Three Meters Above The Sky Mga Nobela at Kwento

Nag-reply na lang ako na mamaya ako babawi pag nagkausap kami sa rooftop. Mamaya... "Haaay, Zehra!" kastigo ko na lang sa aking sarili. Parang mapupunit na rin kasi ang aking mga labi sa ngiti ko. Ang rooftop na ata ang aming magiging sikretong tagpuan dahil nga sa umaga ay hindi naman kami nagkakasama. Maganda rin naman doon, saka wala talagang pumupunta dahil takot ang mga kasama namin. Naniwala sila sa kwento ni Liannna na may multo nga raw na ligaw dito sa taas.

“Hey!” Hindi na niya ito binigyan pa ng pagkakataong magsalita. Tumayo na siya sa pool at naglakad sa may railing. She looked at the sky. It looks like a deep ocean of midnight blue, scattered with faint stars like pearls resting beneath dark waves. The moon glows through the clouds like a lantern under rippling water, its light spreading softly across the horizon. The thick clouds resemble brushstrokes on a painting—layered, moody, and full of quiet movement, making the whole sky look like a dreamscape or a cosmic sea suspended above the earth.

Hindi na ako magtataka kung kalandian ang magpapabagsak sa kaniya. Napapailing na lang ako sa kapilyuhan niya. We started to position ourselves, three meters away from each other. He’s holding a coin to serve as our go signal. He tossed the coin and we’re both waiting for it to reach the ground while staring firmly at each other.

Tumalikod ako para umupo ulit sana sa upuan ko when I heard Avery screamed kaya agad naman ako humarap sa kanya. Sky pushed her off the chair! I looked at Avery who is currently lying flat on the floor while Sky massaged his nape, eyes closed. "Ingay," he said coldly. Umayos naman ng upo si Sky at tinignan si Avery na nasa sahig habang hawak-hawak ang kanyang balakang. "Ang ingay naman ng bunganga mo," he said. Agad napaangat ng tingin si Avery. She looked shocked! Well we all are! Who would have thought he would push her that hard! Medyo naawa ako kay Avery kasi medyo malakas ang tunog ng pagkahulog niya mula sa upuan ni Sky.

Kate asked them nagtinginan silang tatlo bago sumagot. " Hindi namin alam" " Then listen to me, gaganapin ang project ng Sky University sa isang urban area hindi basta basta makapunta doon. Kailangan nating naglakad ng kilometro bago marating ang lugar. Pagkatapos walang signal at kuryente sa lugar na yun. At wala ding special treatment para sa mga taong pupunta doon. Let me asked again can you cooked your food? Tatagal ang project ng isang linggo. Kaya niyo bang manatili doon? If you can tell I will let you help us"

Pakiramdam ko ay babagsak na ako dahil sa pagod sa ginawa kong pagtakbo. "Yari ka talaga sa'kin C!" hinihingal na pinindot ko yung top floor. Sandali lang ay narating ko din ang top floor hindi naman kase ganun kataas itong Cathleya Peaks hindi ito kagaya ng Dominican Heights na plano yatang abutin ang langit gamit ang concrete. Dahil sa madalas naman ako dito pag may pinapahanap ako kagaya nalang ngayon ay hindi ko na kailangan na magtanong pa sa mga taong dumadaan.

And with nothing but a dark gray sunday shorts. "Hit me up and I'll pick you up I love how you're versatile," Unti-unting nanuyo ang lalamunan ko sa pinapanood. Sinasabayan ng mata ko ang bawat mabagal na pagtaas at pagbaba ng katawan ni Sky. I can't help but think how the floor seems so blessed right now. "I love the way you switch your positions up First, one leg in the sky now they're both on a ride You gotta come through,"

"Really? Hmm... I don't know if I have extra time, but I think I'll text you if I have." Ngumiti ako at iniwas na ang tingin sa kanya. Inangat ko ang tingin sa mapayapa at tahimik na langit sa itaas namin. Its clear blue color almost reflected the sea's image. It perfectly mixed with the white cirrus clouds on it and of course, with the mighty golden sun. The three of them brought relieve not just to me, but also for all the people who can distinctly see them.

Mag-aalas siete na ng gabi. Magkaharap kami ni Fritz na nakaupo dito sa isang sky viewing place sa bundok na sampung minuto lang ang layo mula sa siyudad. Kaonti lang ang mga taong nandito kaya wala masyadong ingay ang maririnig sa paligid.

Walang'ya ka, Sky! END OF FLASHBACK