Thorn Novels & Stories

sagot ni Vladimir. Tumingin siya kay Lyka at hinawakan ang kamay nito, “Can you comfort me Lyka?” “Com-fort you? Ho-w?” Nauutal na sabi ni Lyka. Lumapit si Vladimir kay Lyka at dahan-dahan siyang niyakap. Nagulat man si Lyka sa kanyang ginawa ay hindi niya ito itinaboy o pinigilan man lang. May malakas na magnet na humahatak kay Lyka upang yakapin din ng mahigpit si Vladimir. His warm body and comforting hug makes Lyka so safe and relaxed.

Ang una ay kapag mas lumaki ang kapangyarihan mo sa labas at loob ng organization at ang pangalawa ay kapag napatay mo ang leader ng head family na nakaupo sa loob ng rank 10. But the rank 10 has the freedom of keeping their personal background hidden for their protection but their codes are exposed in the whole organization. Rank 10 has the fire code, 9 has the rose flower code, 8 has the wolf code, 7 has the jaguar code, 6 has the moon code, 5 has the snake code, 4 has the feather code, 3 has the leave code, 2 has the wings code, and the rank 1 has the scorpion code.

Argh! Bawat labas-masok ay maririnig ang maiingay naming mga ungol. Naririnig ko ang ilang mura namin. "Harder, babe," ani ko. Bawat galaw nito ay sinasabayan ko. I bend a little. Oh, f*ck! "Please, don't stop. I want more, babe!" muli ay saad ko rito. He did the 9 shallow thrust, only pushing his hard on inside me halfway. And after, he did the 10 thrust. I can't help myself but to moan all over again. Argh!

Hell no! *****

Naging malungkot ito. "Nakita mo na? She doesn't even know you." There is this smug look on Stem's face. Thorn look at him darkly, like a lion ready to eat his enemy. Uh uh this can't be good. "Shut. Up." Thorn's voice is as cold as ice. I know this one, once he is acting like this it's either he's jealous or angry. Maybe the latter?

// Please Comments or vote po para maramdaman ko naman ang mga presents niyo at mapasalamatan. Please vote comments and share and don't forget to follow me on my account Lady Kimmy thank you!

Ang iyak ng sanggol ay nagpakawala ng isang high-frequency scream na nagpabitak sa mga mata ng Unang Thorne. "Ang pag-iyak ng isang bagong silang... ang kahinaan ng tao," malamig na sabi ni Arthur Thorne, ang kanyang boses ay tila unang kulog sa mundo. Ngunit ramdam ang pag-aatubili sa kanyang sistema. Ang enerhiyang nakuha niya mula sa pagsasanib nina Alistair at Serein ay puno ng luha at pag-ibig—isang bagay na nakakalason sa kanyang purong lohika ng Chaos.

At sa isang iglap, parang tumigil ang paligid. Si Arcturus Thorne — nakasuot ng dark blue coat, may hawak na maliit na paper bag, at may ngiting may halong kaba at pag-aalangan. “Good afternoon,” mahinang bati ni Arc, pero ramdam ni Cress ang bigat ng bawat salita. Halos hindi siya makagalaw. Ilang sandali siyang napatingin lang, tila sinasala kung totoo ba ang nakikita niya.

Mas naisin kung e-surrender sa kanya ang baril niya, kaysa pumatay ng taong walang kalaban laban. Ang akala ko ay magaling siyang killer, nagkamali ako, dahil naagawan pala siya ng baril ng isang kuting. Ang baril na ginamit ni Alexa kanina ay alam kong kay Oliver iyon. May mahinang putok, maliit, ngunit madulas kung hahawakan, isang silver gun ang tawag ko rito, sapagkat minsan ko na itong nakita sa bewang ni Don Geralt Monro. Tsk. Pinamana pa niya sa anak niya!

Kung ang kwento nila ni Jacob ay hindi tugma nagbabaka sakali siyang baka…baka tulad ng patak ng ulan siya ang magsisilbing harangan upang hindi mabasa ang kaniyang minamahal. Handa siyang harapin ang malakas na ulan hanggang sa sumilay ang mumunting sikat ng araw at mapawi ang hinagpis na nararamdaman ng kaniyang minamahal at mapalitan ito ng ngiti…ngiting handa siyang pagbigyan sa kaniyang hiling.