Katangian Ni Tiya Isabel Novels & Stories

Ni isang event nga sa school ng bata ay wala siya wala kase siyang kwentang ama ni Isabella. “I ate a lot today! Because Tita Ysabel cooked something really delicious,” masayang kwento ni Isabella habang hinahawakan ang kamay ng ama niya. Napangiti ako ng bahagya sa narinig ko, lalo na sa pagtawag niya sa akin bilang “Tita,” na dati ang tawag niya sa akin ay weird naman tapos ngayon iba na. “What did you just call her?”

TAON 2023, MANILA PHILIPPINES "Xy, hurry up, I'm going to be late at work." "Andiyan na po! Bye, Tita Isabela. Alis na po kami." "When you visit here again? Hindi ka na napapadalas rito simula nang makapagtapos sa ng Señior High mo. Nagtatampo na ako sa 'yo, Xyrine." Napangiti si Marie nang yakapin niya si Isabela—ang ina ni Iñigo. "Next week po ulit babalik ako rito, at isang linggo ako mag-stay dito—pangako ko po iyan. I love you po Tita Isabela."

Green kaya hindi na kumalat ang katotohan tungkol doon. Nagpasya siyang hayaan na muna ang pagsasaya ng mga ito. Dahil alam ni Isabella na darating ang araw na tuluyan niyang mababawi ang kasikatan na inagaw sa kanya ng kanyang step sister. Hahayaan na muna niyang magsaya ito. Dahil kung gaano ito ngayon katayog lumipad, ay ganun din kabalis ang bagsak nito sa lupa kung malalaman ng lahat na isa itong pekeng painter na hinahangaan ng lahat.

Day 0187—DECEMBER 24, 2023 "Ang ganda mo naman—Cheska, tama ba?" "O-opo—a-ano po kasi—pasensya na kayo sa bahay namin. Ma-maupo po kayo Ma'am—Sir." Napangiti si Isabela sa pagiging mahiyain ni Cheska. Hindi rin nakaimik ang tiyahin ni Cheska na si Tita Agnes at ang tatlong mga bata.

Kanina pa ako humihikab pero ayaw ko pang matulog. Napaupo ako sa kama nang biglang pumasok si Tiya Isabela, ‘yung unang maid na nakilala ko. 30 years na raw siyang naninilbihan kina daddy at mama raw ang turing ni kambal sa kanya. Kaya naman pala alam niya ang tungkol sa amin ni Crystoffer kasi pinagbubuntis pa lang kami nung nanay namin ay nandito na siya. Alam na rin daw niya lahat at ang buong kwento ng family Alonzo. May dala siyang fruits and milk.

aniya saka sumunod kay Randal sa loob ng sasakyan. Ng makaalis ang mga ito ay saka pinutakte ng tanong sina Isabella at ang katulong. "Are you really okay hija? Wag kang matakot sabihin ang totoo," wika ng Tiya Carol. "Did they hurt you? Just say it and we'll destroy them," wika naman ng Tiyo Asher nila. Umiling naman si Isabella. Hindi na maintindihan ni Isabella ang mga sinasabi nila dahil ang interes niya ay nakatuon sa binatilyong taga kabilang hacienda na nagngangalang Lander.

Napahalakhak pa siya dahil dito, pakiramdam niya gino-good time siya nito. “Ano ka ba? Oo, naman mag-iingat ako at saka kayo dapat ang mag-ingat dito. Alam ninyo na masungit si Tiya Isabel parang laging may dalaw,” pagbibirong niyang napakamot na lang sa ulo ang bata. “Sige na, mauna na ako,” aniyang nakangiti bago tuluyang naglakad.

palatak ng tiyang niya. “Nag-iisa lang po ako kaya samahan niyo na akong kumain,” pamimilit nito. “Sigurado ka ba, hijo?” paninigurado ng tiyahin ni Isabel. Tumalikod na siya at ayaw niyang makita ang mapanuring tingin nito. “Isabella, saan ka pupunta? Sabayan na natin siya sa pagkain,” sambit ng tiya niya.

Panabayan bulalas ng mag-asawang Fortaleza. “Tito, Tita?” kahit si Xandy ay nagulat din ng makilala ang mga ito. Kung puwede lang bumuka ang lupa at lumobog siya mula sa kanyang kinatatayuan ay mas gugustohin niyon. “What are you doing here, Hija?” Tanong ni Isabel Fortaleza, hinakbang ang mga paa nito palapit sa nakatayong dalaga.

May charm din, at higit sa lahat, may puso. “Hindi ko alam na ganito ka,” bulong niya, halos hindi marinig. “Paano mo ba ako iniisip dati?” tanong ni Sebastian, may konting ngiti. “Strict… tsaka po tahimik. Parang laging may sinusulat sa isip kahit hindi nagsasalita. Pero sigurado akong hindi po about sa work lang,” sagot ni Isabella. Napatawa si Sebastian. “Hindi malayo sa totoo.”