Tiny Kitchen Restaurant Novels & Stories

Pinagsiklop nito ang kanilang kamay at lumabas sila ng silid habang magkahawak ang kanilang mga kamay. Pinili nila ang restaurant na malapit sa VTC, ang Sannyumm Restaurant. Pagkapasok nila, binati sila ng mga crew. Nginitian niya ang mga ito. Iginiya sila ng isang crew sa pangalawang mesa sa gitna. Hihilain na sana ni Jasmine ang upuan, inunahan na siya ni Jarred.

Para mas komportable na daw akong matulog doon. Pina renovate n'ya din ito para mag palagay ng small kitchen. May ref din doon na puro siopao, yakult at strawberry ang laman. Tapos sa cabinet ay nandoon ang isang blender at isang steamer. May plato, baso, kutsara at tinidor na din doon at chopsticks.

Pagkatapos noon ay nag-usap pa sila tungkol sa training arrangement ni Tomato. Saka niya namalayan na naglalakad na sila papasok ng restaurant ngayon. Isa itong sikat na restaurant sa buong kamaynilaan, na membership-based kaya kailangan ng magpa-reserve in advance. Bago sila dumating ay nagpa-reserve na s'ya noon. Lumapit siya sa receptionist at tinanong ang private room nila. Dumeretso sila roon pero dahil sa dagsa na mga customer ay bumagal ang paghatid ng mga pagkain.

Tahimik akong nagtungo sa kusina at hinayaan siyang maglibot ng tingin sa maliit na tahanan naming pamilya. We don't have fancy foods here so I just cooked what's inside our kitchen. Hindi ako sigurado kung kakainin niya pero ipinagsawalang bahala ko na iyon dahil wala naman siyang magagawa kung hindi ang kainin ang nakahain. "You cook?" He asked like it's an amusing thing. I heave an incredulous gasp as I peered at him. "I work at a restaurant, Aaren."

[for staff only] ang nakalagay, ibig sabihin lang ay nagsasabi ng totoo si Jake na matinong sideline ang kanilang papasukin. Bumungad sa kanila ang mainit, malaki, at magulong kusina ng isang restaurant. Halos mga nakaputing pang-chef ang naroroon at kapwa mga abala sa gawain at paglulu. May mga staff katulad ng waiter na katulad ng babaeng sumundo sa kanila.

“Let’s eat our dinner first. It’s getting cold.” Sinamaan niya lang ito ng tingin at nauuna itong maglakad. Umirap siya sa hangin at sinundan ito palabas ng silid. Akala niya ay na sa isang bahay siya. Ngunit isa lang pala itong apartment kung saan mayroon lang maliit na sala at mini kitchen at dining room. This is a good place for a small family. “Bakit mo ako dinala rito?” hindi niya mapigilang tanong nang makarating sila sa dining area.

Busy rin ang kuya sa trabaho nila. Habang nagsasaya ang lahat, inikot ko ang buong restaurant. Sakto lang naman ang laki at lawak. Ang ganda ng ambiance ng pinili kong kulay na kombinasyon. Malawak rin ang kitchen area, may toilet na rin dito para sa mga kasama kong cooks at waiter/waitress, saka mga dishwashers. "No matter what you do, hinding-hindi kita magugustuhan para sa anak ko." napaigtad ako sa gulat. Agad akong napalingon sa likod ko.

Hindi ko matanggap na may babaeng basta na lang iiwan ako—at ngayon, mas lalong hindi ko siya kayang kalimutan. Pinaandar ko ang kotse at mabilis na tinahak ang daan patungo sa restaurant. Wala pang sampung minuto, narating ko ang lugar—isang maliit pero maaliwalas na kainan. Sa labas, may ilang mesa at upuang kahoy, at may nakapaskil na "Home-cooked Meals Like No Other." Pumarada ako at bumaba. Agad akong sinalubong ng isang matandang babae na halatang may-ari ng lugar.

"WELCOME to Kusina ni Crising!" Masiglang bati ng isang magandang babae na nakatayo sa may pintuang kahoy. Ang bubungan ng labas ng restaurant ay gawa sa nipa. Malikhain ang pagkaukit ng pangalang ng restaurant sa isang banig. Ang haligi naman ay gawa sa traditional na kawayan, o tinatawag na 'amakan o sawali.' Nakalambitin naman sa itaas ang dalawang malaking lampara.

Iginiya siya nito hanggang sa table na naka-reserved na para sa kanila. Naka-vintage style ang buong restaurant, maliit lang ang branch na ito dahil nasa Tagaytay ang main. Bagama't gano'n ay maganda ito at parang ibinabalik ka sa lumang panahon dahil sa disenyo at vibes ng buong restaurant.