by danger. “Karma, to the left!” she called, and I followed, smashing a Thorn Stalker with my shield and stabbing its core with my sword. “You’re incredible, Iron Fang!” I said, unable to resist praising her again. “With you around, we’re uns

Ang Ahas sa Sariling Lungga Ang susunod na target ay si Silas Thorne. Alam ni Winston na hindi matatalo si Thorne sa sarili niyang laro. Ang kapangyarihan ni Thorne ay nagmumula sa kanyang absolutong kontrol sa daloy ng kalakal. Kaya, ang solusyon ay hindi ang labanan ang daloy, kundi ang lumikha ng isang bagong ilog.

ruthless. Hades stood near the furnace at the far side of the room, a long piece of iron glowing red in his gloved hand. At the tip, a crude, unmistakable shape: a sharp, unforgiving H. Nina's breath hitched. She had heard the hiss of the metal entering the flames. Smelled the iron heating. Heard him hum, softly, as if this were just another routine. Not a ritual. Her arms trembled where they hung from the chains. Her body was too weak to resist. Her voice had long since broken into hoarse whispers and begging that went unanswered.

"My name's Felix. . .Felix Delgado." Ngumiti ako. "Hyacinth. Hyacinth de Asis." He stared at me for a few moments, and then he smiled and nodded. "Thanks, Hyacinth."

Same old Brent she used to know during their childhood, tahimik at mahiyain. Dinampot niya ang bouquet na tinapon niya at inapakan. Maganda ang pagkakagawa nito at halatang mamahalin. Nakita niya ang maliit na card na may message nito. She felt frustrated reading it and at the same time had pain in her heart for acting too much in front of her husband. She hated her feelings of pettiness towards Brent. She suddenly cried because she doesn’t like to humiliate him but she can’t love her mortal enemy. Lagi niyang sinasabi sa sarili babalik siya sa poder ng magulang niya at maghihiganti siya laban dito. Hindi siya pwedeng maaawa kay Brent dahil nagpapanggap lamang itong mabait. Batid niyang may

Kakaiba ang lakas nito na parang madadala sila. "Thaddeus!" Napatili si Maria ng biglang tumilapon si Thaddeus sa gilid ng daan kung saan maraming mga puno at mga iba't ibang klaseng mga damo at halaman. Malakas na tumama ang katawan nito sa malaking katawan ng puno. Natutop niya nalang ang sariling bibig habang ang tingin ay nakasunod sa katawan ni Thaddeus na tuluyang bumagsak sa damuhan. Para itong bunga ng puno na nahulog mula sa sanga dahil sa malakas na hangin.

Nagulat ako sa sinabi niya ha. “Ang .38 long colt na ginamit mong weapon ay may black powder. May mga naiwan na gunpowder residue diyan sa kamay mo at kailangan namin makumpirma sa kung itong weapon na ito ay ang ginamit mo sa pag-patay nang dalagang nagngangalang Riza Fuente,” sabi ko sa kanya.

na wika ni Anathalia sa sarili. Nakatayo si Anathalia sa harap ng isang puno ng mangga. May bunga na ang puno pero hindi pa ito masyadong marami. Natuwa si Anathalia at gustong kumuha ng isang bunga, paborito niya kasi ang mangga kahit sa ibang bansa siya lumaki. “Hindi mo naman siguro balak akyatin ang punong iyan hindi ba? Sa ganyang uri ng pananamit mo siguradong maisisilipan ka lang.”