Throughout The Night の小説・ストーリー

natatawa ko pang sabi. "Goodnight guys" sabay-sabay naming sabi at ready na sana pumasok na mga kwarto nang bigla may kumatok. "The who naman ang mangangatok ng ganitong time? wakwak ba yan? Oh my gosh! nag order ba kayo ng adonis para may magsasayaw saatin bago matulog?" tuloy-tuloy na litanya ni Angie habang namimili ng pwedeng ipanghampas.

"Why?" "Wala lang... Naitanong ko lang." Itinuon naman niya ang tingin sa labas ng nakabukas na bintana ng truck. Malawak na taniman ng mangga ang magkabilang panig ng kalsada at ang pang-gabing hangin ay humahampas sa mukha niya. The night was so peaceful, and the air smelt fresh. It was almost midnight, at sinabihan na siya ni Gene na umidlip kung gusto niya. But something was bugging her and she couldn't sleep it through.

Habang lumalalim ang gabi, lalo pang dumadami ang tao sa night market. Makipot ang daan kaya nagkakasiksikan ang mga tao. May naglalakad na may dalang pagkain, may nag-uusap na parang walang pakialam sa paligid, at may mga batang tumatakbo sa pagitan ng mga stalls. Hindi nagtagal, na-realize ni Athena na hindi siya nakatingin sa harap nang maayos. May paparating na pamilya sa kabilang direksyon, at hindi niya agad napansin.

Ang gabi ay mas makapal kaysa sa dati. Ang ulap ay tumakip sa buwan, kaya’t ang kagubatan ay nilamon ng halos kumpletong dilim. Sa gitna ng katahimikan, tanging yabag ng kabayo ni Nathaniel at ang mahina niyang hinga ang maririnig. Sa kanyang kamay, mahigpit ang hawak sa sigil na halos wala nang liwanag.

Hindi ko alam kung paano nangyari, pero salamin ang inaapakan namin ngayon, na sumasapat para makita ang iba't-ibang isdang lumalangoy sa aming ilalim. Hindi ko nga lang masulit ang paglibot ng aking mga mata dahil sa lalakeng nagmamadaling maglakad sa unahan namin ni mama. Hinabol ko ng tingin si Noah. Direderetyo lamang siya papasok ng kanilang pintuan. Someone opened the door for him, but he never bothered to stop. Basta dere-deretyo lang siya sa kanyang pagpasok sa bahay hanggang sa hindi ko na siya nakita.

Nag iwan ako ng notes at pagkain para kay jae incase na magising siya, paniguradong hahanapin ako non. I sip my wine as enjoying the night view, cold air, and peaceful wave of the sea. Napakatahimik, ang gaan sa pakiramdam.. stress reliever ika nga. Mabuti na nga lang ay kahit papaano ay pinapayagan ang mga pasahero ng cruise na ito na maglakad lakad sa paligid kahit gabi, medyo may mga tao rin na kasama kong pinagmamasdan ang langit at dinadama ang malamig na hangi.

It was one thirty PM in the afternoon. Fuck! Edi absent na ako nito. Mga 3 PM ang uwian ko dapat ngayon. Lumabas ako nang nakatuwalya at binuksan ang closet na puno ng mga pangbabaeng damit. Nagsimula ako magbihis bago naupo sa couch. Biglang bumukas ang pintuan at bumungad ang guy... kagabi!? I totally forgot na we spent the night together. This is embarrassing.

Nanatili siya sa pwesto nila. Lumalim na ang gabi at napatingin siya sa relo. It's twelve midnight! Madami na silang nainom. "Girl! Come on!" hila ni Lindsey. Napangiti siya at nahilo sa nainom nila. Tumayo siya at sumama sumayaw sa gitna at nagsimulang gumiling, nakikita niya ang DJ sa unahan na sumasayaw na din habang inaayos ang mga tuno ng tugtugin.

The bedroom was shrouded in shadows, illuminated only by the dim, golden glow of the bedside lamp. Outside, the rain was pouring heavily against the glass windows of the Villareal Mansion, but inside, the air was suffocatingly thick—heavy with the scent of expensive bourbon and an undeniable, dangerous tension.

They all nodded in unison while I, thinking about how could I pursue Heaven if that old hag is fucking making a rocky road for me not to go in that way! The full moon already appeared in the starry night sky, the cold wind was already hugging my wholeness while I was resting my back in front of my car. Staring at Heaven's humble home, where nothing but her room's light was still turned on. It was already ten in the evening, and I am already here at eight. Some of her neighbors were giggling while staring at me but when minutes after nine, they already went to their home and slept. This place is.. peaceful.