Thunder In Tagalog Novels & Stories

She can't believe it. Naramdaman niya ang pamumuo sa kaniyang puson. She knows that she will come now. "Malapit na, Thunder... f-faster... please... ohhhhhhhhh." She relased her juices. Nanginig ang kaniyang hita, pero hindi pa rin siya tinitigilan ni Thunder. Gusto niyang alisin ang ulo nito sa gitna niya pero hindi niya magawa dahil nanghihina siya.

saka biglang sumara. Langhap. Lunok. Ang tinik na nakabara sa kanyang lalamunan ay higit pang bumaon: labis siyang pinahihirapang makahinga. Habol-habol na niya ang bawat kapiranggot na malalanghap na hangin: hinahatak, at nagmimistulang patay-gutom na binubusog ang kanyang sistema gamit iyon.

Nambabae na naman ba ito? “Bubusalan ko ‘yang bibig mo Thunder napaka-daldal mo.” Mariin na sabi ni Night habang pinanlalakihan ng mata ang lalaking kaharap. Napakamot naman sa kanyang kilay si Thunder.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

"Kupal na Lithony Eclarinal!" Napabuntong hininga nalang ako nang marinig ang sabay na sigaw ni Papa at Angelo sa labas. Kinakalabog pa nila ang gate na akala mo ay walang kapitbahay.

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

Akala ko ay ang tiyuhin ko na naman iyon na kumakatok. Naramdaman kong medyo masakit pa rin ang aking ulo at agad nag-flashback ang nangyari sa akin kagabi. Napapikit ako ng mariin at hinilot ang aking noo gamit ang aking daliri dahil sa katangahan. Ang buhay ko ay sirang-sira na hindi ko akalaing may mas ikakasira pa pala. Sobrang tanga ko. "Hoy! Lumabas ka na riyan. Tanghali na! Aba!" Nabulabog ang aking pag-iisip dahil sa padabog na tuktok ni Auntie sa aking pinto.

Natural ding makurba ang mga ito. "Okay lang iyan. Ganyan talaga kapag nakakaharap ako sa malapitan. Magiging speechless ka," basag niya sa ilang segundong pagtahimik ko. Saka ko pa lamang naisip kung ano ang gusto niyang iparating. Kaagad kong pairap na iniwas ang mata. Ang lakas ng hangin. Baka naman mamihasa at akalain pang patay na patay ako sa kanya.

sabi niya bago niya tuluyang isinara ang pinto. Napalunok ako. Bigla akong nakaramdam ng kakaibang init sa loob ng dibdib ko. Parang may halong excitement at takot. Ang puting papel sa harap ko—simple lang sa hitsura, pero para sa akin, may bigat ng mundo ang nakatago rito. “Shit ka, Sky… baka dito ka na ma-stugi!” bulong ko sa sarili, halatang nanginginig ang boses ko sa kaba.

“This is Payne, this is us Thunder. Can’t you see how we celebrated everyday? Can’t you see kung gaano kami kasaya palagi? That is why, we never know kung buhay pa kami mamaya, at hindi namin alam kung magigising pa ba kami bukas.” Chasey sigh saka niya ininom ang alak na nasa latang hawak niya saka niya iyon muling pinisa. Napasuklay pa si Chasey sa buhok niya saka siya muling tumungo at kumuha ng alak. Habang nananatiling nakatingin si Thunder sa babae.