Novel & Cerita Tiya Isabel El Filibusterismo

KABANATA 3: LIED “Sigurado ka na ba talaga?” tanong ni Isabella. Pang ilang tanong na niya iyan. Kung kailan na-realize ko na hayaan ko muna ang sarili ko na lumigaya, siya naman itong umaatras ngayon. “Pinilit kita because you need this, pero ngayon parang nagdadalawang isip kase ako kung tama ba na hahayaan lang kita—”

Umayos ng higa na niyakap ang katabing unan ko. "Makakalimot ka rin, Bhelle. Malilimutan mo din siya," piping usal ko na pumikit na. LUMIPAS ang mga araw na naging maayos naman ang pananatili ko dito sa farm ni Typhus kahit wala na sila dito ni. Isabella. Tumawag din sa akin si Isabella na nasa probinsya pala sila ni Typhus at ngayo'y pinaghahandaan na nila ang kanilang nalalapit na kasal. Doon pala nagpunta si Typhus na sinuyo ang pamilya ni Isabella. Kaya nawala ito at hindi na nagparamdam pa.

Tama ang lahat ng sinabi niya, ngunit sa pinakapuso ng usapin, maling-mali ang kanyang pag-unawa. "Mr. Lim," mahinahon ngunit mariing sumagot si Isabela, "tama ang lahat ng iyan. Ngunit nakalimutan mo ang isang bagay noong pinakasalan kita, hindi ko kailanman pinangarap ang iyong katayuan. Hindi ang yaman o kapangyarihan ang dahilan kung bakit ako pumayag na maging asawa mo noon. Ginawa ko iyon dahil mahal kita." Malinaw at tapat ang bawat salita walang pag-aalinlangan, walang pagdadahilan. "Kaya huwag mong isiping mananatili ako para lamang sa titulong iyan."

Tumango siya at saka tumawa. "Ineng, sadyang mabait at mabuti ka lang. Kaya pala nang una kitang makita alam ko nang hindi ka basta bastang tao." "Tay.. ako lang po ito. Isang babaeng na-stranded sa Isla Seryansa dahil sa LPA." Tumawa nang malakas si Tatay Jose.

Mabilis humawak ng baril si Vanesa at tinutok iyon sa pinto kung sino ang lalabas. Tama nga ito isa sa mga tauhan ni Isabelle na nabigla sa babaeng kaharap na may hawak na baril. Itinaas nito ang isang parang laruan na red button. " Madam. Buenavista. Ang nag iisang prinsesa ng mga mafia. Ilalagay ko lamang ito. "

Bahagyang bumuntong-hininga si Isabelle. Muling tumingin si Andres kay Isabelle. Malinis at malinaw ang mga mata nito—parang nakasulat sa mukha ang lahat ng damdamin. Itinago niya ang tanong na kanina pa nasa dulo ng kanyang dila. Si Perlita, ang asawa ng kanyang Tiyo Carlito, ay kilalang masama ang ugali. Doon lumaki si Isabelle, kaya’t hindi na nakapagtatakang maaga itong naging matalino at maingat.

SAM Abala ako sa pagkaliskis ng isdang tilapya sa palengke nang matanaw ko si Tiya Esme. Ang tiyahin kong kapatid sa Ina ni Mama. Nagta-trabaho kasi siya bilang isang chef sa mga Villegas, at siya din ang personal na bumibili ng mga niluluto niya sa pamilyang pinagsisilbihan niya. Hindi na rin niya nagawang mag-asawa dahil pagka-graduate pa lang

Nagpasya siyang mag-aral sa Maynila para kumuha ng kurso sa pulitika at pamamahala, dahil nais niyang tumulong sa mas maraming tao at maging pinuno ng bansa balang araw. “Tatay, inay, handa na akong pumunta sa Maynila,” sabi ni Isabela sa kanila isang araw, hawak ang kanyang malaking maleta. “Ngunit babalik ako, promise.” “Kami ay proud sa iyo, anak,” sabi ni Seraphina, naiyak sa kaligayahan at kalungkutan. “Gawin mo ang lahat ng iyong pangarap, at tandaan mong nandito kami para sa iyo palagi.”

Your father loved me enough to let me go. "Gabriel Valerio didn't die the way they said he did, Isla," dagdag ni Dante. "He didn't die fighting your grandfather. He died protecting your mother's escape. He stayed behind para bigyan ng oras si Isabella na makasakay ng eroplano papuntang Pilipinas. He sacrificed himself para hindi ka maging kasangkapan ng Council."

Kabanata 16 – Mga Alaala at Bagong Tanong Matapos ang hapunan, masaya si Isabella na kasama muli ang kanyang pamilya. Ang saya ng gabing iyon ay tila panandaliang bumura sa mga problema niya sa Villafuerte mansion. Habang nagliligpit ng pinggan, napansin niya ang isang bagay. > "Nga pala, Ma, asan si Daniel?"