Throughout The Night Novels & Stories

"Why?" "Wala lang... Naitanong ko lang." Itinuon naman niya ang tingin sa labas ng nakabukas na bintana ng truck. Malawak na taniman ng mangga ang magkabilang panig ng kalsada at ang pang-gabing hangin ay humahampas sa mukha niya. The night was so peaceful, and the air smelt fresh. It was almost midnight, at sinabihan na siya ni Gene na umidlip kung gusto niya. But something was bugging her and she couldn't sleep it through.

Nagdadabog na tumayo ito. “Makauwi na nga lang, sinisira mo ang araw ko. Hmp!” “Good night.” Nginitian ko ito pero isang matalim na irap lang ang isinagot nito bago nagmamartsang lumabas ng bahay ko.

Hindi ko alam kung paano nangyari, pero salamin ang inaapakan namin ngayon, na sumasapat para makita ang iba't-ibang isdang lumalangoy sa aming ilalim. Hindi ko nga lang masulit ang paglibot ng aking mga mata dahil sa lalakeng nagmamadaling maglakad sa unahan namin ni mama. Hinabol ko ng tingin si Noah. Direderetyo lamang siya papasok ng kanilang pintuan. Someone opened the door for him, but he never bothered to stop. Basta dere-deretyo lang siya sa kanyang pagpasok sa bahay hanggang sa hindi ko na siya nakita.

Nag iwan ako ng notes at pagkain para kay jae incase na magising siya, paniguradong hahanapin ako non. I sip my wine as enjoying the night view, cold air, and peaceful wave of the sea. Napakatahimik, ang gaan sa pakiramdam.. stress reliever ika nga. Mabuti na nga lang ay kahit papaano ay pinapayagan ang mga pasahero ng cruise na ito na maglakad lakad sa paligid kahit gabi, medyo may mga tao rin na kasama kong pinagmamasdan ang langit at dinadama ang malamig na hangi.

It was one thirty PM in the afternoon. Fuck! Edi absent na ako nito. Mga 3 PM ang uwian ko dapat ngayon. Lumabas ako nang nakatuwalya at binuksan ang closet na puno ng mga pangbabaeng damit. Nagsimula ako magbihis bago naupo sa couch. Biglang bumukas ang pintuan at bumungad ang guy... kagabi!? I totally forgot na we spent the night together. This is embarrassing.

Ang gabi ay mas makapal kaysa sa dati. Ang ulap ay tumakip sa buwan, kaya’t ang kagubatan ay nilamon ng halos kumpletong dilim. Sa gitna ng katahimikan, tanging yabag ng kabayo ni Nathaniel at ang mahina niyang hinga ang maririnig. Sa kanyang kamay, mahigpit ang hawak sa sigil na halos wala nang liwanag.

Iniwang mag-isa ang lalaki sa dilim. Sa loob ng kwarto, isang maliit na nightlight lang ang nakabukas. Mahimbing na natutulog si Clara sa kama, bahagyang nakakunot ang noo, at ang maliit na bibig ay bumubulong ng kung anu-ano sa panaginip. Halatang ang pagtawag nito ng "Mommy" kanina ay isa lamang inosenteng sleep-talking.

Nanatili siya sa pwesto nila. Lumalim na ang gabi at napatingin siya sa relo. It's twelve midnight! Madami na silang nainom. "Girl! Come on!" hila ni Lindsey. Napangiti siya at nahilo sa nainom nila. Tumayo siya at sumama sumayaw sa gitna at nagsimulang gumiling, nakikita niya ang DJ sa unahan na sumasayaw na din habang inaayos ang mga tuno ng tugtugin.

The bedroom was shrouded in shadows, illuminated only by the dim, golden glow of the bedside lamp. Outside, the rain was pouring heavily against the glass windows of the Villareal Mansion, but inside, the air was suffocatingly thick—heavy with the scent of expensive bourbon and an undeniable, dangerous tension.

Underneath The night had finally befallen me, wrapping the day in its dark blanket. The salty wind whipping my hair wildly around my eyes. The temperature was fairly chilly and comfy. Niyakap ko ang sarili habang nakatingala sa na mumutiktik na bituin sa langit. Sumulyap ako sa paligid, gabi na pero alive na alive pa rin ang mga tao dito. They started to lit up the bonfire, kung saan magiliw na pinonood ng ilan. The Disco sounds blaring in my head from the distance.