Throughout The Night Novels & Stories

I’ve been living here for three years but I think, this is the first time I was able to acknowledge the beauty and solemnity of the night life here in Metro. Even if it’s going to eleven in the evening, the streets down there were still busy. There are tiny silhouette of human, walking down the lane experiencing the freedom from exhausting daywork. The luxurious lights across those towering building nearby making the whole metro alive. Siguro nga, sa nakalipas na taon ay masyado kong ginugol ang aking sarili sa pagtatrabaho at pagpapalago ng aking kompanya. Hindi ko namalayan na marami na rin pa lang nagbago sa paligid ko.

Lango na lango na ang buong diwa niya sa gamot na pangpainit. The man smirks. "Sure. You can have anything tonight, wild cat. I will let you experience the best of the best." Stella bit her lips and smirked. She even pressed her body to the man at walang pasabing inilapat niya ang labi sa labi nito. The room they entered was quite big. The dim light is lit up. The man was about to open the lights but Stella stopped him. "I prepared no lights," Stella huskily whispered.

Pinagmamasdan lamang ang babaeng ilang oras nang pilit nilalabanan ang sakit nang mag-isa. "Sleep," mahina niyang bulong. "I'll make sure no one hurts you tonight."

Dahan-dahan niyang inayos ang kumot sa balikat ng babae, sabay yuko para halikan ito nang napakalumanay sa noo. "Goodnight." Mas lalong lumalim ang gabi habang nagtatago ang buwan sa likod ng mga ulap, na nag-iiwan ng mahinang liwanag sa sahig. Naging tahimik sa loob ng kwarto, at tanging ang tunog lang ng maayos na paghinga ni Calista ang naririnig.

“Shut up, Ate. Baka marinig ka niya.“ pagsusungit niya sa akin. Hmmp, e 'di mas mabuti! “Hayys, torpe. Oh, sige na. . . Mamaya na ang harot, tumulong ka muna rito.“ natatawa kong wika. “Fine, whatever.“ he boredly said. Tumulong na kami sa pagtitinda. Medyo kaunti lang ang namimili ngayon dahil miyerkules pa kung kaya't mas marami pa ang pagtambay kaysa sa pagtitinda.

Sinira na ng lalaki ang damit niya hanggang sa parehas na silang kapwa hubo't hubad. "Oh!! Sh*t!!! Suck my d*ck!!" utos ni Gabriel sa babaeng nakilala niya kanina lang sa bar. Tila tulala ito at parang balisa pa na bigla na lang siyang sinayawan at hinalikan. Hindi niya akalain na aabot sila sa kama ngayong gabi. Nang matapos ang kanilang wild night bigla siyang nakaramdam ng pagod at mabilis siyang ginupo ng antok hanggang sa nakatulog ito at hindi alam ang nangyari..

Tila iyong salita niya lang ang pakikinggan nito. Naramdaman niyang lumundo ang kama sa kabilang side. Humiga na talaga ito. "Good night, Serrie," pahabol nito. Hindi siya makapaniwalang agad itong sumunod nang sabihin niya iyon dito. No'ng gabing iyon ay hindi agad siya nakatulog. Sino ba kasi ang makakatulog agad kung katabi mo ang taong dapat mong iniiwasan? Pero imbes na iwasan ay heto at magkatabi pa sila sa isang kwarto, ang malala ay iisang kama lang ang hinihigaan nilang dalawa.

Ngayon, dahil tapos na kumain ay mag-wa-wine naman kami. Sa gilid namin ay tanaw ko ang nagtataasan mga buildings at abalang mga daan kahit gabi na. Even at night, people are still busy. The stars are visible because of the clear night sky. It shines brightly like a city lights. Than even with the darkness, the stars serves as light. “Maia, try the wine. It's your favorite,” agaw na pansin sa akin ni Tristan nang makaalis na ang waiter.

12:30 ng madaling araw… Nakabibinging katahimikan ang nangingibabaw sa buong kagubatan, tanging mga huni ng panggabing hayop ang maririnig. Maging ang buwan ay wari moy nahihiya na nagtago mula sa itim at makapal na ulap. Nilamon ng dilim ang buong paligid. Payapa mang matatawag ang buong paligid ngunit ramdam mula sa simoy ng hangin ang nakaambang panganib.

nakangiting bati ni Sven habang lumalapit. Halata ang pagod at bahagyang pamumutla sa mukha nito, ngunit kahit ganoon, nananatili pa rin ang init at lambing sa mga mata nito kapag nakatingin sa kanya. Para bang walang nangyari kagabi. Bahagyang ngumiti si Nevaeh, ngunit may halong panunuya ang ngiting iyon. “Maaga?” tanong niya. “It's almost eight. I think it's more accurate to say that you're the one who stayed up all night.”