Three Meters Above The Sky Mga Nobela at Kwento

Gusto kong tumingin sa kan'ya ay hindi pwede dahil sobrang lapit na namin sa Isa't-isa. "Why, w-why are you here? I thought you already left, akala ko naka-alis kana, akala ko, akala ko—" Napaigtad ako ng walang ano-ano'y bumitaw s'ya sa pagkakahawak sa'kin at mabilis n'ya akong pinihit paharap sa kan'ya. "Have you forgotten what I've told you? Even if I'm in the middle of the Pacific Ocean, 30,000 feet above the ground, just say a word, and I'll fvcking jump off."

Kaagad siyang tumayo para magtungo roon. She opened the window from ajar to fully opened, sumilip siya mula roon at kita niya kaagad ang lupa sa may ibaba. If she's not mistaken, it's eight or nine feet tall. Maybe it won't hurt that much if she'll jump from there, hindi naman gaanong kataasan at hindi rin batuhan kaya medyo safe para sa kaniyang mga paa... Kinalkula ni Rain ang mga maaari niyang daanan palabas ng kanilang bakuran.

Hindi ito Skylar. Sa kabila ng paggigiit ni James sa kanyang sarili, napagtanto niya ang katawa-tawa ng mungkahi. Sino pa ang maaaring siya kung hindi si Skylar? Ang mga mandirigma ay nakatayo nang tatlong metro ang layo at nakatitig sa isa't isa nang walang galaw habang ang alikabok ay tumigil. Sinira ng suntok ang lahat ng bagay sa kanilang paligid.

sigaw ni Artus. Hindi na siya kailangang utusan ng dalawang beses. Si Sky, mabilis na tumakbo paakyat sa fire escape, iwas dito, tago doon. Sa loob ng ilang segundo, narating niya ang rooftop.

Mabagal niyang inilibot ang tingin, nahihiya na dahil sa kaniyang pagsisinungaling ay nagkaganito bigla ang takbo ng usapan sa hapag. Ngunit wala siyang nakitang negatibong reaksyon sa mukha ng apat. Si Sky, nagkibit lang ng balikat, na para bang ayos lang kung hindi muna tumanggap ng bisita si Aeros. Si Third, nakangisi kahit na ang tingin ay sa pagkain na malapit na nitong maubos. Si Rogan ay napapailing, ngunit may mapang-asar na ngiti. Si Heaven, ngumuso ngunit parang nagpipigil lang ng ngiti.

“Damn!” Tumingin ang binata sa suot nitong relo at tiningnan ang lagay ng kanilang altitude. They were past five thousand meters above sea level. Ito na sana ang huling station nila at bukas mararating na nila ang Everest Base Camp.

Malinis ang langit pero ang sinag ng araw ay hindi masakit dahil sa malamig na simoy ng hangin. "Nakikita ko ang buong Edena mula rito." Nawiwiling itinuro nito ang siyudad na mistulang isang labyrinth ng matatayog na mga gusali. "Ang ganda naman ng lugar na ito." Sky Garden is situated at the highest peak outside Edena's border. Tumingin ito sa kanya. "Matagal mo na raw alam? Bakit wala kang sinabi sa akin?" She is referring to her illness.

Zaine Three months later… “3 minutes. Not your best.” Bungad ni Skyler nang huminto ako sa harap nito galing sa pagtakbo. “I’ll do it again.” Hinihingal kong sinabi. Hinabol ko ang hininga ko at pinuwesto ang sarili sa pagtakbo ng hindi hinihintay ang sasabihin ni Skyler. “Hindi na, magpahinga ka na lang sa loob. Prepare yourself tomorrow.” Matapos niyang sabihin iyon ay sumilay na naman ang ngisi sa mukha nito.

Jason Pov. Nasa rooftop ako ng isang abandonang building habang pinagmamasdan ang kabubuan ng bahay. " Spade anong sitwasiyon sa loob?" " Hmm.. maraming tao na nagbabantay sa una at pangalawang palapag. Nasa 3rd floor ang taong hinanap natin" " Thunder kamusta kayo diyan?" " Nakapwesto na kami" " Good hintayin niyo ang hudyat ko"

Though it's just a status, we should be aware on how to construct our messages in order to have a better reflection of our capabilities as writers. O baka masyado lang akong sensitive. Katatapos ko lang ayusin ang blanket sa damuhan at umupo nang mailapag ko na ang mga pagkain at gamit sa gilid. Tig-iisang metro lang ang layo ng bawat blanket. Si Third lang ang kasama ko rito sa blanket na ito kaya kahit mahiga kaming dalawa ay kasya kami. We're having an activity and now settled in the wide grassy area of Sunrise Mansion.