Tinapay Sa Tindahan นิยาย & เรื่องราว

"Magkano na ba ang listahan ko?" "545 na!" "Babayaran ko na 'yan ngayon." Parang nagliwanag naman ang mukha ng tindera dahil sa sinabi niya. Kahit sino naman yata liliwanag ang mukha pag mayroon magbabayad ng utang. "Sige. Paantay lang sa softdrink." Tumango-tango na lang siya. Sumulyap uli siya kay Kiko na walang puknat pa rin nakatitig sa kaniya.

Mukhang nalunok din naman ang dila n'ya, dahil hindi na ito nakapagsalita pa ng makita akong bumaba at ang pustura ko ngayon. "Narito ang Singkwenta mil, bumili ka ng mga damit mo sa mall, sa TITINI'S MALL . Madumi na yan, kaya palitan mona. Sobra sobra na seguro yang pera na binigay ko. Hindi mona mababawasan pa ang sinusweldo mo sa TUPAD o sa AKAP at sa 4p's. Hindi nagdalawang isip ang babae, tinanggap nito ang pera na binigay ko. Mga tao nga naman, nasisilaw agad sa pera. Mga mukhang pera.

sobrang tahimik namen habang nasa byahe nang bigla kong basagin ang katahimikan "wait ihinto mo nalang dyan sa store" saad ko kaagad nya namang hininto saka ako bumaba ng sasakyan at pumasok sa store kaagad akong kumuha ng dalawang alak saka nag bayad sa cashier paglabas ko ng store napansin kong nandon parin sya kaya agad akong lumapit saka sumakay diba kapal din ng muka ko eh no... kaagad syang napatingin sa binili ko saka itinuon ang paningin sa kalsada mayamaya lng pag dating namen sa nirerentahan kong bahay ay kaagad akong bumaba "T-thank you sa paghatid" saad ko saka pumasok sa loob .....

Ipinakita pa niya kay Yohan ang kanyang lumang cellphone na may number keypad, na pang-tawag at text lang. Hindi nakakita si Natalie kaya ito lang ang kaya niyang gamitin, kinakapa ang number keypad para makatawag; hindi niya kayang gumamit ng smartphone. “May nakapaskil din po ako sa pintuan ng tindahan, nakasulat na cash lang ang tinatanggap dito. Kung talagang wala kayong cash at nandito ang dalawa kong empleyado, puwede ninyong i-scan ang qr code ng isa sa kanila, at sila na ang magbibigay sa akin ng cash.”

"Baka isampal sa akin yan ng tinderang pangit na laging nakasimangot kapag pinambayad ko yan." Bumuntong hininga ako. "Eh di dyan na lang kayo sa convenience store bumili, may tinapay naman po dyan." Umiling iling sya. "Ayoko dyan, bukod sa mahal luma pa ang tinapay. Doon ako sa amin bibili dahil laging bago ang tinapay nila tuwing umaga." Muli akong kumamot sa ulo ko at ngumiti. "Eh di tanggapin nyo na lang po ito. Marami kayong tinapay na mabibili nyan."

Kung di ko lang siya crush eh. "Ecco, basta scansionare questo per effettuare il pagamento." (Here, just scan this for the payment.) Sabay abot niya ng card sa cashier. Bago kami umalis ay nagpunta pa kami sa isang store dun, pero siya lang ang may binili. Sinubukan ko namang pumili pero kada tingin ko sa presyo lalo na sa malalaking halaga ng dollars ay iniiwanan ko na. Halata naman kasi na hindi ko afford ang mga damit dun.

Sigaw naman ni Patrick habang hawak ang headphone niya at sinalpak ulit ito sa tenga niya "Saan ba kasi tayo makakabili nun?". tanong ni Toffy Saan nga ba? Baka sa hardware? Mayroon ba nun doon? "Sa may hardware!". sigaw ko "B0bo! Sa restaurant may napkin". sigaw ni Toffy Tama nga naman, pero ibang napkin ang pinapabili ni Boss. "Pareho kayong bôbo! Sa mall maraming lampin! ". sigaw naman ni Patrick

Nagtungo ako sa isang maliit na sari-sari store na bukas pa nang makaramdam ng pangangalam ng tiyan. “Magkano po iyon?” turo ko sa isang produkto. “22 lang, hija.” “Uh, puwede pong bente na lang?” Tumango iyong nagbebenta kaya naman pinasalamatan ko siya. Kinain ko muna iyong tinapay bago nagpatuloy sa paglalakad. Nang makakain ay agad kong pinagpatuloy ang paglalakad. Kahit papaano’y naibsan naman ang pangangalam ng aking tiyan nang makakain ng tinapay.

"Sapat na ba ito?" Tiningnan siya ng masama ni Tanya. "55 dollars para sa bawat isa sa inyo. Hindi ako magbibigay sa inyo ng mga discount dahil wala naman akong kamag-anak." Hindi nilista ng babae ang mga bagay na pinabili niya kay Tanya. Kung sabagay, wala siyang balak na bayaran si Tanya sa lahat ng ito. Samakatuwid, nang marinig niya si Tanya na humihingi ng 55 dolyar, naramdaman niya na parang ninanakawan sila ni Tanya. "Bakit ang mahal naman? Parang ninanakawan mo kami sa umaga."

sabi niya at itinuro ang sales lady na may dalang dalawang cart. "Sayo ba lahat ng iyon?" "Hindi, sayo." sabi niya at kinuha ang basket na dala ko. "Isasama ko na sa babayaran." "Naku, huwag na. Baka tatlong buwan ko ng sahod ang naibigay ko sayo ay hindi pa ako bayad sa mga iyan. Yung totoo, pagtatayuin mo ba ako ng tindahan sa bahay?" "Hindi ah. Konti pa nga lang yan." sabi niya.